خاطرات خانم معلم ۱۷۸ آموزش طبقاتی

۱۷۸- افزایش جمعیت ،آموزش طبقاتی، زخمی بر پیکر توسعه در چند روز نخست مهرماه ۷۵ وقتی همکاران در زنگ تفریح با چهره ای خسته به دفتر دبیرستان وارد می شدند، بلافاصله از پرجمعیت بودن کلاس درس گله می کردند و از برخوردهایی که به خاطر شلوغی بین دانش آموزان رخ می داد ناراحت بودند.!! پاسخ خانم مدیر در مورد افزایش جمعیت دانش آموزان، ما را قانع نمی کرد. می پرسیدیم چرا مسئولان قبلاً به فکر ساختن مدارس بیشتر و تربیت معلم نبودند؟ البته یادم نرفته بود که در اوایل پیروزی انقلاب آخوندها مردم را تشویق می کردند تا تعداد مسلمانان دنیا را افزایش دهند و حالا این افزایش جمعیت دانش آموزی از همان تشویق های زبانی و بدون پشتوانه ی علمی و عملی ناشی می شد.!! یک روز یکی از دانش آموزان از دختر عموی خود که در زابل زندگی می کرد و به دلیل دسترسی نداشتن به مدرسه ی راهنمایی و فقر خانواده اش، با وجود سن کم، مجبور به ازدواجی ناخواسته شده بود صحبت کرد و خیلی ناراحت بود. وقتی سخنان او به پایان رسید دانش آموز دیگری درباره‌ی پسر همسایه شان حرف زد. او با تاثر می گفت:«این پسر شاگرد زرنگی بود ولی دیگر خانواده اش نمی توانستند هزینه ی تحصیل او را بپردازند و مجبور شد جهت کمک به وضع مالی خانواده اش درس را رها کند و در بازار ناصر خسرو با گاری به حمل بار بازاریان مشغول شود و از این راه پولی به دست آورد.»! بازگو کردن این مطالب از زبان دانش آموزان سوم دبیرستان، در دقایق پایانی کلاس، من را غمگین کرد. این نشان می داد که این جوانان متوجه وضع جامعه هستند. من نیز در خیابان با دیدن کودکان و نوجوانانی که در سن کم مشغول به کارهایی نظیر پاک کردن شیشه ی ماشین ها در سر چهارراه ها یا فروش فال حافظ بودند، به این فکر می کردم که اینها به جای نشستن در نیمکت های مدرسه به دلیل عدم توجه و حمایت دولت به وضعیت اقتصادی خانواده ها مجبور شده اند به کارهایی این چنین بپردازند و این، یعنی آنها در آینده وضع ناخوشایندی خواهند داشت.!! معمولاً آموزش بر رشد فردی و اجتماعی افراد جامعه و در نتیجه بر کل جامعه تاثیر دارد. آموزش کلید توسعه ی کشورها و نوعی سرمایه‌گذاری بلند مدت به حساب می آید. بر طبق اطلاعات ارائه شده از سازمان ملل رابطه ی مثبت و معنادار بین آموزش و رشد و تولید اقتصادی ثابت شده است‌. در بسیاری از جوامع امروز دنیا آموزش یکی از حقوق اساسی شهروندان است و دولت ها کارهای بسیاری جهت تامین منابع مورد نیاز آموزش و پرورش انجام می دهند تا تمام افراد جامعه از آموزش برخوردار شوند. خیلی از کشورها آموزش و پرورش عمومی را برای افراد جامعه به صورت رایگان و اجباری ارائه می دهند و در طراحی برنامه های آموزشی به عوامل جمعیت و تغییرات آن توجه کامل دارند. در کشور ما نیز براساس اصل ۳۰ قانون اساسی، « دولت مکلف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره ی متوسطه فراهم کند و وسایل تحصیلات عالی را نیز تا حد خود کفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.» اما در زمان ریاست جمهوری رفسنجانی با راه اندازی مدارس پولی یا همان مدارسی که به غلط نام آن را « غیر انتفاعی » گذاشتند، اصل ۳۰ قانون اساسی کشور را زیر پا گذاشته و از وظیفه ی اصلی خود که فراهم کردن آموزش رایگان و کیفی برای دانش آموزان کشور است، شانه خالی کرد.!! و امروز پس از گذشت سال ها صحنه های حضور کودکان کار در خیابان های شهر ها نه تنها کم رنگ نشده، بلکه در شکل های تازه تری تکرار می شود. وقتی رفسنجانی بر طبل پولی کردن مدارس کوفت و با امکانات دولتی بسیاری از مسئولان و فرزندانشان از جمله، دختران خودش، مجتمع های آموزشی غیر انتفاعی به راه انداختند، دلسوزان جامعه می گفتند:« آموزش اگر به کالا تبدیل شود، جامعه ی آینده طبقاتی خواهد شد و هیچ توسعه ای پایدار نخواهد بود.»!! https://t.me/Khaterate_khanom_moalem