ترانه در غبار جنگ در حصار بند

ترانه در غبار جنگ در حصار بند https://t.me/ghalamemoalem/24898

آزادی زندانیان سیاسی کلید بلزگشت مردم به خیابان

🔴 . آزادی زندانیان سیاسی: کلیدِ بازگشتِ مردم به خیابان 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ سلام بر همراهان و دغدغه‌مندان ایران در فضای مجازی شاهد صدور بیانیه‌های پراکنده از سوی گروه‌های مختلف با موضوع «نه به اعدام» و ◀️ «آزادی زندانیان سیاسی» هستیم. پرسش اصلی اینجاست: آیا بهتر نیست سازمان‌های حقوق بشری که در این مسیر فعالیت می‌کنند، با یکدیگر هماهنگ شوند؟ اگر این انرژی‌های پراکنده متمرکز گردند و سازمان‌ها به‌جای کارهای موازی، بلوک‌های همکاری مشترک تشکیل دهند، توان اثرگذاری ما چندین برابر خواهد شد . بنده طی ۳۰ تا ۵۰ یادداشتی که در هفته‌نامه «قلم معلم» منتشر کرده‌ام ،. همواره تاکید داشته‌ام که اولویت اول اپوزیسیون باید آزادی زندانیان سیاسی باشد. اهمیت این نکته در دو مورد حیاتی نهفته است ۱. ⬇️ تقویت روحیه مبارزان: وقتی زندانیان و خانواده‌هایشان حس کنند سازمان‌های حقوق بشریِ متحد و قدرتمندی در سطح بین‌المللی پشتیبان آن‌ها هستند، فعالانِ بیرون از زندان نیز با جسارت بیشتری به میدان می‌آیند ۲ .↩️ عقب راندن حاکمیت: واقعیت این است که در طول ۴۷ سال گذشته، نظام حاکم توانسته است با تکیه بر ابزار «اعدام و زندان»، جریان تغییر را به تاخیر بیندازد. ✔️ طبق نظریات جامعه‌شناسی، تا زمانی که نهاد سرکوب تضعیف نشود، پیروزیِ نهایی دشوار است. ما این تجربه را در انقلاب ۵۷ دیدیم؛ تنها یک ماه پس از آزادی گسترده زندانیان سیاسی، رژیم گذشته فرو پاشید . اگر بتوانیم ابزار اعدام و زندان را از دست حکومت بگیریم، حاکمیت عملاً بی‌دفاع خواهد شد. و آن زمان است که شاهد حضور میلیونی مردم در خیابان‌ها خواهیم بود. امروز بهترین و سازمان‌یافته‌ترین نیروهای جنبش در داخل زندان‌ها هستند . الگوی موفقِ این عقب‌نشینی را در ایستادگی زنان ایران پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» مشاهده کردیم. زنان با نافرمانی مدنی مستمر، حاکمیت را در اجرای قوانین اجباری به زانو درآوردند. اما متاسفانه پس از حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴، جریانی موسوم به «پهلوی‌پرست‌ها» با تریبون‌های رسانه‌ای خود، مردم را از مبارزه مدنی مایوس کردند. آن‌ها با ترویج وابستگی به قدرت‌های خارجی نظیر ترامپ و نتانیاهو، مدعی شدند که مشکل تنها با حذف فیزیکی اشخاص حل می‌شود.. . بنده بارها هشدار داده‌ام که مشکل ما «سیستم» است، نه فقط یک فرد. همان‌طور که پس از مرگ خمینی، سیستم فرد خامنه ای را جایگزین کرد، تمرکز صرف بر حذف فیزیکی بدون تغییرات ساختاری، راه به جایی نمی‌برد. تکیه بر خارجی، هویت و توانمندی ملی ایرانیان را زیر سؤال می‌برد. کسانی که ایران را صادقانه دوست دارند، باید به جبهه آزادی‌خواهیِ مستقل بپیوندند. 📌سخن پایانی : بیایید از تاریخ درس بگیریم. اولویت ما باید اتحاد برای لغو اعدام و آزادی زندانیان سیاسی باشد. با شکستن دیوارهای زندان و از کار انداختن ماشین اعدام، نیروی سرکوب عقب‌نشینی کرده و مسیر برای تغییر بزرگ هموار می‌شود . به قول سعدی شیرین‌سخن: «من آنچه شرطِ بلاغ است با تو می‌گویم تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم جمعه ۲۱ فروردین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

ترانه دیکتاتور

https://t.me/ghalamemoalem/24895 ترانه دیکتاتور

مشروعیت بین‌المللی المللی مرز میان آزادی خواهی و هرج و مرج نظامی

🔴 مشروعیت بین‌المللی؛ مرز میان آزادی‌خواهی و هرج‌ومرج نظامی
🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍

اگر بخواهیم نگاهی عمیق و تخصصی به مقوله جنگ و تغییرات سیاسی داشته باشیم، ناگزیر به پایبندی به قواعد بین‌المللی هستیم. بر اساس منشور سازمان ملل متحد، توسل به زور و حمله نظامی به یک کشور


تنها در صورتی واجد وجاهت قانونی است که تحت عنوان «دفاع مشروع» (ماده ۵۱) و یا با مجوز مستقیم شورای امنیت جهت حفظ صلح و امنیت جهانی صورت گیرد.
​اگرچه ماهیت سرکوبگر و کارنامه سیاه جمهوری اسلامی بر افکار عمومی جهان پوشیده نیست، اما برای مقابله با این نظام و گذار به سیستمی دموکراتیک، باید از سازوکارهای حقوقی و دیپلماتیک تعریف‌شده بهره جست. نادیده گرفتن
این چارچوب‌ها می‌تواند منجر به بی‌ثباتی پایدار و از دست رفتن حمایت جامعه جهانی شود.

​باید به خاطر داشت که تقابل نظامی جهانی علیه رژیم نازی در جنگ جهانی دوم، در برهه‌ای از تاریخ رخ داد که هنوز سازمان ملل متحد و میثاق‌های مدرن بین‌المللی شکل نگرفته بودند.

↙️ امروزه، در دنیای به‌هم‌پیوسته کنونی، «عدالت» نباید فدای «سرعت» شود؛ لذا پیگیری پرونده‌های جنایت علیه بشریت در دادگاه‌های بین‌المللی و استفاده از فشارها و تحریم‌های هوشمند حقوقی، مسیری مشروع‌تر و کم‌هزینه‌تر برای رسیدن به تغییر پایدار در ایران خواهد بود. هرگونه اقدام خارج از این قواعد، نه تنها راه حل نیست، بلکه می‌تواند مشروعیتِ مبارزات حق‌طلبانه داخلی را نیز با چالش جدی مواجه کند.

محمد خاکساری
هفته نامه قلم  معلم

پنجشنبه
۲۰   فروردین     ۱۴۰۵

https://t.me/ghalamemoalem

https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t
mohammad@khaksari.org

ترانه دیکتاتور

https://t.me/ghalamemoalem/24892

ترانه دیکتاتور 

https://x.com/i/status/2041925015684207051جنگ، سوختِ موتورِ افراط‌گرایی است. تجربه طالبان، داعش و القاعده ثابت کرد که ایدئولوژی با بمب نابود نمی‌شود. برای مقابله با رادیکالیسم، باید به جای اسلحه، به سراغ ریشه‌های فرهنگی رفت. ‎#افراط_گرایی ‎#اندیشه ‎#صلح

چرا پتانسیل مبارزه مدنی شکوفا نشده است

فراتر از خیابان: چرا پتانسیل مبارزه مدنی هنوز شکوفا نشده است؟ 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ در فضای سیاسی ایران، همواره جدالی میان طرفداران «مبارزه مدنی» و معتقدان به «تغییرات سخت» وجود داشته است. منتقدان مبارزه مدنی اغلب با اشاره به سرکوب‌ها به خصوص کشتار ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ ادعا می‌کنند که این روش بی‌فایده است. اما نگاهی به آرای نویسنده کتاب بررسی نظری و عملی مبارزه بدون خشونت جین شارپ و تجربه انقلاب‌های مخملی نشان می‌دهد که آنچه در این سال‌ها رخ داده، تنها بخش کوچکی از ظرفیت‌های عظیم مقاومت بی‌خشونت بوده است. ⬅️ ۱. توهمِ «خیابان» به مثابه تنها راه بزرگترین آسیب به جنبش‌های مدنی، تقلیل دادن «مبارزه» به «تظاهرات خیابانی» است. طبق لیست ۱۹۸ روشیِ جین شارپ، تظاهرات تنها یکی از روش‌های نمادین است. در حالی که قدرتمندترین ابزارها در دسته «عدم همکاری» قرار دارند. زمانی که جامعه از همکاری اقتصادی، سیاسی و اجتماعی با ساختار قدرت امتناع کند، ستون‌های خیمه قدرت بدون شلیک یک گلوله سست می‌شوند. به خصوص اعتصاب سراسری تاکنون طی ۴۷ انجام نشده است ↩️۲. قدرتِ «تنوع تاکتیکی» و کاهش هزینه وقتی مبارزه فقط در خیابان خلاصه شود، نیروی سرکوب به‌راحتی می‌تواند آن را مهار کند. چون برای این کاره دوره آموزشی دیده اتد اما وقتی از تاکتیک‌های خلاقانه و کم‌هزینه مثل اعتصاب سراسری استفاده شود، مشارکت عمومی افزایش می‌یابد. شکستن ترس عمومی: از طریق کنش‌های خرد و پراکنده که هزینه دستگیری ندارند. ایجاد شبکه‌های اعتماد: مبارزه مدنی پیش از آنکه در میدان شهر باشد، در محلات و گروه‌های کوچک (قرض‌الحسنه، گروه‌های صنفی، انجمن‌های محلی) شکل می‌گیرد. ◀️ ۳. اعتصاب و فلج‌سازی ساختار قدرت یکی از بندهای حیاتی که در جنبش‌های اخیر ایران کمتر به پتانسیل نهایی خود رسیده، اعتصابات سراسری و سازمان‌یافته است. اعتصاب نه تنها منبع مالی قدرت را خشک می‌کند، بلکه باعث ایجاد شکاف در بدنه قدرت می‌شود. وقتی کارمند، کارگر و تکنوکرات از اجرای دستورات سرباز زنند، وفاداری نیروهای امنیتی نیز متزلزل خواهد شد. ⬅️ ۴. گذار از قرن بیستم: درس تلخ خشونت تجربه قرن بیستم ثابت کرد که انقلاب‌های متکی بر خشونت یا دخالت خارجی، ندرت به دموکراسی ختم شده‌اند. خشونت، ذاتاً ساختاری سلسله‌مراتبی و استبدادی ایجاد می‌کند که حتی پس از پیروزی، روحیه تمامیت‌خواهی را حفظ می‌کند. در مقابل، مبارزه مدنی با تکیه بر مشارکت گسترده (قاعده ۳.۵ درصد) و جلب حمایت نخبگان، زیرساخت‌های یک جامعه مدنی قدرتمند را برای «فردای بعد از تغییر» می‌سازد. 📌۵. ضرورتِ طرحی برای «بعد از تغییر» مبارزه مدنی فقط تخریبِ نظم موجود نیست؛ بلکه جایگزین‌سازی است. ایجاد نهادهای موازی، تقویت هویت جمعی و داشتن برنامه مشخص برای اداره کشور، مانع از بروز هرج‌ومرج و دخالت‌های مخرب خارجی می‌شود. در پایان : آیا مبارزه مدنی شکست خورده است؟ ادعای بی‌فایده بودن مبارزه مدنی زمانی صحیح است که تمام ۱۹۸ روش به کار گرفته شده باشد و شکست خورده باشد. واقعیت این است که جامعه هنوز از ظرفیت‌های امتناع از همکاری، سازماندهی غیرمتمرکز و فشار بین‌المللی متمرکز به صورت هم‌زمان و مستمر استفاده نکرده است. پیروزی در انقلاب‌های مخملی و بهار عربی (در نسخه‌های موفق آن) تصادفی نبود؛ بلکه حاصل تبدیل شدن «اعتراض» به «مقاومت مدنی هوشمند» بود. برای عبور از بن‌بست، باید از هیجانِ صرف فاصله گرفت و به سمت انضباط، تداوم و استراتژی حرکت کرد. متأسفانه جنگ‌طلبان پس از پروژه‌ی کشته‌سازی در دی‌ماه ۱۴۰۴، افکار عمومی را به این سمت سوق دادند که مبارزات مدنی دیگر فایده‌ای ندارد و باید به دنبال «دخالت بشردوستانه» (نظامی) بود. در طول چهل روز جنگ، هر فعالی که با جنگ مخالفت می‌کرد، توسط گروه‌های مختلف و طرفداران پهلوی به وابستگی به جمهوری اسلامی متهم می‌شد. اکنون این گروه‌ها و پهلوی‌طلبان باید پاسخ دهند که در این چهل روز جنگ، چه دستاوردی نصیب ایرانیان شد؟ نتیجه این بود که مبارزات مدنی تعطیل گشت، موج اعدام‌ها آغاز شد و چهره‌های تندروتر وارد بدنه حکومت شدند. متأسفانه وقتی گروهی دچار هیجان می‌شوند، تعقل در آن‌ها رنگ می‌بازد. وقتی بر مبنای فرضیات غلط تصمیم می‌گیریم، نتیجه از پیش مشخص است. آیا رضا پهلوی با این تیم خود، توان بازسا زی این ویرانی‌ها را دارد؟ این حکومت باید به دست خودِ مردم کنار برود؛ حتی اگر سال‌ها طول بکشد. اگر دیوار دشمن بلند است، از کوتاهی ماست. ما ظرفیت‌های مدنی خود را نادیده گرفتیم و به جای تکیه بر خود، دست به دامن قدرت‌های خارجی شدیم. در صفِ مردانِ عالم، زنده باش و آزاد زی بهرِ آزادی، میانِ بندگی فریاد زی» نسیم شمال محمد خاکساری . هفته نامه قلم معلم چهارشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem