۱۴۰۵ مهر ۱, چهارشنبه

۱۴۰۵ شهریور ۳۱, سه‌شنبه

لینک ترانه و متن ترانه با شجاعت با گفتگو با انید اعتصاب

🔴 لینک ترانه با شجاعت با گفتگو با امید اعتصاب https://t.me/c/3930602260/1/918 متن ترانه کوچه و بازار حرف می‌زنیم از اعتصاب، از امید، از رهایی یک نفر برمی‌خیزد، پیام را می‌دهد به سه نفر، به نه نفر، به همهٔ دنیا با شجاعت، با گفتگو، با امید بذر حرف را در دل‌ها می‌کاریم تا روزی که همه یک‌صدا بگویند: «اعتصاب... راه پایان رنج است» دست‌های سرکوب دیگر باز نیست فشار جهان گلوی‌شان را گرفته حتی اگر وانمود کنند نمی‌شنوند دیپلماسی‌شان خفه شده در تاریکی با شجاعت، با گفتگو، با امید بذر حرف را در دل‌ها می‌کاریم تا روزی که همه یک‌صدا بگویند: «اعتصاب... راه پایان رنج است» زنجیره می‌سازد صدا از سکوت از ترس عبور می‌کنیم، قدم به قدم هر نفر سه نفر می‌شود، سه نفر نه نفر صداها در هوا می‌پیچد و نمی‌میرد با شجاعت، با گفتگو، با امید بذر حرف را در دل‌ها می‌کاریم تا روزی که همه یک‌صدا بگویند: «اعتصاب... راه پایان رنج است» راه نجات ما اعتصاب است آزادی حق ماست، امروز و هر روز بگذار جهان بشنود این فریاد را که از دل‌های ما برمی‌خیزد با شجاعت، با گفتگو، با امید 👈 ادامه لینک متن ترانه https://t.me/c/3930602260/1/859

اعتصاب سراسری گامی به سوی اعتصاب و تغییر

فردا چهارشنبه اول مهرماه اعتصاب سراسری؛ گامی به‌سوی سازماندهی و تغییر 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ اعتصابِ گسترده و سراسری، روشن‌ترین نشانهٔ ناکارآمدی و فروپاشی توان حکومت در مهار و ادارهٔ جامعه است. مردم با حضور فعالانه در اعتصابات، در عمل نشان می‌دهند که «قدرت واقعی» در دست جامعه و ارادهٔ همگانی است، نه در ساختارهای رسمیِ قدرت . 🖌۱. نهادسازی و سازماندهی پایدار اعتصابات، کمیته‌ها، تشکل‌های کارگری، تشکل‌های معلمان و شوراهای دانشجویی بستری حیاتی برای آموزش تشکیلات، تمرین سازماندهی و برآمدن رهبران و افراد مورد اعتماد جامعه هستند. این شبکه‌ها و ایجاد مؤسسات و اتحادیه‌های مستقل، زیربنای ساختارهای موازی مدنی را می‌سازند که می‌توانند در بلندمدت نقش رهبریِ سیاسی و مدنی را ایفا کنند . ۲. ⬇️گام‌به‌گام، برنامه‌ریزی‌شده و هدفمند * شروع نقطه‌ای و برنامه‌ریزی‌شده: اعتصاب بهتر است ابتدا از فراخوان‌های روزانه یا زمان‌بندی‌شده (مانند فراخوان ۵ اکتبر / ۱۳ مهرماه به مناسبت روز جهانی معلم) آغاز شود و سپس با تعیین روزهای بعدی، تداوم یابد . * خواسته‌های روشن و ملموس: هر اعتصاب نیازمند هدفی مشخص است. در حال حاضر، «گرانی و فشار معیشتی» همه‌گیرترین و ملموس‌ترین خواستهٔ عموم مردم است. ♦️طبق بررسی کارشناسان اقتصادی، تداوم گرانی و سوءتغذیه می‌تواند آسیب‌های جدی و جبران‌ناپذیری به سلامت و حیات کودکان وارد کند؛ چنان‌که کودکان همواره اولین و آسیب‌پذیرترین قربانیان بحران‌های شدید اقتصادی هستند . ۳. ⬅️ حل موانع اعتصاب و تقسیم هزینه‌ها * آموزش و ترویج: روش‌ها و اشکال مختلف اعتصاب باید در میان معلمان، کارگران، دانشجویان و سایر اقشار جامعه ترویج شود . * ◀️ غلبه بر موانع در حین عمل: . بسیاری از ترس‌ها و موانع پیش‌رو، پس از شکل‌گیری اولیهٔ اعتصاب و مشاهدهٔ همبستگی عمومی به‌تدریج برطرف می‌شوند . 🤏 * الگوهای موجود اعتصاب : تجربیاتی مانند کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌ها، نمونه‌های ارزشمندی از مقاومت سازمان‌یافته و مداوم هستند که می‌توان از آن‌ها الهام گرفت . 👈* کاهش و تقسیم هزینه: همبستگی در اعتصاب سراسری، هزینهٔ سرکوب را میان همگان تقسیم کرده و ریسک فردی را کاهش می‌دهد؛ چرا که مهار یک اعتصاب گسترده و فراگیر خارج از توان هر ساختاری است . ۴ 🔻 امید، سوختِ جنبش ناامیدی برای هر جنبش اجتماعی حکم «خوردن سم» را دارد. آگاهی از این واقعیت که 🟥 «اعتصاب = قطع شریان‌های حیاتی و اقتصادی قدرت» است، به جامعه انگیزه و توان حرکت می‌دهد. وقت آن رسیده که با سازماندهی و همبستگی اعتصاب ، به این وضعیت گرانی پایان دهیم. 👈 لینک ترانه با شجاعت با گفتگو با امید اعتصاب https://t.me/c/3930602260/1/918 هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری سه شنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ کانال ارتباطی «هفته نامه قلم معلم»‌ در شبکه اجتماعی تلگرام، به مدیریت و صاحب امتیازی محمّد خاکساری +989121090293 @MKhaksari902 https://khaksari.org/teachers_pen/ https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?s=cl&p=a&ilr=1

۱۴۰۵ شهریور ۳۰, دوشنبه

نکات کلیدی فصل اول کتاب کترکران و انقلاب ۵۷ آصف بیات

. نکات کلیدی فصل اول کتاب کتاب «کارگران و انقلاب ۵۷» (Workers and Revolution in Iran) نوشته آصف بیات 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ در کتاب «کارگران و انقلاب ۵۷» (Workers and Revolution in Iran)، آصف بیات پس از ارائه زمینه‌ها و چارچوب‌های ساختاری در فصل اول، در فصل‌های بعدی به نحوه ورود عملی کارگران به عرصه مبارزه، شکل‌گیری اعتصابات سراسری و ظهور شوراهای کارگری می‌پردازد. در ادامه، مهم‌ترین نکات کلیدی فصل اول این کتاب آورده شده است: ۱. اوج‌گیری اعتصابات و پیوند مطالبات صنفی با سیاسی * تبدیل اعتصابات به ابزار سیاسی: در جریان ماه‌های پایانی سال ۱۳۵۷، اعتصابات از حالت مطالبه‌گری محض (دستمزد و مسکن) خارج شده و هدف نگهداری و شل کردن چرخ‌دنده‌های رژیم پهلوی را پیدا کردند. * نقش کلیدی صنعت نفت: بیات بر اهمیت اعتصاب کارگران صنعت نفت تأکید می‌کند؛ اعتصابی که نه تنها صادرات نفت و شریان اقتصادی حکومت را قطع کرد، بلکه به نقطه عطفی در فلج‌کردن کامل ساختار سیاسی تبدیل شد. ۲. پدیده «کنترل کارگری» و ظهور شوراهای ۵۷ * شکل‌گیری شوراها از پایین به بالا: با فروپاشی یا فرار مدیران و صاحبان کارخانه‌ها، کارگران خود مدیریت تولید و توزیع را به دست گرفتند. این شوراها ارگان‌های خودجوش و دموکراتیکی بودند که مستقیماً توسط خود کارگران اداره می‌شدند. * فراتر رفتن از مطالبات مزدی: شوراها صرفاً ابزار فشار برای دستمزد نبودند، بلکه شکلی از «کنترل کارگری» (Workers' Control) بر محیط کار، ایمنی، نرخ تولید و نحوه توزیع محصولات را اعمال می‌کردند. ۳. دوگانگی قدرت و تمایز میان جریان‌های سیاسی و جنبش شورایی * استقلال نسبی جنبش کارگری: بیات نشان می‌دهد که اگرچه کارگران در مبارزه علیه شاه با جریان‌های عمومی و مذهبی همراه بودند، اما جنبش شورایی اهداف متفاوتی مانند اداره دموکراتیک کارخانه‌ها را دنبال می‌کرد که الزاماً با برنامه‌های دولت موقت و نیروهای سیاسی حاکم همسو نبود. * مواجهه با دولت موقت: پس از پیروزی انقلاب، دولت موقت و مدیریت جدید به دنبال بازگرداندن نظم سنتی، انضباط کاری و مدیریت یک‌طرفه بودند، در حالی که شوراها خواهان حفظ قدرت تصمیم‌گیری خود در کارخانه‌ها بودند. ۴. افول جنبش شورایی و دلایل شکست آن آصف بیات تحولات پس از پیروزی انقلاب را تحلیل کرده و دلایل تضعیف و در نهایت بازسازی بازوی کنترلی دولت بر کارخانه‌ها را به موارد زیر نسبت می‌دهد: * فشارهای اقتصادی و بحران تولید: وابستگی شدید صنایع ایران به مواد اولیه و قطعات خارجی، پس از انقلاب با مشکل مواجه شد و شوراها در اداره فنی و تامین منابع دچار تنگنا شدند. * دست‌اندازی و نهادسازی دولتی: ایجاد نهادهای موازی (مانند انجمن‌های اسلامی) و جایگزینی شوراهای مستقل با نهادهای رسمی تحت کنترل حکومت. * عدم پیوند سراسری و انسجام تشكيلاتی: شوراها بیشتر به صورت محلی و کارخانه‌ای عمل می‌کردند و نتوانستند یک شبکه‌ی سراسری و متحد برای دفاع از حقوق خود تشکیل دهند. جمع‌بندی نویسنده کتاب آصف بیات از فصل اول : تحلیل آصف بیات از فصل‌های بعدی کتاب این است که انقلاب ۵۷ نشان‌دهنده پتانسیل بالای طبقه کارگر ایران برای خودسازمان‌دهی و ایجاد اشکال دموکراتیک مدیریت (شوراها) بود، اما به دلیل شرایط بحران اقتصادی، نداشتن رهبری سراسری کارگری و تمایل دولت جدید به تمرکزگرایی، این تجربه کم‌نظیر «کنترل کارگری» به تدریج متوقف شد. دوشنبه. ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ کانال ارتباطی «هفته نامه قلم معلم»‌ در شبکه اجتماعی تلگرام، به مدیریت و صاحب امتیازی محمّد خاکساری +989121090293 @MKhaksari902 https://khaksari.org/teachers_pen/ https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?s=cl&p=a&ilr=1

۲۰۸ - خاطرات خانم معلم وقتی حزب اللهی ها اصلاح طلب شدند

۲۰۸ـ «وقتی «حزب اللهی ها» اصلاح طلب شدند؛ تغییر چهره ها در آموزش و پرورش محمد در جلسه ی بعدی اداره کل آموزش و پرورش با خانم آقاجری، شیرزاد عبداللهی دبیر زیست منطقه ۹ و رحمان شمس از منطقه ۱۷ آشنا شده بود. آنها متوجه می شوند که قرار است یک تشکل دولتی به وجود آید.!! اعتراض می کنند و از رئیس جلسه که مسئول روابط عمومی اداره کل بود، خواهان دانستن نام موءسسین این تشکل می شوند. او طفره می رود ولی محمد و افراد همسو با او، این بار کتبا خواهان دانستن نام موءسسینی که تقاضای مجوز آن تشکل را به وزارت کشور داده بودند می شوند و مسئول روابط عمومی نام آنها را می نویسد. جواهری پور مدیر کل آموزش و پرورش شهر تهران و حیدر زندیه معاون هماهنگی و اجرایی مدیرکل و روءسای مناطق ۱۹ گانه آ.پ تهران از موءسسین این تشکل دولتی بودند.! در سال ۷۷ نخستین شورای مرکزی سازمان معلمان ایران (تهران) تشکیل شد و نخستین دبیرکل آن « حیدر زندیه » معاون هماهنگی و اجرایی مدیرکل آموزش و پرورش تهران بود. اعضای این شورا بیشتر روءسای مناطق تهران و بعضی از معاونان ادارات آموزش و پرورش بودند. معمولاً حکومت هر وقت می خواست تشکیلاتی را در نظام اداره کشور برقرار کند توجیهاتی را به جامعه ارائه می کرد. مثلا برای برقراری نماز جماعت جمعه در کشورمی گفتند:« امام جماعت هر شهر در خطبه های نماز، مشکلات جامعه را بیان می کند و مسئولان شهرها که در نماز جمعه شرکت دارند این مشکلات را می شنوند و برای رفع آن مشکلات تلاش می کنند.»! در حالی که آن چه از نماز جمعه ها دیده و شنیده شد سخنرانی هایی در دفاع از سیاست های حکومت، تفرقه افکنی بین مردم و شعار مرگ بر آمریکا بود.!! اگر روزنامه ها سانسور نمی شدند می توانستند مشکلات جامعه را منعکس کنند و دیگر نیازی به تحمیل بودجه « ستاد اقامه نماز جمعه» به بودجه و مردم کشور نبود.! همین الگو در ساختار ادارات، به ویژه آموزش و پرورش نیز دیده می شد. در ادارات آموزش و پرورش دو بخش به نام های « ارزشیابی و رسیدگی به شکایات» و « حراست» برقرار کردند که «هدف آن را خدمت بهتر به مردم و رفع اشتباهات و نواقص کار حوزه ستادی »عنوان می کردند.!! در حالی که هر اداره یا سازمان و کارخانه‌ای باید بخش «بازرسی» داشته باشد و عملکرد رئیس و کارکنان را مد نظر قرار دهد تا خلافی از آنان سر نزند. اما در عمل دیده می شد که این دو بخش، مجری اعمال نظرهای شخصی برخی مدیران، از مدیر مدرسه تا مسئول منطقه بوده اند.!! با روی کار آمدن محمد خاتمی رئیس جمهور، حامیان او را « جبهه دوم خرداد» یا «اصلاحاتی»می نامیدند.!! از همه عجیب تر عوض شدن ظاهر کارکنان ادارات آموزش و پرورش بود.!! کسانی که تا آخرین روز ریاست جمهوری رفسنجانی با ریش، انگشتر عقیق، تسبیح، پیراهن یقه آخوندی و از همه بدتر جای ته استکان داغ بر پیشانی، برای نشان دادن وابستگی به دو گزینه ی حکومتی یعنی« معتقد و ملتزم بودن به ولایت مطلقه فقیه و نظام مقدس جمهوری اسلامی» در اداره حاضر می شدند، حالا با تغییر رئیس جمهور و جریان اصلاحات تغییر ظاهر داده بودند.!! دیگر مردان اداره را با شلوارهای خاکستری و پیراهن سفید یقه آخوندی که روی شلوار قرار گرفته بود می دیدیم. از همه عجیب تر ریش های کوتاه تر و مرتب شده ی آنان بود به طوری که گونه های آنها از زیر ریش بیرون آمده بود.! آری اگر قبلا به قول رفسنجانی: « ذوب در ولایت و ظاهر حزب اللهی» را نشان می دادند، حالا ظاهر خود را به « اصلاحاتی» تغییر داده بودند.!! یک نمونه از این افراد همان مردی بود که در اداره معاونت پرورشی منطقه سه با ظاهر « حزب اللهی»، مسئول تربیت بدنی بود و می گفت که پیش از این معلم ورزش در بروجرد بوده است. اما با تغییر فضای سیاسی، همان فرد با ظاهر جدید « اصلاحاتی» مسئول « ارزشیابی و رسیدگی به شکایات» منطقه یک شده بود.!! https://t.me/Khaterate_khanom_moalemخاطرات خانم

ترانه اعتصاب نیمه کارهه ثمری نداره

🔴 اینک‌ ترانه اعتصاب نیمه کاره ثمری نداره https://t.me/c/3930602260/1/911 اعتصاب اگر نیمه‌کاره بماند، نه زندانی آزاد می‌شود، نه اعدام متوقف. بیانیه و سخنرانی، تنها بادند؛ شریان حکومت را باید برید. موج بازداشت و تهدید نترس، که ترس، شکستِ خاموش است. استمرار، تنها شرطِ پیروزی‌ست؛ اعتصابِ سراسری، نفسِ مقاومت است. تا زندانی سیاسی و صنفی آزاد نشود، تا طناب اعدام از گردن‌ها نیفتد، تا فشار اقتصادی کمتر نشود، دست از کار مکش، صدای خود را نفروش. شریان‌های حیاتی را فشار بده، نه با حرف، که با عملِ جمعی. اعتصابِ نیمه‌کاره، هیچ ثمری ندارد؛ تداوم، تنها راهِ رسیدن به فرداست ⏪ اینک متن ترانه https://t.me/c/3930602260/1/859

اعتصاب راه پایان رنج ، از گفتمان تا عمل

🔴 اعتصاب، راه پایان رنج؛ از گفتمان. تا عمل 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ ✔️ دو روز دیگر مانده به مهر 🔻۱. پیوند نفت و آموزش؛ مسدودسازی شریان اقتصادی و فرهنگی تجربه جنبش‌های اجتماعی در ایران و سایر کشورها نشان می‌دهد که اعتصاب هم‌زمان 👈دو رکن اصلی جامعه — یعنی کارگران صنعت نفت (شریان اقتصادی) و معلمان (شریان فرهنگی و اجتماعی) — نقطه‌ای تعیین‌کننده در فلج کردن ساختار سیاسی حکومت‌هاست. اگر جریان صادرات و تولید نفت متوقف شود، منابع مالی حکومت مسدود شده و هزینه‌های دستگاه سرکوب تامین نخواهد شد . 🤏۲. خشکاندن منابع مالی دستگاه سرکوب وقتی حکومت توان مالی پرداخت حقوق نیروهای سرکوب را نداشته باشد و آنان نیز فشار فقر و گرانی را لمس کنند، کارایی و انگیزه سرکوب به‌شدت کاهش می‌یابد. این یک تحلیل صرفاً نظری نیست؛ بلکه اعتراف به توان و خطر این اعتصابات مسأله‌ای است که نیروهای امنیتی در بازجویی‌ها از جمله : " در بازجویی‌های خود بنده — بارها به آن اذعان کرده‌اند" . ◀️ ۳. ضرورت تداوم اعتصاب؛ شرط اصلی پیروزی نکته کلیدی این است که اعتصاب نباید با موج بازداشت‌ها یا تهدیدها متوقف شود؛ زیرا اعتصاب نیمه‌کاره نتیجه‌بخش نخواهد بود. برای رسیدن به اهدافی چون آزادی زندانیان سیاسی و صنفی، توقف اعدام‌ها و کاهش فشار اقتصادی، بیانیه و سخنرانی به تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید شریان‌های حیاتی حکومت را تحت فشار واقعی و عملی قرار داد . ◀️ ۴. چرا حکومت توان مقابله با اعتصاب سراسری را ندارد؟ حکومت توان فنی و انسانیِ جایگزینی میلیون‌ها نیروی متخصص و کارگر را ندارد. اگر یک اعتصاب سراسری شکل بگیرد، دستگاه حاکم نمی‌تواند یک‌روزه ده‌ها هزار مهندس، تکنسین، راننده، پرستار یا معلم را جایگزین کند. علاوه بر این، با همگانی شدن اعتصاب، هزینه اخلاقی و اجتماعی برای کسانی که اعتصاب را می‌شکنند بالا رفته و همکاری با سیستم دچار اختلال جدی می‌شود؛ تجربه‌ای که معلمان در اعتصابات صنفی پیشین خود نیز آن را به چشم دیدند . ⏪ ۵. گذر از اعتصابات پراکنده به اعتصاب عمومی در ۴۷ سال گذشته، اصناف مختلف مانند معلمان، کارگران، پرستاران و کامیون‌داران به صورت جداگانه اعتصاب کرده‌اند، اما اعتصاب عمومی و هماهنگ سراسری هنوز به طور کامل به آزمون گذاشته نشده است. وقت آن رسیده که این قدرت همبسته . را تجربه کنیم . 🖍۶. فشار بین‌المللی و بن‌بست دیپلماتیک حکومت هزینه‌های سنگین سرکوب‌های گذشته، فشارهای بین‌المللی و گزارش‌های نهادها و کمیته‌های حقیقت‌یاب سازمان ملل، دست حکومت را برای کشتار گسترده دیگر باز نخواهد گذاشت. حتی اگر حکومت در ظاهر مدعی عدم توجه به قوانین بین‌المللی باشد، در عمل در عرصه دیپلماسی و سیاست خارجی تحت فشارهای خفه‌کننده‌ای قرار دارد . 🖍۷. گفتمان‌سازی و راهکار عملی: «هر نفر، سه نفر» برای تحقق این هدف، ما نیازمند «گفتمان‌سازی اعتصاب» هستیم. گفتگو درباره اعتصاب باید به بحث روزمره در کوچه، بازار، محیط‌های کاری و شبکه‌های اجتماعی تبدیل شود. پیشبرد اعتصاب نیازمند شجاعت، اعتمادبه‌نفس، گفتگو و امید است. 🤏* پیشنهاد مشخص: یک زنجیره ارتباطی راه بیندازیم: «هر یک نفر، پیام اعتصاب را به سه نفر دیگر برساند» و همگی یک‌صدا بگوییم: 🖍 «راه نجات ما اعتصاب است.» اعتصاب، راه پایان رنج؛ آزادی، حق ماست، امروز و هر روز! 📌 لینک ترانه اعتصاب نیمه کاره ثمری نداره https://t.me/c/3930602260/1/911 کانال ارتباطی «هفته نامه قلم معلم»‌ در شبکه اجتماعی تلگرام، به مدیریت و صاحب امتیازی محمّد خاکساری +989121090293 @MKhaksari902 https://khaksari.org/teachers_pen/ https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?s=cl&p=a&ilr=1 هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵