سیاست تفرقه انداز حکومت کن

↩️سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن 🖍🖍🖍🖌🖌 تاریخ سیاسی جوامع مختلف، حکومت‌های استبدادی برای تثبیت و تداوم قدرت خویش از سیاستی قدیمی و کارآمد بهره گرفته‌اند؛ سیاستی که در یک جمله خلاصه می‌شود: «تفرقه بینداز و حکومت کن». هدف اصلی این رویکرد، جلوگیری از شکل‌گیری هرگونه همبستگی و سازمان‌یافتگی اجتماعی است که می‌تواند به چالشی برای اقتدار حکومت بدل شود. ۱ ⏪تقویت شکاف‌ها برای مهار جامعه دیکتاتورها با درک اهمیت وحدت مردمی، آگاهانه به دامن زدن به اختلاف‌ها و شکاف‌های اجتماعی، قومی، مذهبی و طبقاتی می‌پردازند. این سیاست باعث می‌شود جامعه به جای تمرکز بر منافع جمعی و مشترک، درگیر تضادهای درونی و رقابت‌های فرساینده شود. در چنین فضایی، اعتماد اجتماعی فرو می‌پاشد و نیروهای اجتماعی نمی‌توانند برای تغییر وضع موجود هم‌صدا شوند. ۲ 👈🏽پیامدهای روانی و فرهنگی تفرقه سیاست تفرقه نه‌تنها ساختار اجتماعی، بلکه روح جمعی جامعه را نیز هدف قرار می‌دهد. بی‌اعتمادی، بدبینی، ترس و انزوا به تدریج در میان مردم ریشه می‌دواند. افراد به جای همیاری و مشارکت، در پی حفظ موقعیت شخصی خود می‌شوند و جامعه در یک چرخه‌ی معیوب از نفاق و بی‌اعتمادی گرفتار می‌گردد. ۳ ⬅️راه رهایی: بازسازی اعتماد و آگاهی انتقادی نخستین گام برای مقابله با این سیاست، بازسازی اعتماد اجتماعی و تقویت آگاهی انتقادی در میان شهروندان است. تنها از راه گفت‌وگوی آزاد، همدلی و شناخت منافع مشترک می‌توان بر دیوارهای مصنوعی تفرقه غلبه کرد. اتحاد آگاهانه‌ی مردم، همواره پاشنه‌ی آشیل نظام‌های استبدادی بوده و خواهد بود. جمعه ۵ دیماه ۱۴۰۴ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/K8ZOz0XK0eDFNtzkDAPuTZ?mode=hqrt2 https://t.me/+oSxwxqnIyTAwYzY8