ترانه نبایددتن دهی بر ظلم

🔴 ترانه نباید تن دهی بر ظلم این ترانه درمورد مسئولیت جمعی در برابر وطن ایران و برای آزادی زندانیان با سبک محلی بوشهری https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0

دست ما چاره ماست

🔴دستِ ما، چارهٔ ماست نه در این کلبهٔ تاریک، کسی می‌آید و نه از معجزهٔ همتِ یک تن، گرهی وا گردد دستِ ما، چارهٔ ماست! سرزمینِ دگران گر به ثمر بنشسته است ، ریشه در باورِ همبستهٔ مردُم دارد هر کسی، بارِ گرانِ دگری بر دوشش هر کسی، در گروِ سرنوشتِ دگران. ما اگر در پسِ این پنجره‌ها کور و خموش ، چشم بر فاجعه بستیم و زِ بندِ دگران بی‌خبریم، شریکانِ شب و دژخیمان! تا به کی منتظرِ معجزهٔ قهرمانی باشیم؟ من و تو، ما نشویم؛ این شبِ دیرپای، راهِ سحر را سَد خواهد کرد… سه شنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

فرهنگ مسیولیت اجتماعی

🟥فرهنگِ «مسئولیت جمعی»؛ کلید قفلِ اعتراضات مدنی 🖌🖌🖌✍✍✍ 📌۱. از سکوت تا شراکت در جرم؛ مرز اخلاقی شهروندی اگر یک ایرانی در برابر ظلم حاکمیت سکوت کرده یا به آن تن دهد، در عمل شریک جرم او محسوب می‌شود. از این رو، نخستین وظیفه اخلاقی و مدنی هر ایرانی این است که از رفتارهای حاکمیت در قبال زندانیان و صدور احکام اعدام ابراز انزجار کند و تن به این شراکت ناخواسته ندهد. 🖌۲. راز توسعه‌یافتگی؛ گذار از «قهرمان‌گرایی» به «مسئولیت‌پذیری » مسئولیت، امری جمعی است. هر ایرانی باید نسبت به جامعه خود احساس مسئولیتِ جمعی داشته باشد تا این رویکرد به عنوان یک هنجار در درون آحاد ملت نهادینه شود. علت اصلی پیشرفت کشورهای توسعه‌یافته همین است؛ در این جوامع، مسئولیت‌پذیری نهادینه شده و هر فرد خود را در قبال سرنوشت خویش و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند، مسئول می‌داند . تا زمانی که «مسئولیت جمعی» مبنای عمل قرار نگیرد، هیچ جنبش اجتماعی به رشد و تعالی نخواهد رسید. ریشه بسیاری از مشکلات امروز کشور ما این است که فرهنگ مسئولیت جمعی در جامعه ما رشد نکرده و اکثر اوقات منفعلانه منتظر قهرمانی خیالی هستیم تا بیاید و ما را نجات دهد . ✍۳. اهرم فشار مدنی؛ سنگین کردن هزینه سرکوب برای قدرت نمود عینی مسئولیت‌پذیری، واکنش سریع به سرکوب‌هاست. هرگاه شهروندی بازداشت، زندانی یا اعدام می‌شود، باید موجی از اعتراض شکل بگیرد. اگر سکوت کنیم، حاکمیت به بازداشت و اعدام فعالان ادامه خواهد داد. اما اگر هزینه بازداشت و اعدام هر فعال سیاسی و مدنی برای حاکمیت سنگین شود، ساختار قدرت مجبور به عقب‌نشینی خواهد شد . 🤏۴. جادوی استمرار؛ چرا اعتراضات فصلی شکست می‌خورند؟ یکی از دلایل مهم عدم موفقیت اعتراضات گذشته، نبودِ «استمرار و پیگیری» است. متاسفانه اغلب با بازداشت یا اعدام فعالان، شعله اعتراضات فروکش می‌کند؛. در حالی که اعتراضات اگر مستمر و پیگیر باشد حتی با تعداد افرادی کمتر در درازمدت اثر خود را خواهد گذاشت. ما این الگو را در اعتراضات معلمان و بازنشستگان دیده‌ایم که تا حدی نتیجه‌بخش بوده است. تجربه ۴۷ سال گذشته نشان می‌دهد اعتراضات فصلی و مقطعی به نتیجه نمی‌رسند؛ پیروزی در گرو استمرار است، چرا که به قول معروف: «رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود / رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود » ⬅️۵. مسئولیت جمعی در عمل برای آنکه این ایده از سطح حرف به عمل برسد، سه گام کلیدی وجود دارد : ↙️شکستن چرخه ترس: تبدیل «من»های پراکنده به یک «ما»ی همبسته برای کاهش قدرت ارعاب حاکمیت . 👈حمایت از آسیب‌دیدگان: تامین مالی، معنوی و رسانه‌ای خانواده‌های زندانیان و اعدام‌شدگان توسط جامعه . استفاده از نافرمانی‌های مدنی کوچک اما مداوم به جای تجمعات پرخطر و مقطعی من اگر بنشینم، تو اگر بنشینی، چه کسی برخیزد؟ چه کسی با دشمن بستیزد؟ چه کسی پنجه در پنجهٔ تاریکی اندازد؟» حمید مصدق هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری سه شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۴ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

رسم انسان دموکراسی خواه

🔴 رَسمِ انسانِ دِمُوکِراسی‌خواِه رَهرُوِ راهِ دِمُوکِراسی فَقَطْ دَر بَندِ یک واژِه، یِک اَندیشِه، یِک اَصل نیست؛ رَفتارِ او، گُفتارِ او، آیینِه‌ای زِ زِندگیِ جَدید است. باوَرِ او، فَرادَسْتْ اَز یِک عَقیدِهِ ساده‌؛ جاری‌ست دَر رَگِ هَر روزِ زِندگی‌اش. او بَرایِ صُلح، بَرایِ عَدالَتِ جَامِعِه، وَ بَرایِ تَقویَتِ اَرزِشِ انسان، هَر لَحظِه دَر تَلاش است. او نَظَر نِمیکُنَد بَه مَنافِعِ خِویش، چِشمِ او رو بِه سِوُیِ هَمِگان دارد؛ تا کِشورَش، تا شَهرَش، رو به شُکوفایی وُ عَدل نَهَد گام دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

مجازات نه به اعدام چشم انداز ی اسلامی از دیدگاه دکتر رحیم نوبهار

🔴 مجازات نه به اعدام ، چشم اندازی اسلامی از دیدگاه دکتر رحیم نوبهار . ✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️ شخصیت رحیم نوبهار . (متولد ۱۳۴۰ در تبریز) یکی از برجسته‌ترین و شجاع‌ترین چهره‌های جریان «نواندیشی دینی» و حقوق‌دانان معاصر ایران است. او هم روحانی است و تحصیلات عالی حوزوی (تا سطح خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم) دارد و هم تحصیلات مدرن دانشگاهی (دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی از دانشگاه شهید بهشتی). این ویژگی به او اجازه می‌دهد که با تسلط کامل بر زبان فقه سنتی، با زبان حقوق بشر مدرن گفتگو کند. دکتر نوبهاری هم‌اکنون دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی است او با واکاوی روایات و مستندات فقهی نشان می‌دهد که ادله کافی و قطعی برای لزوم اعدام مجرم، صرفاً به استناد «تکرار جرم»، وجود ندارد. وی استدلال می‌کند که به جای سلب حیات، می‌توان از «تکرار مجازات حدی» یا افزودن «کیفرهای بازدارنده و تعزیری جدید» استفاده کرد. دکتر رحیم نوبهار به ویژه در مواردی که بزهکار علیرغم تکرار جرم، نادم است و روحیه طغیان و سرکشی مکرر علیه جامعه را ندارد، جایگزین کردن اعدام با مجازات‌های دیگر کاملاً با موازین و روح شرع اسلام سازگارتر است «اعدام تعزیری» (اعدام‌هایی که بر اساس مصلحت دولت یا قوانین حکومتی وضع می‌شوند) . اصلاً جایگاهی در فقه ندارد. محورهای دکتر رحیم نوبهاری اصل کمینه‌گرایی (حداقل‌گرایی) مجازات سلب حیات باید آخرین راهکار ممکن باشد و تا جایی که امکان دارد باید از آن اجتناب کرد. اصل احتیاط در دماء (جان انسان‌ها): با تکیه بر اصول فقهی، در مواردی که کوچک‌ترین شبهه یا راه جایگزینی وجود دارد، نباید حکم به سلب حیات داد یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵ محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

تملق و چتبلوسی در نظام های دیکتاتوری

🔴 تملق و چاپلوسی در نظام‌های دیکتاتوری 🖍🖍🖌🖌✍✍⬇️🖌🖌🖌 تملق و چاپلوسی در نظام‌های دیکتاتوری به معنای ابراز ستایش‌ها و تحسین‌های اغراق‌آمیز، غیرواقعی و هدفمند از سوی افراد یا گروه‌ها نسبت به شخص دیکتاتور و حلقه نزدیکان او است. این رفتارها معمولاً با هدف جلب توجه، کسب تأیید و جلب حمایت حاکم برای دست‌یابی به مزایای اقتصادی، ارتقای جایگاه سیاسی، یا صرفاً حفظ امنیت جانی و مالی انجام می‌شود. در واقع، تملق و چاپلوسی در این رژیم‌ها فراتر از یک رذیله اخلاقی، به عنوان ابزاری پیچیده و کارآمد برای حفظ قدرت و کنترل سیاسی عمل می‌کنند. این پدیده تأثیرات عمیقی بر ساختار قدرت، روابط داخلی و عملکرد کل نظام تشکیلاتی دارد. در ادامه، ابعاد مختلف این رابطه، دلایل بروز، پیامدها و راهکارهای مقابله با آن بررسی می‌شود: ✍ ۱. رابطه متقابل دیکتاتور و چاپلوسان رابطه میان دیکتاتور و افراد تملق‌گو، یک رابطه دوطرفه و مبتنی بر نیازهای کاذب است: نیاز حاکم به تایید مطلق: دیکتاتورها به دلیل انزوای سیاسی و ترس همیشگی از سقوط، تشنه مشروعیت‌سازی هستند. چاپلوسیِ اطرافیان، این توهم را در آن‌ها ایجاد می‌کند که محبوب، عاقل‌ترین و بی‌خطا هستند. 📌ایجاد کیش شخصیت : تملق‌های مداوم به مرور زمان تبدیل به پروپاگاندای رسمی نظام می‌شود و از دیکتاتور یک تصویر شبه‌مقدس یا ابرانسانی می‌سازد. ⬅️ ۲. دلایل رواج چاپلوسی در نظام‌های توتالیتر فقدان شایسته‌سالاری: وقتی وفاداریِ کورکورانه جایگزین تخصص و کارآمدی شود، افراد برای بالا رفتن از پله‌های قدرت، به جای تلاش و مهارت، به مداحی حاکمان روی می‌آورند. ⏪ ترس و غریزه بقا: در محیطی که کمترین نقد یا مخالفت با مجازات‌های سنگین (زندان، تبعید یا مرگ) روبرو می‌شود، تملق‌گویی به یک سپر دفاعی برای زنده ماندن تبدیل می‌گردد. انحصار منابع اقتصادی و سیاسی: از آنجا که تمام ثروت و فرصت‌ها در دست حاکم و نزدیکان اوست، دسترسی به این منابع تنها از طریق نزدیک شدن و خودشیرینی برای هسته سخت قدرت ممکن است. ۳. پیامدهای ویران‌گر تملق بر نظام و جامعه شکل‌گیری «حباب اطلاعاتی» برای حاکم: وقتی اطرافیان فقط اخبار مثبت و تعاریف مبالغه‌آمیز را به گوش دیکتاتور می‌رسانند، او از واقعیت‌های جامعه، فقر، فساد و نارضایتی‌های عمومی کاملاً بی‌خبر می‌ماند. این کوررنگی سیاسی منجر به تصمیم‌گیری‌های کلانِ فاجعه‌بار می‌شود. حذف نخبگان و متخصصان مستقل: انسان‌های شریفی که حاضر به زیر پا گذاشتن کرامت انسانی خود نیستند، خانه‌نشین یا فراری می‌شوند و جای آن‌ها را افراد موج‌سوار، بی‌کفایت و بله‌قربان‌گو می‌گیرند. 👈سقوط اخلاقی جامعه: با تبدیل شدن چاپلوسی به راه اصلی موفقیت، این رفتار به بدنه جامعه نیز سرایت می‌کند و اعتماد عمومی، صداقت و ارزش‌های اخلاقی اصیل آسیب جدی می‌بینند. 🔻۴. راهکارهای مقابله و برون‌رفت از چرخه تملق مبارزه با این پدیده در یک نظام دیکتاتوری مستقر بسیار دشوار است، اما تغییر از مسیرهای زیر آغاز می‌شود: تقویت جامعه مدنی و رسانه‌های مستقل: بزرگ‌ترین پادزهر چاپلوسی، شفافیت و افشاگری است. رسانه‌های آزاد با به چالش کشیدن مقامات، ابهت پوشالی حاصل از تملق را می‌شکنند. آگاهی‌بخشی و آموزش شهروندی: جامعه باید بیاموزد که مسئولان، خادمان مردم هستند نه سروران آن‌ها. نقد حاکمان باید به عنوان یک حق و وظیفه عمومی شناخته شود، نه یک گناه یا جرم. ✔️احیای شایسته‌سالاری در ساختارهای جایگزین: نهادهای مدنی، احزاب و گروه‌های منتقد باید در درون خود رفتارهای تملق‌آمیز را طرد کرده و معیار رشد افراد را صرفاً بر اساس دانش، صداقت و شجاعت اخلاقی قرار دهند. چاپلوسی مکن، که چاپلوس بانگِ بیهوده می‌زند چو خروس» واحدی مراغه محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

ضرورت بازنگری در ساختار شورای هماهنگی تشکل های صنفی

🔴 موضوع: ضرورت بازنگری در ساختار و راهبرد شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان 🖍🖍🖌🖌✍✍✍ سلام و احترام؛ تذکر و دغدغه‌ی اصلی بنده بعد از خروج از ایران این است که «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان» برای ایجاد یک حرکت همگانی و موثر، نیازمند تغییرات و اصلاحات جدی است. در حال حاضر به نظر می‌رسد جامعه‌ی کارگری آمادگی بیشتری برای همراهی جنبش سراسری دارد. برای بررسی بیشتر و تایید این ادعا، می‌توانید به کانال تلگرامی این شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان‌ مراجعه کنید ([https://t.me/kashowra](https://t.me/kashowra)) مراجعه کنید . این ساختار عملاً نیاز به ترمیم اساسی دارد؛ چرا که اکثریت اعضای آن از یک گرایش فکری خاص هستند که مورد قبول بخش قابل‌توجهی از معلمان نیست. هرچند اعضا به صورت فردی عملکرد خوبی دارند، اما در قالب تشکیلاتی ضعیف عمل می‌کنند. بنده در این حوزه فعالیت می‌کنم و معتقدم در شرایط کنونی، اولویت اصلی باید تمرکز بر تغییر بنیادین حکومت باشد. متاسفانه شورای مرکزی با این استدلال که «ما یک تشکل صنفی هستیم»، این رویکرد را نمی‌پذیرد. من نیز خود را یک فعال صنفی می‌دانم، اما شرایط بحرانی کنونی ایجاب می‌کند که موقتاً فعالیت سیاسی را در اولویت قرار دهیم و پس از گذشتن از این مرحله، به کار اصلی خود یعنی فعالیت‌های مدنی بازگردیم. منافع ملی در مقطع فعلی، همگرایی برای برکناری حکومت را طلب می‌کند و شاید اگر یک جنبش فراگیر شکل بگیرد، نگاه شورای مرکزی نیز تغییر کند. پیشنهاد و اعتراض بنده به شورای هماهنگی فرهنگیان این بوده است که هنگام زندانی شدن یا صدور حکم اعدام برای معلمان، باید دست به اعتراضات عملی و میدانی بزنیم تا حکومت عقب‌نشینی کند؛ در حالی که شورا ی هماهنگی فرهنگیان تنها به صدور بیانیه‌های حمایتی بسنده کرده است. متاسفانه از ۲۵ خرداد ۱۴۰۲ و پس از برقراری اتحاد با کارگران، شورای هماهنگی فرهنگیان هیچ‌گونه اعتراض سراسری یا اعتصابی را سازماندهی نکرده است هرچه اعتراض می کنیم گوش شنوایی نیست این سوال را از اسکندر لطفی و اسماعیل عبدی که در خارج کشور هستند سئوال از آنها سوال کنید یک بیانیه بعد از ۲۵ خرداد ۱۴۰۲ بیاورند که شورای هماهنگی فرهنگیان اعتصاب و تجمع سراسری داشته باشد اگر هم بوده فقط یک روز آنهم روز معلم ۱۲ اردیبهشت بوده است پنجشنبه. ۷ خرداد ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org