بی تفاوتی بعنی تداوم بیداد

↩️بی‌تفاوتی، یعنی تداومِ بیداد 🖍🖍🖍🖌🖌🖌 ، همان خاموشیِ رنج‌زا، در مقابلِ هر نابهنجاری، نوعی بی قیدی، نسبت به قانون و هنجار و حادثه‌ها، سیاسی و اجتماعی. برای ما مهم نیست بر سرِ دیگری چه می‌آید، نه آن هفتاد درصدِ زیرِ خطِ فقر، نه آن نود درصدِ گرسنه، وقتی اکثریت خاموش است، سیستم می‌دَرد، و پیش می‌رود. اعتراضی نیست، حرکتی در کار نیست. محیط زیست می‌میرد، آب نیست، مردم خموش و بی‌تفاوتند؛ سیستم می‌گوید: "نظامِ من بماند، گورِ پدرِ مردم، خودم بمانم!" چهل میلیون نفر آب ندارند تا چند سال دیگر! و زندگی بدونِ آب ممکن نیست. گفتند: "حکومتی نمانَد پایدار، نیاز، کمی غیرت و فداکاری، کمی شجاعت، و وطن‌دوستی است، مشکل حل خواهد شد." اعتصاب کن! در اعتصاب، نه کُشته‌ای، نه چماقی، نه کوریِ چشم. در گوشه‌ای از مدرسه یا کار، فشار را بر سیستم بگذار. همکارِ خاموش، کم‌هزینه‌ترین ابزارِ اعتصاب است؛ سیستم را به التماس وا می‌دارد. تجربه را ببین: سیستم از اعتصاب بیشتر از تجمع می‌ترسد! بی‌تفاوتیِ من و تو، دیوارِ استبداد را بلند می‌کند. همکار! این سیستم از اعتصاب وحشت دارد، بیانیه، دردی دوا نکند؛ صد برگ بیانیه، یک روز اعتصاب اثر ندارد. آزمایش کن! خواهی دید: فقط "همگرایی و همبستگی" کلیدِ پیروزی است. چهارشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۴