پیله قدسی

🔴 پیله قدسی دَر حَصارِ دلتنگی، خوابِ مَنجی می‌بیند این تودِه؛ آن‌که دیروز کُنشگَر بود، امروز بَر تَختِ قُدسیَت آسوده. آه... ای اِئتِلافِ گُسَسته! وَقتی نَقد، «خِیانَت» شُد ، و پُرسِش، «دُشمَنی با خاک»، پَرهیزِ نُخبِگان آغاز می‌گشت؛ خِرَد در مَحبَسِ اَندوه، می‌مُرد وُ تَباه می‌گشت . ما دَر پِیِ آزادی، بُت‌خانِه‌ای نُو بَنا کَردیم؛ دَر حَلقه‌یِ تَکریمی که بویِ اِستِبداد می‌داد ، فَردایِ خود را، باز فَدایِ «او» کَردیم. جُنبِش که بَر «تَن» تِکیه کُنَد، با باد می‌لَرزَد ، تَنها «بَرنامه» است، که به پیروزی می‌اَرزَد… شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ https://t.me/AshaareAngizeshi

آسیب شناسی قدسی سازی

🔴 آسیب‌شناسی قدسی‌سازی در جنبش‌های سیاسی» 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍ تأثیرات روان‌شناختی و جامعه‌شناختی «قدسی‌سازی» بر جریان‌های سیاسی معاصر، به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چرا گاهی جنبش‌های مردمی دچار بن‌بست می‌شوند. در مورد طرفداران آقای رضا پهلوی، این پدیده (که گاهی از آن به عنوان «نوستالژی اقتدارگرا» یا «شخصیت‌گرایی مطلق» یاد می‌شود) پیامدهای مشخصی دارد . 👈۱. پیامد قدسی‌سازی بر رفتار طرفداران رضا پهلوی وقتی جایگاه رضا پهلوی از یک «کنشگر سیاسی» یا «نماد ملی» به یک «شخصیت قدسی و فرابشری» تغییر می‌کند، رفتارهای زیر در بدنه طرفداران مشاهده می‌شود : 📌انفعال در انتظار «منجی»: طرفداران به جای سازماندهی شبکه‌ای و افقی، منتظر فرمان یا حرکتی از جانب حاکم/رهبر مفروض می‌مانند. این امر باعث می‌شود ابتکار عمل فردی در جنبش کاهش یابد. ⏪ ناشکیبایی در برابر نقد: هرگونه نقد به عملکرد، استراتژی یا اطرافیان ایشان، توسط طرفداران تندرو به عنوان «خیانت» یا «دشمنی با ایران» تلقی می‌شود. در این فضا، گفتگو جای خود را به طرد و بایکوت می‌دهد. 👈ایجاد «هاله عصمت»: اشتباهات محاسباتی یا سیاسی به عنوان «حکمت» یا «نقشه‌های پیچیده» تفسیر می‌شوند. این موضوع مانع از آن می‌شود که بدنه طرفداران از لیدر خود پاسخگویی بخواهد. ⏪ ۲. آسیب‌های قدسی‌سازی به «جنبش‌های مردمی قدسی‌سازی (چه در مورد یک شخص، چه یک ایدئولوژی) مانند یک سم برای جنبش‌های مدنی و مردمی عمل می‌کند. مهم‌ترین آسیب‌ها عبارتند از : ✔️الف) فروپاشی ائتلاف‌ها جنبش‌های مردمی برای پیروزی نیاز به «تکثر» و «ائتلاف» دارند. وقتی یک جریان، رهبر یا نماد خود را قدسی می‌کند، عملاً راه را بر همکاری با سایر گروه‌ها می‌بندد؛ چرا که گروه‌های دیگر حاضر نیستند زیر بار یک «ارزش مطلق» و غیرقابل نقد بروند. ◀️ ب) ریزش نیروهای نخبگانی نخبگان، روشنفکران و دانشگاهیان معمولاً با «شک» و «پرسش» زنده‌اند. در فضایی که قدسی‌سازی حاکم باشد، این افراد به حاشیه رانده می‌شوند، زیرا نمی‌توانند با جریانی که پرسشگری را معادل توهین می‌داند، همراهی کنند . ◀️ ج) آسیب‌پذیری در صورت حذف رهبر وقتی تمام اعتبار یک جنبش به «قدسیت» یک فرد گره بخورد، با حذف یا تضعیف آن فرد (به هر دلیلی)، کل جنبش دچار فروپاشی یا یاس فلسفی می‌شود. در حالی که در جنبش‌های برنامه‌محور، ایده‌ها جایگزین افراد می‌شوند. 🔻د) بازتولید استبداد بزرگترین آسیب این است که جنبشی که با هدف آزادی آغاز شده، ناخودآگاه ساختارهای استبدادی جدیدی می‌سازد. قدسی‌سازی در اپوزیسیون، تمرینی است برای تمامیت‌خواهی در آینده؛ یعنی همان ساختاری که جنبش قصد تغییر آن را داشت، دوباره با نامی جدید متولد می‌شود ↩️ نکته پایانی: «در نهایت، نباید از یاد برد که یکی از موانع بنیادین توسعه سیاسی در ساختار جمهوری اسلامی، قدسی‌سازی شخصیت‌ها بوده است؛ فرآیندی که با ایجاد حصاری نفوذ ناپذیر پیرامون کارگزاران قدرت، هرگونه نقد را مسدود و اصلاحات را ناممکن کرد. اکنون، بازتولید همین الگوی قدسی‌سازی در میان طیف‌های افراطی طرفدار پهلوی، هشداری جدی برای آینده است. تکرار این رویکرد، نه تنها گامی به سوی دموکراسی نیست، بلکه با بازتولید استبداد در قالبی جدید، بزرگترین ضربه را به بدنه جنبش‌های مردمی و آرمان آزادی‌خواهی ایرانیان وارد می‌کند.» برای اینکه یک جنبش مردمی به دموکراسی ختم شود، باید بتواند از «شخص‌محوری قدسی» عبور کرده و به «برنامه‌محوری» و «نهادسازی» برسد. جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

ترانه بغض سرخ اول مه ردز کارگر

🔴 ترانه بغض سرخ اول مه روز کارگر 📌 گروه تلگرام ترانه های مبارزه و همبستگی https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0

بغض سرخ اول مه روز کارکر

. 🔴 بغضِ سرخِ اولِ مِی روز کارگر اوّلِ مِـی آمَـد وُ باز، سـفـره‌ها خـالي وُ شـب، طولانی اَسـت دَر تـقـاویـمِ جـــان، روزِ نشـاط دَر دیـارِ مـن وُ تـو، طـوفـانی اَسـت. بَـر سَـرِ سُـفـره‌یِ کـارگـر شُـده پَـهـن پـولِ نـان، خَـرجِ نِـظـامی‌گَـری اَسـت سـهـمِ مـا: پـاسُـخِ قَـهـری وُ تـوهـیـن وُ شـکـنـجه تـوُرّم نَـفَـس می‌بُـرَد، آرزویِ مَـسـکـن، دِگَـر خـواب وُ رویـاسـت پُـشـتِ‌بـام‌خـوابـی وُ حـاشـیـه‌نِـشـیـنـی دَر گـلـویِ شـهـر، یـک بُـغـضِ تـنـهـاسـت حَـقِّ مـا گُـم شُـده دَر پـیـچِ شـوراها آن کِـه نـامَـش یـاوَر اَسـت، بـا کـارفَـرماست! هَـر صِـدایِ حَـق‌طَـلَـب، بـا بَـرچَـسـبِ اَمـنـیـت جـایِ او دَر بَـنـد وُ زِنـدان وُ غَـل وُ پـاسـت. سـنـدیـکـایِ مُـسـتَـقِـل، جُـرمِ سَـنـگـیـن اَسـت تـازیـانـه می‌خـورَد، کـارگـر اِی داد! نِـی رَسـانـه‌ای، نِـی هَـم‌صِـدایـی... صَـد فـغـان از این هَـمـه بـی‌داد وُ بـی‌داد ! دَر مـعـادِن، دَر مـیـانِ خـاک وُ خـون جـانِ اِنسـان، کَـم‌بَـهـا شُـد، سـودِ بـرتَـر! بـی‌کـلاه وُ بـی‌لـبـاسِ ایـمـنـی کُـشـتـه می‌گَـردَد دَر ایـن مِـیـدان، بَـرادَر. ای مـعـلّـم! ای جـوان! ای کـارگـر! دَردِ مـا مُـشـتَـرَک وُ راهِ مـا یـک‌جـاسـت تـا نَـبـاشَـد اِتّـحـادی بـیـنِ مـا سُـفـره‌مـان غـارَت‌گَـهِ بـی‌اِنـتِـهـاسـت. جمعه ۱۱ ‌‌‌اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

واکاوی روز کارگر

🔴 روز کارگر؛ واکاوی چالش‌های بنیادین طبقه کارگر در ایران 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت)، روز جهانی کارگر، در حالی فرا می‌رسد که جامعه کارگری ایران با یکی از سخت‌ترین دوران‌های معیشتی و امنیتی خود دست و پنجه نرم می‌کند. این روز نه تنها نماد همبستگی جهانی، بلکه فرصتی برای بررسی موشکافانه واقعیت‌های تلخی است که بر زندگی میلیون‌ها نان‌آور در ایران سایه افکنده است . 🟡۱. سایه تهدیدهای نظامی و تأثیر آن بر سفره کارگران در فضای ملتهب سیاسی و در شرایطی که سایه تنش‌های نظامی (مانند درگیری‌های غیرمستقیم یا احتمالی با آمریکا و اسرائیل) بر کشور سنگینی می‌کند، اولین قربانیان، کارگران هستند. ◾️اقتصاد جنگی: در چنین شرایطی، بودجه‌های عمرانی و رفاهی اغلب به سمت هزینه‌های نظامی سوق داده می‌شود . ☑️ تورم انتظاری : ترس از جنگ باعث جهش نرخ ارز و تورم ناگهانی می‌شود که مستقیماً قدرت خرید ناچیز کارگران را می‌بلعد. 🔶۲. بحران مسکن؛ آرزویی دست‌نیافتنی امروز مسکن برای کارگر ایرانی از یک «نیاز اولیه» به یک «رویای محال» تبدیل شده است. با توجه به سهم ۷۰ درصدی هزینه‌های مسکن در سبد معیشت، بسیاری از کارگران به حاشیه‌نشینی، پشت‌بام‌خوابی یا زندگی در خانه‌های اشتراکی روی آورده‌اند. پروژه‌های دولتی نیز عموماً به دلیل هزینه‌های بالای ثبت‌نام، خارج از توان مالی این قشر است . ▫️🔷۳. شکاف عمیق دستمزد و سبد معیشت تعیین دستمزد سالانه همواره با انتقادات گسترده همراه است. فرمول محاسبه دستمزد معمولاً نرخ تورم واقعی را پوشش نمی‌دهد. در حالی که خط فقر به ارقام نجومی رسیده، حداقل دستمزد تنها بخش کوچکی از هزینه‌های ضروری یک خانواده چهار نفره را پوشش می‌دهد، که نتیجه‌ای جز «فقر شاغل» ندارد . ↖️۴ و ۵. ممنوعیت سندیکاها و سلب حق اعتصاب برخلاف مقاوله‌نامه‌های بین‌المللی (مانند سازمان جهانی کار)، کارگران در ایران از حق تشکیل سندیکاهای مستقل محروم هستند . ↙️ تشکل‌های فرمایشی: به جای سندیکا، نهادهایی نظیر «شوراهای اسلامی کار» فعالیت می‌کنند که منتقدان آن‌ها را بیشتر وابسته به دولت و کارفرما می‌دانند تا حامی کارگر . 🤏سرکوب اعتراضات: هرگونه تجمع یا اعتصاب صنفی برای مطالبه حقوق معوقه، اغلب با برچسب‌های امنیتی مواجه شده و با برخورد قهری پاسخ داده می‌شود . 🔵 ۶. فضای سرکوب و بازداشت فعالان صنفی فعالان کارگری که برای حقوق اولیه همکارانشان تلاش می‌کنند، مدام با احضار، بازداشت و احکام سنگین زندان روبرو هستند. این فضای امنیتی باعث شده است که هزینه مطالبه‌گری در ایران بسیار بالا برود . ⬅️ ۷. چالش بیمه بیکاری طبق گزارش‌های رسمی، حدود ۷۰۰ هزار نفر در ایران مقرری‌بگیر بیمه بیکاری هستند. اما دو مشکل اساسی وجود دارد: مبلغ ناچیز دریافتی بیمه بیکاری با توجه به تورم لحظه‌ای، حتی برای تأمین نان خشک و اجاره‌بهای حداقلی کافی نیست . ⬅️ بوروکراسی سختگیرانه: بسیاری از کارگران فصلی یا پیمانی به دلیل نوع قراردادهایشان اصلاً مشمول این بیمه نمی‌شوند. 👈۸. فقدان ایمنی و سلامت کار (حوادث کار) ایران یکی از رکوردداران حوادث کار در جهان است. نبود تجهیزات ایمنی استاندارد، نظارت ضعیف بازرسان وزارت کار و اولویت دادن سود کارفرما بر جان کارگر، روزانه باعث جان باختن یا نقص عضو چندین کارگر (به‌ویژه در بخش ساختمان و معدن) می‌شود . ⏪ ۹. ممانعت از اتحاد جنبش‌های مدنی حکومت با ایجاد فضایی دوقطبی و امنیتی، مانع از پیوند میان جنبش‌های کارگری، معلمان و دانشجویان می‌شود. این در حالی است که دردهای این اقشار (مانند معیشت، آزادی بیان و عدالت اجتماعی) دردهای مشترکی هستند. سرکوب سیستماتیک مانع از شکل‌گیری یک جبهه واحد برای تغییرات اصلاحی بنیادین شده است . ✔️۱۰. نبود رسانه مستقل کارگری در ایران رسانه‌ای که بدون واهمه و سانسور، صدای واقعی کارگر را به گوش جامعه برساند وجود ندارد. رسانه‌های رسمی تحت کنترل دولت یا نهادهای خاص هستند و تنها بخش کوچکی از مشکلات را بازتاب می‌دهند. نبود رسانه یعنی گم شدن صدای کارگر در هیاهوی سیاست . 📌نتیجه گیری از روز کارگری : روز کارگر در ایران، بیش از آنکه روز جشن باشد، روز مطالبه‌گری برای زنده ماندن است. تا زمانی که حق تشکل‌یابی آزاد، امنیت شغلی و دستمزد عادلانه به رسمیت شناخته نشود، شکاف طبقاتی و بحران‌های اجتماعی تعمیق خواهد یافت. کارگران نه صدقه می‌خواهند و نه وعده؛ آن‌ها خواهان کرامتی هستند که در گرو عدالت اجتماعی است محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم. جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

ترانه اعدام ریشه را نمی برد

🔴 ترانه اعدام ریشه را نمی برد 📌 گروه تلگرام ترانه های مبارزه و همبستگی https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0

بررسی نا کار آمدی اعداپ

🔴 بررسی ناکارآمدی مجازات مرگ در پیشگیری از جرم 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ امروزه مجازات اعدام در اکثریت کشورهای جهان لغو شده یا دیگر به اجرا درنمی‌آید. کشورهایی که به سمت لغو این مجازات حرکت کرده‌اند، به این درک رسیده‌اند که حذف فیزیکی فردی که مرتکب جرم شده است، لزوماً کمکی به سلامت جامعه نمی‌کند . نگاه مدرن به جرم‌شناسی تأکید دارد که برای اصلاح جامعه، باید ریشه‌ها و انگیزه‌های ارتکاب جرم را شناسایی و رفع کرد. حذف افراد در حالی که بسترهای جرم‌زا (مانند فقر، تبعیض و نبود آموزش) همچنان پابرجاست، تنها باعث تداوم چرخه خشونت می‌شود. اعدام نه تنها بازدارنده نیست، بلکه روحیه انتقام‌جویی را در خانواده‌های آسیب‌دیده زنده نگه می‌دارد. تجربه دهه‌های اخیر نشان داده است که با وجود افزایش تعداد اعدام‌ها و اجرای احکامی برای عناوینی چون «سلطان سکه»، نه تنها از میزان اختلاس، رانت و جرایم کلان کاسته نشده، بلکه جامعه درگیر فرسایش اخلاقی بیشتری شده است. این نشان می‌دهد که مجازات مرگ، کارایی خود را در برابر سیستم‌های نظارتی دقیق و قوانین پیشگیرانه از دست داده است. در جوامعی که بر اساس منطق «قبیله‌ای و عشیره‌ای» اداره می‌شوند، میل به انتقام و تقابل فیزیکی جایگزین حاکمیت قانون می‌شود. استدلالِ «عبرت‌آموزی» که طرفداران اعدام بر آن پافشاری می‌کنند طبق مطالعات آماری و بین‌المللی، استدلالی سست و بی‌بنیان است؛ چرا که آمارها پیوندی معنادار میان اجرای اعدام و کاهش نرخ جرایم خشن نشان نمی‌دهند . از سوی دیگر، نباید از جنبه سیاسی این مجازات غافل شد؛ حکم اعدام در بسیاری از موارد به ابزاری در دست حکومت‌ها تبدیل می‌شود تا مخالفان خود را از صحنه حذف کنند. به همین دلیل است که بیش از دو سوم کشورهای عضو سازمان ملل متحد، این حکم را از نظام قضایی خود حذف کرده‌اند . اگرچه بخشی از افکار عمومی به دلیل غلبه احساسات و روحیه انتقام‌جویی، همچنان بر کشتن قاتل اصرار می‌ورزند، اما وظیفه یک سیستم قضایی پویا، عبور از بن‌بستِ خشونت و حرکت به سمت بازپروری مجرمان است. اگر قوانین و 📌 سیستم‌های نظارتی اصلاح شوند، حتی افرادی با پتانسیل بالای تخلف نیز در چارچوب ساختار مجبور به قانون‌مداری خواهند شد. جامعه برای رسیدن به امنیت، بیش از آنکه به طناب دار نیاز داشته باشد، به عدالت ساختاری و ریشه‌کن کردن بسترهای جرم نیاز دارد محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم پنجشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org