تحلیل سناریو ها جنگ

🔴 تحلیل سناریوهای آینده ایران: از جنگ تا گذار سیاسی 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ تجربه و تحلیل بنده از شرایط کنونی و احتمال وقوع جنگ، ما را با شش سناریوی اصلی مواجه می‌کند که هر یک پیامدهای متفاوتی برای تمامیت ارضی و ساختار قدرت در ایران دارد: ۱. سناریوی مدل ونزوئلایی (تغییر از بالا توسط ترامپ) در این فرض، ترامپ با تضعیف حداکثری هسته سخت قدرت، تلاش می‌کند مهره مورد نظر خود را به قدرت برساند. در این حالت: وابستگی سیاسی: سیاست‌های کلان کشور کاملاً همسو با ایالات متحده خواهد شد. کنترل منابع: هدف اصلی آمریکا دسترسی تسهیل‌شده به منابع انرژی (نفت و گاز) ایران خواهد بود؛ مشابه آنچه در ونزوئلا پیگیری شد. عمل‌گرایی ترامپ: نگاه ترامپ از ابتدا معطوف به منافع اقتصادی آمریکا بوده و او برخلاف پیشینیان خود، دغدغه چندانی برای دموکراسی، حقوق بشر یا استقلال کشورها ندارد. ⏪ دیدگاه بنده: آینده مطلوب ایران در گرو حکومتی است که در تصمیمات داخلی و خارجی مستقل باشد و با برقراری یک رابطه متوازن با تمامی قدرت‌های جهانی، منافع ملی را تامین کند. ۲. سناریوی «گرگ زخمی» (انتقام پس از آتش‌بس) اگر جنگ با یک آتش‌بس (موقت یا دائم) به پایان برسد اما ساختار قدرت تغییر نکند، احتمال دارد حکومت مانند یک «گرگ زخمی» رفتار کند. در این سناریو، موج گسترده‌ای از سرکوب، بازداشت و اعدام علیه مخالفان و کسانی که موافق مداخله خارجی یا جنگ بودند، شکل خواهد گرفت تا اقتدار از دست رفته بازسازی شود. ۳. سناریوی جنگ فرسایشی احتمال دیگر، درگیر شدن کشور در یک نبرد طولانی‌مدت و فرسایشی است که می‌تواند سال‌ها ادامه یابد. این وضعیت منجر به نابودی زیرساخت‌ها، تخلیه منابع انسانی و تضعیف شدید جامعه مدنی خواهد شد. ۴. سناریوی گذار مدنی و ائتلاف داخلی این سناریو خوش‌بینانه‌ترین حالت ممکن است که بر پایه قدرت جامعه مدنی بنا شده: ⬅️ اتحاد تشکل‌ها: نیروهای فعال (جنبش زن، زندگی، آزادی) در کنار ائتلاف معلمان، دانشجویان، کارگران و کسبه، فشار اقتصادی را بر هسته سخت قدرت افزایش می‌دهند. اعتصاب سراسری: با فلج شدن چرخه اقتصادی، نیروهای مسلح (مشابه الگوی انقلاب ۵۷ یا تونس و مصر) موضع بی‌طرفی اتخاذ می‌کنند. ◀️ شورای راهبردی: تشکیل یک شورای انتقالی متشکل از ۳۵ عضو اصلی و ۳۵ عضو علی‌البدل از فعالان داخل و خارج (بدون سابقه مقام دولتی) که گذار مسالمت‌آمیز را مدیریت کنند. ۵. سناریوی رادیکالیزه شدن و جنگ داخلی اگر مردم از تغییر مسالمت‌آمیز و همچنین از وعده‌های ترامپ و اسرائیل ناامید شوند، طبق نظریات جامعه‌شناسی، جامعه به سمت مبارزه مسلحانه سوق پیدا می‌کند. وابستگی خارجی: جنگ مسلحانه به دلیل هزینه‌های سنگین، ناگزیر به کمک‌های خارجی وابسته است که خطر تجزیه یا نفوذ بیگانگان را به شدت افزایش می‌دهد. ۶. سناریوی فروپاشی اقتصادی (الگوی شوروی) حتی بدون وقوع جنگ گسترده، اقتصاد ایران در آستانه فروپاشی است. این فروپاشی شامل: سقوط ارزش پول ملی و ابرتورم. ورشکستگی سیستمیک بانک‌ها و زنجیره تأمین کالا. بیکاری گسترده و بحران معیشت. 📌درپایان بسیاری از اقتصاددانان پیش از تنش‌های اخیر، فروپاشی اقتصادی را برای یک تا دو سال آینده پیش‌بینی کرده بودند. در این حالت، حکومت ممکن بود مانند شوروی از درون فرو بپاشد. اما متأسفانه جریانات موسوم به «پهلوی‌پرست» با تهییج افکار عمومی و کشته‌سازی، فضا را به سمت جنگ سوق دادند که می‌تواند روند طبیعی تغییرات داخلی را مختل کند.. یکشنبه ۹ فرودین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

چرا احساسات جایگزین تعقل در انتخاب رهبران سیاسی

🔴 چرا احساسات جایگزین تعقل در انتخاب‌ رهبران سیاسی می‌شوند؟» 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ وقتی صحبت از پذیرش ایده‌های سیاسی (یا هر باور عمیق دیگری) صرفاً بر اساس احساسات و بدون تعقل به میان می‌آید، روان‌شناسان برتر جهان مانند گوستاو لوبون (Gustave Le Bon)، روان‌شناس و جامعه‌شناس برجسته اهل فرانسه، تحلیل‌های دقیقی ارائه داده‌اند . او در کتاب مشهور خود «روان‌شناسی توده‌ها»، توضیح می‌دهد که چگونه افراد وقتی در موج‌های احساسی قرار می‌گیرند، قدرت نقد و تعقل فردی‌شان کاهش یافته و به سمت نمادها یا چهره‌ها (مانند م رضا پهلوی یا هر چهره سیاسی دیگر) جذب می‌شوند فرد به جای اینکه از خود بپرسد «آیا این ایده منطقی است؟»، از خود می‌پرسد «من نسبت به این ایده چه حسی دارم؟» و بر اساس همان حس، تصمیم سیاسی می‌گیرد. . 📌در اینجا ۷ ویژگی این نوع رفتار هیجانی و «بدون تعقل» در پذیرش ایده‌ها را از دیدگاه کتاب روان‌شناسی توده‌ها نویسنده گوستاو لوبون مرور می‌کنیم : ویژگی‌های پذیرش هیجانی و بدون تعقل اشخاص (مدل روان‌شناسی توده) ۲ ساده‌سازی مفاهیم پیچیده : این افراد مسائل پیچیده سیاسی و اقتصادی را به شعارهای ساده و احساسی تقلیل می‌دهند. آن‌ها به دنبال راه‌حل‌های معجزه‌آسا و سریع هستند، نه تحلیل‌های ساختاری ۲ تفکر سیاه و سفید (قطبی‌سازی): در این حالت، تعقل جایی ندارد. یا یک نفر «فرشته نجات» است یا «دشمن مطلق». فضای خاکستری و نقد منصفانه در این نوع نگاه احساسی حذف می‌شود ۳ تاثیرپذیری از نوستالژی (دلتنگی برای گذشته): همان‌طور که (هواداران رضا پهلوی) دیده می‌شود، محرک اصلی اغلب «احساس نوستالژی» نسبت به یک دوران خاص است. احساسات باعث می‌شود فرد فقط نقاط مثبت گذشته را ببیند و چالش‌های آن زمان را نادیده بگیرد ۴ هویت‌جویی از طریق لیدر : فرد احساسی، هویت فردی خود را در هویت یک رهبر یا یک جریان ذوب می‌کند. او به جای اینکه بپرسد «برنامه چیست؟»، می‌گوید «من به این شخص حس خوبی دارم مثل طرفداران رضا پهلوی از برنامه .او سئوال نمی کنند. ۵ فلج شدن قوه نقادی: وقتی احساسات (مثل خشم از وضع موجود یا امید به یک چهره) غلبه می‌کند، مغز بخش تحلیل‌گر خود را نیمه‌تعطیل می‌کند. در این حالت، هرگونه نقد به آن ایده یا شخص، به عنوان حمله شخصی تلقی می‌شود ۶ پیروی از روح جمعی: روان‌شناسانی مثل گوستالون لوبون معتقدند در این حالت، فرد «عقل» خود را به «احساس جمع» می‌سپارد. اگر در یک فضای مجازی یا فیزیکی همه فریاد بزنند، فرد بدون فکر کردن با آن‌ها هم‌صدا می‌شود. شخصیت‌پرستی به جای تعقل است شما این مورد اعتراضات پهلوی مشاهده می کنید حتی گروهی پهلوی پرست ها دفترچه گذار رضا پهلوی نخوانده اند در آن چه نوشته است. پرست ها ۷ برنامه‌محوری: به جای بررسی پلتفرم سیاسی، یعنی برنامه سیاسی تشکل و رهبری یک جنبش تمام تمرکز بر روی کاریزما (جذبه) و نام خانوادگی یا چهره فرد معطوف می‌شود #_نه_به_جنگ_نه_به_ جمهوری اسلامی شنبه ۸ ‌‌اسفند ۱۴۰۴ https://t.me/fmphl

تظاهرات ۷ میلیونی در آمریکا

https://x.com/i/status/2038206214530560501 امروز ۳۰۰ شهر آمریکا شاهد حضور ۷ میلیون نفر بود که فریاد می‌زدند شاه نمی‌خواهیم (خطاب به ترامپ). نکته تامل‌برانگیز اینجاست: گروهی از ایرانیان در قرن بیست و یکم دوباره تمنای «شاه» دارند، در حالی که در مهد دموکراسی، از سایه آن هم می‌گریزند. باعث تعجب نیست؟

میان دوشعله صدای مردم

🔴‌میانِ دو شعله، صدایِ مـردم در میانِ این دو آتش، این دو دیوِ جنگ که دهان وا کرده‌اند از کینه و از سنگ، سهمِ مردم چیست؟ جز غباری تیره بر رخسارِ فرداها؟ جز گران‌جانی و پرداختن بهایِ خونِ انسان‌ها؟ ما نه در نردِ حکومت، مهره‌یِ کینیم ما نه در مشتِ حریفان، تیغِ زهرآگین؛ اعتراضِ ما، دفاع از ساحتِ سبزِ نفس‌هایِ پسِ پرده‌ست پاسداری از شرف، از زندگی، از حقِ این توده‌ست. ما نه خاموشیم و سر در جیبِ نسیان ما نه سربازِ پیاده در زمینِ این و آن؛ «بی‌طرف»، اما «خروشان» و «خردمندیم» با صلح، این عهدِ دیرین، باز دربندیم. فارغ از غوغایِ طبلِ جنگ و مکرِ زر در پیِ راهی که نگذارد به جانِ آدمی، اخگر؛ صوتِ ما، فریادِ استقلالِ انسانی‌ست در هجومِ این همه تدبیرِ شیطانی‌ست. که در این هنگامه، هر آهی و هر فریاد زیرِ تیغِ تفسیرِ بدخواهان، می‌رود بر باد... ما دفاع از «مردم» است آیین و راهمان نه به نامِ «دولت» و نه دشمنانِ جان! یکشنبه ۹ فرودین ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

کنگره نجات ایران

https://x.com/i/status/2037887371023155501 📌‏۸ و ۹ فروردین ۱۴۰۵، لندن میزبان کنگره آزاد ایران است. جریان‌های دیگری هم برنامه‌هایی برای کنگره جمهوری‌خواهی دارند. پیشنهاد من این است: به جای پراکندگی، بیایید همه با هم «کنگره نجات ایران» را برگزار کنیم. قدرت ما در اتحاد است. ✌️☀️ ‎#اتحاد ‎#کنگره_نجات_ایران ‎#ایران_آزاد

طنین سربی استبداد

🔴 طنینِ سربیِ استبداد در شبی که چکمه‌ها بر خاک می‌کوبند، آسمان از هق‌هقِ باروت، سربی‌رنگ... قدرت اینجا نه در صندوقِ لرزانِ صدایی پاک که در لوله‌یِ سردِ تفنگ است وُ میانِ مشتِ سنگینِ نظامی‌هاست. آه! وقتی که «گلوله» جانشینِ «رأی» می‌گردد، جاده‌یِ سبزِ رهایی، رو به بن‌بست است. در غبارِ وحشتِ دشمن، مردم از ترسِ شبیخونِ فرنگی‌ها، گردِ تندیسِ مسیحاییِ یک «رهبر» خویشتن را در حصارِ ناسیونالیستی غلیظ حبس می‌سازند؛ و در این فریادهایِ کور، خنجرِ تکفیر، سهمِ «واژه‌یِ آزاد» می‌گردد. نظمِ کهنه می‌رود از یاد، نفرتِ دیرینه‌یِ قومی از میانِ گورهایِ باستانی سر برآورده است. ایستاده مذهب وُ قبیله، رو‌به‌رویِ هم؛ در نبردی که مدارا، واژه‌ای پوچ است. جنگ... این تبر بر ریشه‌یِ تردِ دموکراسی‌ست؛ فصلی که در آن، هر طرف دیوار وُ هر جا، ردِ پایی خون‌آلود… جمعه ۷ فروردین ۱۴۰۵ #نه_به_جنگ_نه_به_جمهوری_اسلامی https://t.me/AshaareAngizeshi

کنگره ازاد ایران ۲۸ وو۲۹ مارس ۲۰۲۶

کنگره آزادی ایران لندن، ۲۸ و ۲۹ مارس ۲۰۲۶ پخش مستقیم از تلویزیون زن زندگی آزادی و یوتیوب تریبون آزاد شروع برنامه ساعت 12:30 تا 21:30 به وقت تهران کنگره آزادی ایران («کنگره») در دو روز از مارس ۲۰۲۶ در لندن برگزار می‌شود و کنشگران مدنی و سیاسی ایران را از طیفی گسترده از پیشینه‌ها و دیدگاه‌ها گرد هم می‌آورد. این کنگره به‌عنوان مجمعی ساختاریافته برای تسهیل گفت‌وگوی جدی، مسئولانه و آینده‌نگر در مقطعی حساس از تاریخ ایران طراحی شده است. لینک پخش زنده از طریق یوتیوب تریبون آزاد: https://youtube.com/live/Fj9_UcptPUw?feature=share