گزارشی از جاسه شبکه جهانی برلی زندانیان سیاسی ووعقیدتی

🔴 گزارشی از نشست شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی: تمرکز بر پیشنهاد به جای گفتار 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ دیشب در نشست مجازی «شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران» که در پلتفرم زوم برگزار شد، شرکت کردم. موضوع اصلی این جلسه، بررسی وضعیت بسیار خطرناک زندانیان سیاسی و موج اعدام‌ها در داخل کشور بود؛ اما آنچه بیش از ⏪ هر چیز نظر مرا جلب کرد، شیوه مدیریتی و اجرایی این برنامه بود. روش برگزاری این جلسه برای بنده بسیار جالب و آموزنده بود؛ چرا که فرآیند گفتگو کاملاً بر مبنای «ارائه پیشنهاد» طراحی شده بود. در این ساختار، هر سخنران تنها ۲ دقیقه فرصت داشت تا صرفاً پیشنهاد عملی خود را مطرح کند. مسئولان برگزاری نیز تمامی موارد را یادداشت می‌کردند تا در مراحل بعدی مورد مطالعه و بررسی دقیق قرار دهند. به نظر می‌رسد این رویکرد که در دانش مدیریت مدرن به ↩️«مدیریت پیشنهادات» معروف است، یعنی یک استراتژی مدیریتی است که بر پایه مشارکت همگانی بنا شده است. در این روش، سازمان یا گروه به‌جای اتکا به تصمیمات «بالا به پایین»، از دانش، تجربه و خلاقیت تمامی اعضا برای حل مشکلات و بهبود فرآیندها استفاده می‌کند. می‌تواند الگوی بسیار مؤثری برای سایر جلسات اپوزیسیون باشد. پیشنهاد می‌شود در نشست‌های آتی، به جای سخنرانی‌های طولانی و تکرار مکررات، یک موضوع مشخص انتخاب شده و شرکت‌کنندگان تنها به ارائه راهکارهای عملی بپردازند. این تغییر رویه می‌تواند بازدهی جلسات سیاسی و مدنی را به شکل چشمگیری افزایش دهد جمعه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

اطلاعیه ۲ شورای راهبردی داخل کشور

هفته نامه قلم معلم: اطلاعیه شماره ۲ 🔴 شورای راهبردی جمهوری‌خواها ن (شورای دوران انتقال) 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ با ایجاد همبستگی ملی و سراسری میان تمامی مردمان کشور، از همه فرهنگ‌ها، مذاهب، اتنیکها و احزاب سیاسی، می‌توان عبور از دیکتاتوری و استبداد تاریخی را ممکن ساخت و استقرار دموکراسی، آزادی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش را محقق کرد. هموطنان عزیز، نمایندگان احزاب و سازمان‌ها، نهادهای مدنی و حقوق بشری، ایران در یکی از خطیرترین مقاطع تاریخی خود قرار گرفته است، مقطعی که هم‌زمان با تضعیف بی‌سابقه ساختار قدرت، تشدید بحران‌های سیاسی و اقتصادی و پیامدهای جنگ و تنش‌های منطقه‌ای، ضرورت شکل گیری یک بنیان مشترک، هماهنگ و فراگیر در قالب همبستگی ملی و همگرایی سراسری برای گذار دموکراتیک از جمهوری مستبد اسلامی، بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. اعلام موجودیت نیروهای جمهوری‌خواه در داخل کشور تحت عنوان «شورای راهبردی»، به‌عنوان نهادی برای انتقال قدرت سیاسی، نشان‌دهنده ورود جامعه به مرحله‌ای نوین از سازمان‌یابی و مسئولیت‌پذیری تاریخی است. این ابتکار نه به‌عنوان یک جایگزین انحصاری، بلکه به‌مثابه بستری برای همبستگی، همگرایی و تجمیع ظرفیت‌های متکثر جامعه ایران قابل ارزیابی است. در همین راستا، تحولات مثبت در میان نیروهای سیاسی و مدنی خارج از کشور از جمله هم‌ پیمانی احزاب کُردی، عرب، ترک، بلوچ و ترکمن و نیز شکل ‌گیری شبکه‌های مقاومت مدنی و اجتماعی در داخل کشور، در قالب صنوف مختلف نظیر اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری، اصناف بازاریان، دانشجویان، معلمان، کارمندان، زنان، صنعتگران، کشاورزان، بازنشستگان و دیگر گروه‌های اجتماعی، نشان‌دهنده وجود ظرفیت‌های کم ‌نظیر برای هم‌افزایی در سطح ملی است. بنابراین، آنچه در این مقطع برای نیروهای سیاسی اهمیت دارد، نه تکثر و تفرقه در ارائه آلترناتیوهای موازی، بلکه تقویت یک مسیر و نیروی مشترک، منسجم و قابل اتکاء در سراسر کشور است. مسیری که بتواند نمایانگر اراده جمعی جمهوری‌خواهان دموکراسی ‌خواه باشد. تجربه نشان داده است که معرفی پراکنده و مستقل جریان‌ها به‌عنوان آلترناتیو، می‌تواند به تضعیف اعتماد عمومی و کاهش جایگاه نیروهای دموکراسی‌خواه در سطح ملی و بین‌المللی منجر شود. در این چارچوب، رویکردی که می‌تواند بیشترین انسجام و اثربخشی را در مسیر ایجاد همبستگی ملی و سراسری فراهم کند، شکل ‌گیری یک چارچوب سیاسی مشترک بر پایه اهداف و اصول دموکراتیک شورای راهبردی داخل کشور است. این چارچوب می‌تواند بستری برای گفتگو میان نمایندگان طیف‌های مختلف سیاسی و اجتماعی در خارج از کشور فراهم سازد، به ‌گونه‌ای که به‌ عنوان میزبان مشارکت تمامی جریان‌های جمهوری‌خواه و دموکراسی‌ خواه عمل کرده و زمینه شکل‌ گیری اراده‌ جمعی و هماهنگ را فراهم کند. در خارج از کشور، احزاب، تشکل‌ها و شبکه‌های سیاسی، ضمن حفظ هویت، نام و ساختار مستقل خود، می‌توانند در قالب یک سازوکار مشترک و کثرت‌گرا، از جمله در چارچوب «شورای راهبردی جمهوری‌خواهان در خارج از کشور» به‌ صورت هماهنگ و هم‌ صدا عمل کرده و نمایندگی منسجم‌تری از این جریان در عرصه بین‌المللی ارائه دهند. ما بر این باوریم که تنها از طریق چنین همبستگی آگاهانه و داوطلبانه‌ای می‌توان یک آلترناتیو دموکراتیک، فراگیر و قابل اتکاء را سامان بخشید، آلترناتیوی که برآمده از مشارکت واقعی همه نیروهای سیاسی و مدنی بوده و بتواند در دوران انتقال از حمایت گسترده اجتماعی و اعتبار بین‌المللی برخوردار باشد. در این چارچوب، اقدامات زیر به‌عنوان محورهای عملی این مسیر مورد تأکید قرار می‌گیرد: - تسریع در ایجاد همبستگی ملی و سازماندهی نیروهای خارج از کشور، شامل احزاب و سازمان‌های جمهوری‌خواه و نهادهای مدنی و حقوق بشری، در قالب «شورای راهبردی خارج از کشور» برای مشارکت و حمایت هدفمند از تحولات داخلی - تلاش برای آماده‌سازی افکار عمومی و جوامع سیاسی و ایجاد سازوکارهای ملی و بین‌المللی به‌ منظور تثبیت مدیریت دوران انتقال توسط جمهوری‌خواهان با هدف حفظ ثبات، پیشگیری از خشونت و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی اقتصادی و اجتماعی کشور ما تأکید می‌کنیم که گذار نهایی به ‌دست مردم ایران و از درون جامعه شکل خواهد گرفت، اما این گذار بدون هماهنگی و هم‌ افزایی نیروهای داخل و خارج و بدون مشارکت فعال احزاب و جریان‌هایی که در مناطق مختلف کشور دارای پایگاه اجتماعی هستند، امکان‌پذیر نخواهد بود. درعین حال، باید توجه داشت که اگرچه قدرت حاکم همچنان می‌تواند خطرآفرین باشد، از این‌رو، ضرورت انسجام، هوشیاری و پرهیز از پراکندگی، بیش از پیش اهمیت دارد. از جمله اهداف مهم این مسیر، شکل‌گیری نظمی آزاد، عادلانه، غیرمتمرکز و مبتنی بر حقوق بشر است، نظمی که درآن همه گروه‌های اجتماعی، اتنیکی، مذهبی و سیاسی بتوانند به ‌صورت برابر و بدون تبعیض در تعیین سرنوشت خود مشارکت داشته باشند. شورای راهبردی جمهوری ‌خواهان اعلام می‌کند که تبیین دقیق‌تر راهکارها، نقشه راه دوران گذار و چارچوب‌های عملی برای تحقق اهداف یاد شده، در بیانیه‌ها و اسناد بعدی این شورا به اطلاع افکار عمومی خواهد رسید. این دیدگاه‌ها و برنامه‌ها در آینده نزدیک از طریق وب‌سایت رسمی شورا، رسانه‌ها و پلتفرم‌های اجتماعی وابسته به شورای راهبردی جمهوری‌خواهان در اختیار همه احزاب و سازمانهای سیاسی و مردم ایران قرار خواهد گرفت. شورای راهبردی جمهوری‌خواهان (شورای دوران انتقال) https://www.alternativeforiran.org/fa

جلسه برای آزادی زندانیان

دوستان گرامی، با سلام‌های گرم به همه شما عزیزان، همه شما که این نامه را دریافت می‌کنید، از وضعیت مخاطره‌آمیز زندانیان سیاسی، اعدام معترضان و زندانیان سیاسی، و همچنین خطر اعدام شمار بیشتری از آنان در زندان‌ها، به‌ویژه در سایه شرایط جنگی، آگاه هستید. این وضعیت بار دیگر ما را فرامی‌خواند تا برای نجات عزیزان در بند، اقدامات متحدانه و عاجلی را در دستور کار قرار دهیم. پیشنهاد ما شکل‌گیری کمپینی متمرکز در یک بازه زمانی معین است؛ کمپینی که می‌تواند دربرگیرنده اقدامات متنوعی باشد، از اعتراضات خیابانی گرفته تا تماس با نهادهای بین‌المللی و نیز مراجعه به اتحادیه‌های کارگری و تشکل‌های مردمی در سراسر جهان. به منظور هم‌اندیشی در این زمینه، از شما دعوت می‌کنیم در جلسه‌ای که به همین منظور تدارک دیده شده است، شرکت نمایید. زمان برگزاری جلسه: پنجشنبه ۲ آوریل، ساعت ۱۹:۰۰ تا ۲۰:۳۰ به وقت اروپای مرکزی این جلسه در پلتفرم زوم برگزار خواهد شد. لینک جلسه: https://us02web.zoom.us/j/86234525111 با احترام، از طرف کارزار جهانی نه به اعدام در ایران با حمایت و مشارکت شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران

روان رنجور جنگ‌

🔴 روان رنجور جنگ 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ آبرام کاردینر (Abram Kardiner)، روان‌کاو برجسته آمریکایی درکتاب کتاب «ترومای جنگ‌" یعنی زخم جنگ ‌ آسیب‌های روانی عمیقی اشاره دارد که بر اثر تجربه‌ی مستقیم وحشت، مرگ و تهدیدات مداوم در جبهه‌های نبرد ایجاد می‌شود 📌زخم جنگ ، این زخم نه بر پوست، بلکه بر ساختار روانی فرد وارد می‌شود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که شدت حادثه (مانند انفجار یا از دست دادن همرزم) بسیار فراتر از ظرفیت سیستم دفاعی روان برای هضم آن باشد. در هم شکستن مکانیسم‌های انطباق از نظر آبرام کاردینر نویسنده کتاب ، ترومای (زخم‌) جنگ یعنی «شکست خوردن در انطباق با محیط». کسی که در جنگ است در میدان جنگ با محیطی روبرو می‌شود که به شدت خصمانه است. اگر روان نتواند خود را با این حجم از وحشت سازگار کند، دچار فروپاشی می‌شود. صحنه‌های جنگ به صورت کابوس یا تصاویر ناگهانی در بیداری، دوباره و دوباره برای فرد زنده می‌شوند. کسی که در جنگ است برای محافظت از خود، دنیایش را بسیار کوچک می‌کند. او از روابط اجتماعی، هیجانات و فعالیت‌ها کناره‌گیری می‌کند تا دوباره آسیب نبیند کسی که درجنگ‌ شرکت می کند حتی سال‌ها پس از بازگشت به خانه، در ذهن خود هنوز در میدان جنگ حضور دارد. در واقع، زمان برای او در لحظه‌ی وقوع حادثه متوقف شده است. محمد خاکساری پنجشنبه‌ ۱۳ فرودین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

سقوط یک سایه

🔴 سقوطِ یک سایه چگونه موریانه می‌زند به جانِ یک بنا؟ آنگاه که دستِ گرمِ توده‌ها زِ دستِ سردِ حاکمان جدا شود. وقتی که خشمِ بی‌صدا در کوچه و تشکل و نهاد فریاد می‌شود... پایه‌ی این قدرتِ بلند فرو می‌ریزد از نهاد. وقتی که نان، سراب می‌شود فساد، مثلِ بختکِ سیاه بر سفره‌هایِ خالیِ مردم نشسته‌ است؛ آنجا که فقر و تورم چون تازیانه‌ای‌ست بر گُرده‌یِ حیات بحران، به نقطهءِ انفجار می‌رسد. بنگر به اندرونیِ آن قصرِ پُر شکوه وقتی که مِهر، جایِ خود به کینه می‌دهد؛ شکافی عمیق میانِ لشکریان و لرزه بر تنِ سرداران... آنگاه که تیغِ نظامیان رو به هم‌دیگر بلند شود شیرازه‌یِ نظام، گسسته است. از مرزهایِ دور فشارِ خسته‌کننده‌یِ انزوا و سایه‌یِ سنگینِ تحریم‌ها نفسِ اقتصاد را می‌بُرد؛ به ویژه آن زمان که طنابِ دار بر گردنِ حقیقت می‌پیچد و جهان، یک‌صدا به اعتراض برمی‌خیزد. آنگاه که «باور» فرو بریزد و «واژه»هایِ رسمیِ نظام در گوشِ نسلِ نو، غریبه بماند؛ وقتی که ریشه‌هایِ «ولایت» در خاکِ این زمانه نخشکد، اما نروید... اینجاست که مشروعیت، چون حبابی می‌ترکد. و ناگهان... در شبکه‌هایِ کوچکِ پنهان در دست‌هایِ مجهز به آگاهی و خبر نیرویِ خفته‌یِ مردم بسیج می‌شود؛ دیگر حصارِ فیلتر و دیوارِ جهل جلودارِ این سیلِ بنیان‌کن نیست... این‌گونه یک حکومت، تمام می‌شود پنجشنبه ۱۳ فروردین ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

راهبرد ترامپ یا سردرگمی؟ از ادعای بی‌نیازی به نفت منطقه تا اعزام ناو جدید به منطقه! به نظر می‌رسد این رفتارها بیشتر بازی با قیمت نفت و مهره‌چینی برای انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا باشد. هدف او فراتر از یک درگیری ساده یا گرفتن یک جزیره است. https://x.com/i/status/2039346205327532505

فریاد دیوار های بلند

🔴 فریادِ دیوارهای بلند ما وارثانِ حنجره‌های شکسته ایم باید که در تلاطمِ این بغضِ بی‌امان ما بانگِ آن ستاره‌نشینانِ خسته ایم آن‌ها که پشتِ هیبتِ دیوار صوتِ سپیدشان در انزوایِ آهن و سیمان، خفه شده‌ست. باید که بی‌هراس از دردِ تیره، از شبِ زندان سخن بگوییم؛ وجدانِ خفته را با تازیانه‌ی کلماتِ جسورِ خویش باید که وا نهیم به بیداری. مقصودِ ما یکی‌ست: این‌که اهرمِ سرکوب این‌که فشارِ کهنه‌ی زندان در مشت‌های بسته‌ی‌شان خرد می‌گردد؛ باید که موریانه‌ی عصیان بر جانِ ترس افتد و دیوار، ریزد. باید که کوچه لبریز شود از صدای ما: «دیگر حصار و بند سدّی میانِ میلِ رهایی و ما نبود...» تنها رفیقِ راه! دستانِ گرمِ ماست که پشتوانه‌ی جگرِ سوخته‌ی خانواده‌هاست؛ وقتی که نان و مهر بر سفره‌های بی‌کسی‌شان روانه است، زندانی از ورایِ مشبک‌های تیره رنگ حس می‌کند که جامعه، هم‌پایِ دردِ اوست. این است اتحاد پیکارِ ما برایِ شکستن پیکارِ ما برایِ شکفتن چهارشنبه ۱۲ فرودین ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi