ترانه هزینه سرکوب

🔴 ترانه هزینه سرکوب ( 1 ) این ترانه در مورد بستن چیب غارتگران ، اعتصاب ، همبستگی https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0

مهندسی اجتماعی و عدالت اقتصادی در اندیش میردال و ااتکینسون

🔴 مهندسی اجتماعی و عدالت اقتصادی در اندیشه میردال و اتکینسون 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍ دیدگاه اقتصادی این دو اندیشمند بزرگ سوسیال دموکراسی درباره اصل «اقتصاد مختلط» (ترکیب بازار آزاد و مداخله دولت ): ۱. گونار میردال از (سوئد): 🖌گونار میردال، برنده جایزه نوبل اقتصاد (۱۹۷۴)، استاد برجسته اقتصاد بین‌الملل در دانشگاه استکهلم بود و سال‌ها ریاست موسسه مطالعات اقتصاد بین‌المللی (IIES) این دانشگاه را بر عهده داشت. او معتقد بود بازار آزاد به خودی خود نمی‌تواند تعادل و عدالت ایجاد کند و تمایل عجیبی به انباشت ثروت در یک سو و تولید فقر در سوی دیگر دارد (نظریه سببیت انباشتی). از نظر میردال، دولت باید از طریق «مهندسی اجتماعی» و برنامه‌ریزی عقلانی، به عنوان یک نیروی تعدیل‌کننده قوی وارد عمل شود تا با ایجاد مسکن عمومی، بهداشت و آموزش رایگان، نه‌تنها از بازندگان بازار حمایت کند، بلکه بازدهی و کارایی خودِ نیروی کار در اقتصاد بازار را هم بالا ببرد . 📌۲. آنتونی اتکینسون (بریتانیا): آنتونی اتکینسون از پیشگامان مطالعه نابرابری مدرن، استاد برجسته دانشگاه آکسفورد (کالج مانیفولد) و مدرسه اقتصاد لندن (LSE) بود و مدتی نیز ریاست دانشکده اقتصاد دانشگاه کمبریج را بر عهده داشت. او بر این باور بود که سرمایه‌داری مدرن بدون نظارت، به شدت نابرابری‌ساز است و توزیع اولیه درآمدها در بازار آزاد اصلاً عادلانه نیست. اتکینسون تاکید داشت که دولت باید فراتر از کمک‌های رفاهی ساده برود و با ابزارهای تهاجمی‌تر مثل اخذ مالیات‌های پلکانی سنگین (تا ۶۵ درصد از ثروتمندان)، تعیین حداقل دستمزد متناسب با هزینه‌های واقعی زندگی و حتی سرمایه‌گذاری دولتی در جهت‌دهی به تکنولوژی، ساختار بازار را به نفع کارگران بازآفرینی کند پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

تجلی مسئولیت پذیری

🔴 تجلی مسئولیت‌پذیری؛ پاشنه آشیل موفقیت در تشکل‌های صنفی و مدنی 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍✍ تجلی مسئولیت‌پذیری؛ پاشنه آشیل موفقیت در تشکل‌های صنفی و مدنی مسئولیت‌پذیری یکی از کلیدی‌ترین عوامل پیشرفت در کار گروهی، فعالیت‌های صنفی و نهادهای مدنی است. «پاسخگویی» افراد در قبال تعهداتی که بر عهده می‌گیرند، اصلی بنیادین است که راه فرار از زیر بار مسئولیت را مسدود می‌کند. در واقع، مسئولیت‌پذیری اعضای یک تشکل، مستقیماً از میزان تعهد آن‌ها نسبت به اهداف صنف و سیاسی وظایف محوله‌شان سرچشمه می‌گیرد. با این حال، نباید فراموش کرد که این رابطه دوطرفه است؛ وجود «اعتماد متقابل» میان اعضای صنف از یک سو، و اعتماد به خودِ تشکل از سوی دیگر، کاتالیزوری است که انگیزه و میزان مسئولیت‌پذیری اعضا را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد . در نقطه مقابل، «عدم مسئولیت‌پذیری» به معنای گریز از پاسخگویی است. این عارضه زمانی در هیئت اجرایی یا شورای مرکزی یک تشکل صنفی و سیاسی بروز می‌کند که نوعی بی‌میلی و مقاومت در برابر «انتقاد» و بازخواست از سوی اعضا شکل بگیرد. در این حالت، مدیران خود را مبرّا از پاسخگویی می‌دانند . بنا بر تجربیات ساختاری، مهم‌ترین عامل بازدارنده مسئولیت‌پذیری و مسئولیت‌خواهی در یک تشکل ، «ابهام در عملکرد» و «عدم شفافیت در تعریف وظایف» هیئت مدیره است. هرگاه مرز وظایف کدر و گزارش عملکردها پنهان باشد، فضا برای بی‌مسئولیتی و افول تشکل فراهم خواهد شد وظیفه است که با ناتوان بـرآیـی بـر نه آنکه خود بنشینی و ناتوان دانی (پروین اعتصامی) چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

ترانه چرخ دنده اعدام ۱

🔴 ترانه چرخ دنده اعدام ( 1 ) این ترانه در مورد سرکوب حکومت است چگونه با سرکوب می توان با آن مقابله کرد https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0

شکستن ماشین سرکوب

🔴 «شِکَستَنِ ماشینِ سَرکوب» تا چَرخ‌دَندِه‌هایِ این ماشینِ سَرکوب، دَر کارِ اِعدام وُ طَناب وُ بَند وُ زِندان اَست، نَجوایِ نَجواها پَسِ دیوارِ لَرزان اَست. دَر داخِلِ کِشوَر، صَد شُعله دَر خاکِستَرِ پِنهان وُ سوزان اَست. جُز عِدِّه‌ای بی‌باک وُ جاندادِه، مِثلِ گُلِ سَربِدارِ ما، «نَرجِس»، کَس را مَجالِ جُنبِشِ عَلَنی نَخواهَد بود! وَقتی کِه خون می‌بارَد اَز هَر سو، راهی بَرایِ نَفَس کَشیدَن چِست؟ بایَد شِکَست این چَرخِ ویران را، بایَد کِه دَر طوفانِ غَم، بی‌تَرس وُ مُحکَم زیست دِل خوش مَکُن دیگَر، بِه نامِ لایِحِه وُ کاغذِ بی‌جان! فَریادِ تودِه‌ها دَر این مَسلَخ، تَنها فِرِستادَن بِه مَقتَلگاهِ خوبان اَست. بایَد کِه فِکری نو، مَسیری نو بِسازَد باز، این هِمَّتِ یاران. اَز هَم گُسِستِه، بی‌نِشان، ایمِن، «شَبَکِه‌هایِ سِلّولیِ پِنهان»؛ راهِ نَوینِ ماست! دیگَر مَگو اَز سُنَّتِ کُهنِه، کین اِستِراتِژی، نَوین وُ مَغزِ اِدراک اَست ای هَمرَهانِ خارِج اَز کِشوَر! پُشتیبانیِ شُما دیگَر، بَندِ تَزئینیِ بیانیِه‌ها نَباشَد؛ بایَد کِه لابی‌ها، پوتِک شَوَد بَر سَرِ دُژخیمان! تَحریمِ هَدفمَند وُ فِشارهایِ سِتَبرِ حُقوقِ بَشَر، تَنها نَبرَدِ ماست، تا کَم شَوَد کَمی، هَزینِه‌یِ سَرکوب، دَر خاکِ وَطَن، این بار . نَبضِ طَلا وُ ثَروَتِ قُدرَت، بایَد کِه دَر هَم بِشکَنَد اِمروز! نِه سُفرِه‌یِ مَردُم، کِه جیبِ غارَشگَرانِ شَب! داراییِ آقازادِه‌ها دَر غَرب، بایَد شَوَد مَسدود وُ اَفشا، آشِکارا، رَد! بایَد کِه «صَندوقِ اِعتِصاباتِ سَراسَری» یارِ نَفَت وُ گاز وُ رانَندِه دَر این مِیدان شَوَد، تا کارگَر دَر اِعتِصابِ خود، قُوَّتِ قَلبَش فُزون گَردَد، شِریانِ نَفتِ ظالِمان، بی‌جان وُ لَرزان شَوَد پولِ خود اَز بانکِ حُکومَت‌ها، بیرون کِشید ای هَمرَهانِ جان! مالیات وُ قَبض‌ها را هَم، نَپَردازید دَر این طوفان! بایَد کِه هَزینِه‌یِ حِفظِ این سَترِ سِتَم، بالا رَوَد، بالا وُ بالاتَر؛ تا کِه بِپوسَد نَظمِ پوشالی، اَز عُمقِ کِشوَر، سَر اِلی سَر. این عاقِبَت، تَنها وُ تَنها، یِک جُملِه می‌خواهَد بَرایِ فَتْح: «هَمبَستِگیِ مِلّیِ یاران»، پایانِ شَب، آغازِ بَهاران چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

آسیب شناسی اپوزسیون خارج کشور

🔴آسیب‌شناسی اپوزیسیون خارج از کشور 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ ، حدود ۵ سال پیش نیز در گروه جمهوری‌خواهان مطرح کرده بودم: تا زمانی که ماشین سرکوب در داخل کشور با تمام توان فعال است، نمی‌توانیم انتظار فعالیت علنی، منسجم و جدی تشکیلاتی از سوی بدنه جامعه داشته باشیم؛ مگر از سوی چهره‌های استثنایی، جان‌برکف و فداکاری م انند خانم نرگس محمدی که سربدار و بی‌باک دست به مبارزه می‌زنند. در شرایط کنونی، برای حکومت هیچ ابزاری جز سرکوب عریان باقی نمانده است. حقیقت این است که تا وقتی خلاقیت جدیدی برای کاهش توان این ماشین سرکوب پیدا نشود، فضای تنفس برای نیروهای مدنی باز نخواهد شد. حتی تجربیات اخیر (مانند سایه جنگ و بحران‌های منطقه‌ای) نیز نشان داد که فشارهای خارجیِ این‌چنینی نتوانسته‌اند از قدرت نیروی سرکوب داخلی بکاهند؛ بنابراین باید به دنبال روش‌های نوینی برای مهار و کاهش کارایی این ماشین سرکوب بود. تا زمانی که چرخ‌دنده‌های ماشین اعدام و زندان می‌چرخند، اقدام تشکیلاتیِ کلاسیک ناممکن است و مبارزه تنها به همان اقلیت ناچیز اما فداکارِ «سربداران» محدود می‌ماند . 🔻راه‌حل پیشنهادی آسیب شناسی چیست؟ با توجه به این واقعیت‌های سخت، پیشنهاد می‌کنم به جای دلخوش کردن به مصوبات کاغذی یا انتظارِ بی‌جا و خطرآفرین از نیروهای تحت سرکوب در داخل، استراتژی خود را روی دو محور اصلی بازتعریف کنیم : 👈۱. تغییر مدل ارتباطی و تشکیلاتی: به سمت ایجاد و هدایت «شبکه‌های امن، سلولی، غیرمتمرکز و بی‌نام» حرکت کنیم . ◀️ ۲. تمرکز بر ظرفیت‌های خارج از کشور برای پشتیبانی واقعی: وظیفه ارتباط با پارلمان‌ها، دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی نباید صرفاً بندی تزیینی در بیانیه‌ها باشد. این ارتباط باید به ابزاری پویا برای تشدید بازدارندگی، فشارهای حقوق‌بشری و تحریم‌های هدفمند سیاسی علیه کارگزاران سرکوب تبدیل شود تا شاید از این طریق، هزینه سرکوب در داخل کمی کاهش یابد . تا زمانی که این نگاه واقع‌بینانه را جایگزین انتظارات سنتی و منسوخِ تشکیلاتی نکنیم، درِ مبارزه بر همان پاشنه قدیمی خواهد چرخید و دستاوردی جز ناامیدی و اتلاف انرژی نیروها نخواهیم داشت 📌: ✔️۳. تغییر فاز از «مبارزه توده‌ای» به «مقاومت منفی و فلج‌سازی اقتصادی اگر پذیرفته‌ایم که تقابل علنی با ماشین سرکوب، نیروهای کیفی داخل کشور را به مسلخ زندان می‌فرستد، باید استراتژی پشتیبانی خارج از کشور را به سمت تقویت «مقاومت‌های مدنی کم‌هزینه اما پر بازده» سوق داد. حمایت مالی و لجستیکی از صندوق‌های اعتصاب، تقویت زیرساخت‌های اینترنت آزاد برای بی‌اثر کردن سانسور، و تمرکز بر فلج کردن شریان‌های مالی حکومت از طریق افشای فسادهای بین‌المللی، ابزارهایی هستند که می‌توانند بدون فرستادن جوانان به جلوی گلوله، اصطکاک داخلی حکومت را بالا برده و انرژی ماشین سرکوب را تحلیل ببرند فلج‌سازی اقتصادی» در این بازتعریف استراتژیک، به معنای تحریم‌های عمومی کور نیست که سفره مردم را کوچک‌تر کند؛ بلکه تمرکز روی «نقطه پیوند ثروت و قدرت» در هسته اصلی حکومت است. وقتی ساختار سیاسی برای بقای خود کاملاً متکی به پول است، ضربه زدن به شریان‌های مالی، توان عملیاتی و لجستیکی ماشین سرکوب را تحلیل می‌برد . این راهبرد مشخصاً بر سه پایه استوار است ۱ 🖌رهگیری و مسدود سازی اموال فرامرزی: شناسایی، افشا و مصادره اموال، شرکت‌های پوششی و حساب‌های بانکی آقازاده‌ها و کارگزاران سرکوب در خارج از کشور. این کار شبکه اقتصادی پشتوانه سرکوب را در سطح بین‌المللی فلج می‌کند ۲ ⬅️پشتیبانی از اعتصابات سراسری و هدفمند: ایجاد صندوق‌های حمایت مالی بین‌المللی برای کارگران و کارمندانی که در بخش‌های حیاتی (مثل نفت، گاز، پتروشیمی و حمل‌ونقل) دست به اعتصاب می‌زنند. اگر نیروی کار داخل بداند در صورت اعتصاب، حداقلِ معیشت خانواده‌اش از خارج تامین می‌شود، شریان درآمدی حکومت به کما می‌رود ۳ 📌مقاومت منفی مالی در داخل: تشویق شهروندان به اقدامات غیرخشونت‌آمیز اما فرساینده مانند خروج سرمایه‌ها از بانک‌های حکومتی، تبدیل ریال به دارایی‌های امن، و امتناع دسته‌جمعی از پرداخت قبوض و مالیات‌ها به دولت. در واقع، این روش هزینه‌های نگهداری ماشین سرکوب (حقوق نیروهای امنیتی، تجهیزات ضد شورش و پروپاگاندا) را برای حکومت به شدت بالا می‌برد و در مقابل، درآمد آن‌ها را به حداقل می‌رساند تا سیستم از درون دچار فرسودگی و قفل‌شدگی شود تمام اجرای موارد فوق نیاز به همبستگی ملی دارد سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

تکنولوژی و فرهنگ با زور نمی توان مهار کرد

هفته نامه قلم معلم: 🔴 تکنولوژی و فرهنگ را با زور نمی‌توان مهار کرد (۲) 🖍🖍🖍🖌🖌✍✍ لینک مقاله اولیه: تکنولوژی و فرهنگ را با زور نمی توان مهار کرد https://tts902.blogspot.com/2026/04/blog-post_20.html بنده سال‌ها پیش در پایان‌نامه دوره کارشناسی خود که به بررسی «قانون ممنوعیت ماهواره» اختصاص داشت، به این نتیجه رسیدم که این قانون ظرف کمتر از ۵ سال عملاً غیرقابل اجرا و منسوخ خواهد شد؛ پیش‌بینی‌ای که امروز محقق شدن آن بر همگان آشکار شده است. امروز نیز در قامت یک معلم و در هفته قلم، با تکیه بر همان منطق علمی، مقاله‌ای تحت عنوان « تکنولوژی و فرهنگ را با زور نمی‌توان مهار کرد» به رشته تحریر درآورده‌ام تا اثبات کنم حکومت‌ها در درازمدت توانایی قطع یا انسداد مطلق اینترنت را نخواهند داشت. بن‌بست فیلترینگ و استراتژی «اینترنت سفید» به باور بسیاری از کارشناسان فناوری اطلاعات، ساختار اینترنت در ایران دیگر به شرایط عادی پیشین باز نخواهد گشت. رژیم با معرفی طرح‌هایی چون «اینترنت پرو» (قابل کنترل) و «اینترنت سفید»، تلاش می‌کند دسترسی اقشار عادی جامعه را محدود کند؛ چرا که جریان آزاد اطلاعات، بزرگ‌ترین تهدید برای بقای حکومت‌های دیکتاتوری و ایدئولوژیک محسوب می‌شود. آزادی قلم و بیان برای این ساختارها حکومت دشمن خود می داند ، زیرا شبکه جهانی اینترنت، روایت‌های رسمی و دروغ‌های حکومتی را برملا می‌کند. ترس اصلی حکومت، از «آگاهی جامعه» است. پیش از ابعاد گسترده فیلترینگ، حدود ۴۰ میلیون نفر در ایران از اینترنت آزاد استفاده می‌کردند. در طی این ۸۰ روز انسداد شدید، اتاق‌های فکر حکومت به این نتیجه رسیده‌اند که دسترسی به اینترنت آزاد، پتانسیل آگاهی‌بخشی و به تبع آن شکل‌گیری شورش‌های عمومی را به همراه دارد. این در حالی است که انسداد شبکه، روزانه میلیاردها تومان خسارت به کسب‌وکارهای آنلاین وارد کرده، هزاران نفر را بیکار نموده و حتی خریدهای روزمره مردم را مختل کرده است. در شرایطی که جهان با سرعت به سمت توسعه زیرساخت‌های ارتباطی پیش می‌رود، جامعه ما با انسداد دیجیتال روبه‌رو است. 🔻بررسی گزینه‌های موجود: در این شرایط چه باید کرد؟ برای عبور از این بحران ارتباطی، مسیرهای مختلفی پیش روی کاربران قرار دارد که معایب و محاسن آن‌ها به شرح زیر است: ۱. فیلترشکن‌های گران‌قیمت خرید فیلترشکن‌های با قیمت گزاف (بین ۶۰۰ هزار تا یک میلیون تومان برای هر گیگابایت) که غالباً توسط نهادهای وابسته به مخابرات حکومت تولید و عرضه می‌شوند. این حجم اندک تنها کفاف یک تا دو ساعت تماشای ویدیو در یوتیوب را می‌دهد که به هیچ وجه به صرفه نیست. 👈۲. اینترنت کنترل‌شده (پرو دولتی) خرید اینترنت تحت نظارت و کنترل کامل حکومت؛ بسیاری از فعالان اقتصادی و تجار به درستی استدلال می‌کنند که وقتی مشتریان عام به اینترنت دسترسی ندارند، استفاده فروشنده از اینترنت اختصاصی یا پرو عملاً بی‌فایده و بی‌نتیجه خواهد بود. 🟢۳. راهکار طلایی: اینترنت ماهواره‌ای (استارلینک) پیرو پرسش بنده از چندین دکتری مخابرات و کارشناسان ارشد این حوزه که به طور مداوم در رسانه‌ها به تحلیل شرایط می‌پردازند، گزینه‌ اصلی و قطعی، روی آوردن به اینترنت ماهواره‌ای (استارلینک) است. وقتی از کارشناسان مخابرات سؤال کردم که «اگر تعداد ترمینال‌های استارلینک در کشور به یک میلیون دستگاه برسد، آیا حکومت توانایی کنترل یا قطع آن را دارد؟»، پاسخ قاطع آن‌ها «خیر» بود. فناوری استارلینک به دلیل ماهیت مستقل خود، فراتر از ابزارهای فیلترینگ سنتی است. راهکارهای عملیاتی برای تجهیز به اینترنت ماهواره‌ای برای همگانی شدن این فناوری و شکستن انحصار دیجیتال، راهکارهای زیر پیشنهاد می‌شود: ⬇️ اشتراک تیمی و مجتمعی: هر دیش استارلینک می‌تواند به طور هم‌زمان نیازهای ارتباطی ۳ تا ۵ واحد آپارتمانی را به طور کامل پوشش دهد که این امر هزینه‌ها را به شدت کاهش می‌دهد. خرید دستگاه‌های (دست‌دوم در حد نو): اگر بستگانی در کشورهای همسایه دارید، می‌توانید دستگاه‌های استارلینک دست‌دوم یا بازگشتی به آمازون (که کاملاً سالم بوده و با قیمت بسیار پایین‌تر توسط شرکت عرضه می‌شوند) را تهیه کنید. 🖌مسئولیت فعالان خارج از کشور: بزرگ‌ترین و مؤثرترین کمک مالی و لجستیکی فعالان و ایرانیان خارج از کشور در حال حاضر، تسهیل خرید و ارسال تجهیزات اینترنت ماهواره‌ای به داخل کشور است. ⬅️ همبستگی ملی برای آزادسازی ارتباطات: شک نکنید اگر تعداد دیش‌های فعال در کشور به مرز یک میلیون برسد، حکومت مجبور به عقب‌نشینی شده و اینترنت را آزاد خواهد کرد. طبق نظر اکثر متخصصان، سیگنال‌های اینترنت ماهواره‌ای از هوا قابل ردیابی و شناسایی نیستند، مگر در صورت خطای انسانی کاربر. کارشناسان راه‌های ایمنی فراوانی را توصیه می‌کنند که مانع از هرگونه ردیابی میدانی می‌شود؛ بنابراین نباید به رجزخوانی‌ها و ادعاهای فنی حکومت اعتنا کرد. ⏪ چشم‌انداز آینده (۲۰۲۷ - ۲۰۲۸): راهکار مکمل دیگر، صبوری تا سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ است؛ زمانی که نسل جدید تلفن‌های همراه با قابلیت اتصال مستقیم به ماهواره (بدون نیاز به دیش) فراگیر خواهند شد. این همان نقطه‌ای است که بنده در پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود نیز به آن اشاره داشتم: فناوری و فرهنگ با زور مهارشدنی نیستند. 📌کلام آخر: انتخاب با شماست هم‌وطنان عزیز، امروز انتخاب نهایی با ماست. اگر می‌خواهید همانند «قانون دیش‌های ماهواره» در گذشته و «قانون حجاب اجباری» در امروز، استبداد دیجیتال نیز شکست بخورد و اینترنت آزاد به کشور بازگردد، تجهیز به اینترنت ماهواره‌ای استارلینک تنها راهکار قطعی و درازمدت است. در غیر این صورت، ناچار به پرداخت هزینه‌های گزاف به مافیای فیلترشکن‌های دولتی خواهید بود. اما در خرید اینترنت ماهواره‌ای ای دقت کنید دلال هایی هستند که دراین شرایط سو استفاده می کنند فرهنگ و تکنولوژی، مسیر خود را از میان صخره‌های انسداد باز خواهند کرد. دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org