۱۴۰۵ خرداد ۸, جمعه
تملق و چتبلوسی در نظام های دیکتاتوری
🔴 تملق و چاپلوسی در نظامهای دیکتاتوری
🖍🖍🖌🖌✍✍⬇️🖌🖌🖌
تملق و چاپلوسی در نظامهای دیکتاتوری به معنای ابراز ستایشها و تحسینهای اغراقآمیز، غیرواقعی و هدفمند از سوی افراد یا گروهها نسبت به شخص دیکتاتور و حلقه نزدیکان او است. این رفتارها معمولاً با هدف جلب توجه، کسب تأیید و جلب حمایت حاکم برای دستیابی به مزایای اقتصادی، ارتقای جایگاه سیاسی، یا صرفاً حفظ امنیت جانی و مالی انجام میشود.
در واقع، تملق و چاپلوسی در این رژیمها فراتر از یک رذیله اخلاقی، به عنوان ابزاری پیچیده و کارآمد برای حفظ قدرت و کنترل سیاسی عمل میکنند. این پدیده تأثیرات عمیقی بر ساختار قدرت، روابط داخلی و عملکرد کل نظام تشکیلاتی دارد. در ادامه، ابعاد مختلف این رابطه، دلایل بروز، پیامدها و راهکارهای مقابله با آن بررسی میشود:
✍ ۱. رابطه متقابل دیکتاتور و چاپلوسان
رابطه میان دیکتاتور و افراد تملقگو، یک رابطه دوطرفه و مبتنی بر نیازهای کاذب است:
نیاز حاکم به تایید مطلق: دیکتاتورها به دلیل انزوای سیاسی و ترس همیشگی از سقوط، تشنه مشروعیتسازی هستند. چاپلوسیِ اطرافیان، این توهم را در آنها ایجاد میکند که محبوب، عاقلترین
و بیخطا هستند.
📌ایجاد کیش شخصیت
: تملقهای مداوم به مرور زمان تبدیل به پروپاگاندای رسمی نظام میشود و از دیکتاتور یک تصویر شبهمقدس یا ابرانسانی میسازد.
⬅️ ۲. دلایل رواج چاپلوسی در نظامهای توتالیتر
فقدان شایستهسالاری: وقتی وفاداریِ کورکورانه جایگزین تخصص و کارآمدی شود، افراد برای بالا رفتن از پلههای قدرت، به جای تلاش و مهارت، به مداحی حاکمان روی میآورند.
⏪ ترس و غریزه بقا:
در محیطی که کمترین نقد یا مخالفت با مجازاتهای سنگین (زندان، تبعید یا مرگ) روبرو میشود، تملقگویی به یک سپر دفاعی برای زنده ماندن تبدیل میگردد.
انحصار منابع اقتصادی و سیاسی: از آنجا که تمام ثروت و فرصتها در دست حاکم و نزدیکان اوست، دسترسی به این منابع تنها از طریق نزدیک شدن و خودشیرینی برای هسته سخت قدرت ممکن است.
۳. پیامدهای ویرانگر تملق بر نظام و جامعه
شکلگیری «حباب اطلاعاتی» برای حاکم:
وقتی اطرافیان فقط اخبار مثبت و تعاریف مبالغهآمیز را به گوش دیکتاتور میرسانند، او از واقعیتهای جامعه، فقر، فساد و نارضایتیهای عمومی کاملاً بیخبر میماند. این کوررنگی سیاسی منجر به تصمیمگیریهای کلانِ فاجعهبار میشود.
حذف نخبگان و متخصصان مستقل: انسانهای شریفی که حاضر به زیر پا گذاشتن کرامت انسانی خود نیستند، خانهنشین یا فراری میشوند و جای آنها را افراد موجسوار، بیکفایت و بلهقربانگو میگیرند.
👈سقوط اخلاقی جامعه:
با تبدیل شدن چاپلوسی به راه اصلی موفقیت، این رفتار به بدنه جامعه نیز سرایت میکند و اعتماد عمومی، صداقت و ارزشهای اخلاقی
اصیل آسیب جدی میبینند.
🔻۴. راهکارهای مقابله و برونرفت از چرخه تملق
مبارزه با این پدیده در یک نظام دیکتاتوری مستقر بسیار دشوار است، اما تغییر از مسیرهای زیر آغاز میشود:
تقویت جامعه مدنی و رسانههای مستقل: بزرگترین پادزهر چاپلوسی، شفافیت و افشاگری است. رسانههای آزاد با به چالش کشیدن مقامات، ابهت پوشالی حاصل از تملق را میشکنند.
آگاهیبخشی و آموزش شهروندی: جامعه باید بیاموزد که مسئولان، خادمان مردم هستند نه سروران آنها. نقد حاکمان باید به عنوان یک حق و وظیفه عمومی شناخته شود، نه یک گناه یا جرم.
✔️احیای شایستهسالاری در ساختارهای جایگزین:
نهادهای مدنی، احزاب و گروههای منتقد باید در درون خود رفتارهای تملقآمیز را طرد کرده و معیار رشد افراد را صرفاً بر اساس دانش، صداقت و شجاعت اخلاقی قرار دهند.
چاپلوسی مکن، که چاپلوس
بانگِ بیهوده میزند چو خروس»
واحدی مراغه
محمد خاکساری
هفته نامه قلم معلم
https://t.me/ghalamemoalem
https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t
mohammad@khaksari.org
۱۴۰۵ خرداد ۷, پنجشنبه
ضرورت بازنگری در ساختار شورای هماهنگی تشکل های صنفی
🔴 موضوع:
ضرورت بازنگری در ساختار و راهبرد شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان
🖍🖍🖌🖌✍✍✍
سلام و احترام؛
تذکر و دغدغهی اصلی بنده بعد از خروج از ایران این است
که «شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان» برای ایجاد یک حرکت همگانی و موثر، نیازمند تغییرات و اصلاحات جدی است.
در حال حاضر به نظر میرسد جامعهی کارگری آمادگی بیشتری برای همراهی جنبش سراسری دارد. برای بررسی بیشتر و تایید این ادعا، میتوانید به کانال تلگرامی این شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان مراجعه کنید
([https://t.me/kashowra](https://t.me/kashowra)) مراجعه کنید
.
این ساختار عملاً نیاز به ترمیم اساسی دارد؛ چرا که اکثریت اعضای آن از یک گرایش فکری خاص هستند که مورد قبول بخش قابلتوجهی از معلمان نیست.
هرچند اعضا به صورت فردی عملکرد خوبی دارند، اما در قالب تشکیلاتی ضعیف عمل میکنند.
بنده در این حوزه فعالیت میکنم و معتقدم در شرایط کنونی، اولویت اصلی باید تمرکز بر تغییر بنیادین حکومت باشد.
متاسفانه شورای مرکزی با این استدلال که
«ما یک تشکل صنفی هستیم»، این رویکرد را نمیپذیرد.
من نیز خود را یک فعال صنفی میدانم، اما شرایط بحرانی کنونی ایجاب میکند که موقتاً فعالیت سیاسی را در اولویت قرار دهیم
و پس از گذشتن از این مرحله،
به کار اصلی خود یعنی فعالیتهای مدنی بازگردیم.
منافع ملی در مقطع فعلی، همگرایی برای برکناری حکومت را طلب میکند و شاید اگر یک جنبش فراگیر شکل بگیرد، نگاه شورای مرکزی نیز تغییر کند.
پیشنهاد و اعتراض بنده به شورای هماهنگی فرهنگیان این بوده است که هنگام زندانی شدن یا صدور حکم اعدام برای معلمان، باید دست به اعتراضات عملی و میدانی بزنیم تا حکومت عقبنشینی کند؛
در حالی که شورا ی هماهنگی فرهنگیان تنها به صدور بیانیههای حمایتی بسنده کرده است.
متاسفانه از ۲۵ خرداد ۱۴۰۲ و پس از برقراری اتحاد با کارگران، شورای هماهنگی فرهنگیان هیچگونه اعتراض سراسری یا اعتصابی را سازماندهی نکرده است
هرچه اعتراض می کنیم
گوش شنوایی نیست
این سوال را از اسکندر لطفی و اسماعیل عبدی که در خارج کشور هستند سئوال
از آنها سوال کنید
یک بیانیه بعد از ۲۵ خرداد ۱۴۰۲
بیاورند که شورای هماهنگی فرهنگیان اعتصاب و تجمع سراسری داشته باشد
اگر هم بوده فقط یک روز آنهم روز معلم
۱۲ اردیبهشت بوده است
پنجشنبه.
۷ خرداد ۱۴۰۵
https://t.me/ghalamemoalem
https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t
mohammad@khaksari.org
۱۴۰۵ خرداد ۶, چهارشنبه
اوای رهایی بر اساس اندیشه پائولو فریره
🔴 «آوایِ رَهایی»
(بَر اَساسِ اَندیشِهیِ پائولوُ فِریره
🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍
نَه رِقابَتْهایِ تَحْمیلی،
نَه سُلْطِهْگَریْ اَزْ بالا،
پاِئولُو فِریْرهْ میگویَدْ:
«هَمْکاری، رَوا شَوَدْ حالا»
رَهْبَرانِ مَرْدُمی بایَدْ،
هَمْقَدَمْ شَوَنْدْ با مَرْدُمْ،
دَرْفَضایِ پاکِ هَمْرَنْگی،
بیرِیا وُ خْالی اَزْ تَوَهُّمُ
.
اینْ هَمْکاری، سِپَسْ اِتِّحادْ اَسْتْ،
پایانِ شَبِ اِسْتِبْدادْ اَسْتْ،
بایَدْ کِه تَفاوُتِکوُچِکْ را،
اَزْ یادْ بُرْدْ وُ یِکْدِلْ شُدْ،
دَرْ بَرابَرِ سـاخْتارِ ظُلْمْ،
یِکْ جَبْهِهیِ واحِدِ عادِلْ شُدْ
.
گامِ بَعْدی، سازمانْدِهیْ اَسْتْ،
نَه فَرْمانِ نِظامیِ اِجْباری،
نَظْمْ وُ آزادی کِه دَرْ هَمْ شُدْ،
جاری شَوَدْ اِقْدامِ بیداری.
نُخْبِگانْ نَبایَدْ کِه فَرْهَنْگْ را،
تَحْمیلْ کُنَنْدْ بَرْ مَرْدُمْ،
اینْ تَهاجُمِ فَرْهَنْگی،
گُمْ کُنَدْ رَاهِ مَرْدُمِ مَظْلومْ
.
بایَدْ کِه بِهدَرونِ فَرْهَنْگِ سِتَمْدیدِگانْ رَفْتْ،
با واقِعِیَّتِ زِنْدِگیِ آنانْ، یِکْسَرْ دِلْ بَسْتْ،
آمْیخْتِگیِ فَرْهَنْگی، راهِ نَهاییِ ماستْ،
آگاهی وُ اِعْتِمادْ، تَنْها صِدایِ خُداستْ
.
پاِئولُو فِریْرهْ رَاهْ را بَرْ ما نِشانْ دادْ،
بَرایِ رَهاییِ اِنْسانْ، اَوْ جانْ دادْ...
یِکْپارْچِه وُ هَمْپِیْمانْ...
بَرایِ آزادیِ اِنْسانْ
چهارشنبه
۶ خرداد ۱۴۰۵
https://t.me/AshaareAngizeshi
۱۴۰۵ خرداد ۵, سهشنبه
راهکار نهایی رهایی در تغییر رفتار ستمدیدگان
🔴 راهکار نهایی رهایی را در تغییر رفتار ستمدیدگان
از فصل چهارم
کتاب آموزش ستمدیدگان پائولو فریره
🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍
فریره در فصل چهارم کتاب،
راهکار نهایی رهایی را در تغییر رفتار ستمدیدگان از انفعال به
«کنش گفتگویی» میداند که
بر
چهار پایه استوار است.
در قدم اول،
همکاری به جای رقابتهای تحمیلی از سوی حاکمان قرار میگیرد؛ رهبران مردمی نباید بر تودهها سلطه یابند، بلکه باید در فضایی کاملاً برابر و با تکیه بر اعتماد متقابل، همراه با مردم برای اهداف مشترک تلاش کنند.
این همکاری مستقیماً به اتحاد ختم میشود؛ رهبران باید به مردم کمک کنند تا تفاوتهای کوچک را کنار گذاشته و بفهمند که چرا وضعیت موجود به ضرر همه آنهاست، تا از این طریق جبههای یکپارچه در برابر ساختار ظلم شکل بگیرد.
در گام بعدی یعنی سازماندهی، این اتحاد به یک ساختار منضبط و آگاهانه تبدیل میشود؛ سازماندهی در نگاه فریره یک دستور نظامی از بالا به پایین نیست، بلکه فرآیندی است که در آن آزادی و انضباط با هم ترکیب میشوند تا مردم بتوانند به شکلی هدفمند دست به اقدام بزنند.
در نهایت، راهکار بنیادین او آمیختگی فرهنگی است؛ نخبگان و رهبران فکری نباید فرهنگ خود را
به مردم تحمیل کنند
(تهاجم فرهنگی)، بلکه باید به درون فرهنگ و واقعیت زندگی ستمدیدگان نفوذ کنند، با آنها ادغام شوند و پتانسیلهای رهاییبخش موجود در سنتها و زبان خودِ مردم را برای آگاهیبخشی و اعتمادسازی به کار بگیرند.
سه شنبه
۵ خرداد ۱۴۰۵
https://t.me/ghalamemoalem
https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t
mohammad@khaksari.org
صدای شلاق لای دیوار
🔴 ترانه صدای شلاق لای دیوار ( ۱ )
این ترانه به زبان لری زاگرسی در مورد
شکنجه و زندان در زمان شاه وجمهوری
اسلامی است
https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0
۱۴۰۵ خرداد ۳, یکشنبه
پایان ترس آغاز همبستگی
🔴 پایانِ ترس، آغازِ همبستگی
خشتِ اوّل را،
دانشآموزانِ شَهرِکُرد و بُجنورد
از زمین برداشتند؛
بانگِ اعتراضی نرم،
پُشتِ تزویرِ حکومت را تکان فِرسود.
مَدرسه بیدار شد ناگاه،
آزمونِ نوبَتِ دوّم، مَجازی شُد.
این صِدایِ جاریِ طُغیانِ یک نسل است،
ترسِ حاکم، از شُکوهِ خَشمِ بیداران.
دیمَهِ خونین و سُرخِ سالِ جاری رفت،
لیک داغَش در دلِ دنیا،
هَزینهسازِ این شبهایِ تاریک است.
انفجاری دَر رَگِ این جامعه جاریست،
کارگَر، بازنشِسته، هَمه در کوچهیِ فریاد!
دیوارهایِ تَرَس، هَر لَحظه لَرزانتر...
چون گِرانی، پایِ خود را بَر گلویِ جیره خواران هَم فِشردهست و
ریزشِ نیرویِ سَرکوب، آشنایِ گامِ فَرداهاست.
راهِ کَمکابوس و کَمطوفان،
یک اِعتصابِ سَراسَری، آرام و پایدار است.
یک ماهِ تمام ، اَز این ضَرورَت گُفتگو باید؛
در کوچهها، در بَینِ بازار و خیابانها،
تا لولههایِ نَفت، هَمپایِ زِمِستانِ
پنجاه وهفت
شِریانِ اِقتصادیِ شَب را بِخُشکانند.
این نَبَردِ تَنبِهتَن دَر کوچه و رَه نیست،
یک «نَهِ» آرام و سَنگین است؛
کِشْتیِ سَرکوب، در مَوجِ اعتصاب، گِل خواهد نِشَست
یکشنبه
سوم خرداد ۱۴۰۰۵
https://t.me/AshaareAngizeshi
پایان ترس آغاز همبستگی
🔴 پایانِ ترس، آغازِ همبستگی
خشتِ اوّل را،
دانشآموزانِ شَهرِکُرد و بُجنورد
از زمین برداشتند؛
بانگِ اعتراضی نرم،
پُشتِ تزویرِ حکومت را تکان فِرسود.
مَدرسه بیدار شد ناگاه،
آزمونِ نوبَتِ دوّم، مَجازی شُد.
این صِدایِ جاریِ طُغیانِ یک نسل است،
ترسِ حاکم، از شُکوهِ خَشمِ بیداران.
دیمَهِ خونین و سُرخِ سالِ جاری رفت،
لیک داغَش در دلِ دنیا،
هَزینهسازِ این شبهایِ تاریک است.
انفجاری دَر رَگِ این جامعه جاریست،
کارگَر، بازنشِسته، هَمه در کوچهیِ فریاد!
دیوارهایِ تَرَس، هَر لَحظه لَرزانتر...
چون گِرانی، پایِ خود را بَر گلویِ جیره خواران هَم فِشردهست و
ریزشِ نیرویِ سَرکوب، آشنایِ گامِ فَرداهاست.
راهِ کَمکابوس و کَمطوفان،
یک اِعتصابِ سَراسَری، آرام و پایدار است.
یک ماهِ تمام ، اَز این ضَرورَت گُفتگو باید؛
در کوچهها، در بَینِ بازار و خیابانها،
تا لولههایِ نَفت، هَمپایِ زِمِستانِ
پنجاه وهفت
شِریانِ اِقتصادیِ شَب را بِخُشکانند.
این نَبَردِ تَنبِهتَن دَر کوچه و رَه نیست،
یک «نَهِ» آرام و سَنگین است؛
کِشْتیِ سَرکوب، در مَوجِ اعتصاب، گِل خواهد نِشَست
یکشنبه
سوم خرداد ۱۴۰۰۵
https://t.me/AshaareAngizeshi
اشتراک در:
پستها (Atom)