آدم ترسو از فریدون مشیری

آدم ترسو از فریدون مشیری 🖍🖍🖍🖌🖌🖌 آدم ترسو و بی‌بنیاد را چون اسیر بند، دل ناشاد را در بهشت هم که بگذارند اگر می‌هراسد از شمیم عطر گل چون ز طبع، این خصلتش شد جزء جان، دل ندارد بیم را جز پیشبان در کمال امن و آسایش او را دایماً از روز و شب، بیم است و ترس گرچه او در پرده پنهان می‌شود، پیش چشم خود، عیان بر دار ترس نام شاعر: فریدون مشیری