۱۴۰۴ دی ۲۸, یکشنبه
سوکند به پیوند
🟢سوگند به پیوند
✍🏿✍🏿✍🏿✍🏿✍🏿
در این شبهای دُژآهنگ
که ایران در میانِ شعلههایِ فقر و استبداد میسوزد
و فساد، این موریانهیِ پیر
ستونِ خانهیِ ما را به دندان میجود هر دم،
در این تنگنایِ بیفرجام
که سرکوب است پاسخ، پرسشِ نان را...
دگر وقت است
که ما، ای رهروانِ راهِ جمهوری
به جایِ تفرقه، فصلی دگر برپا کنیم از عشق و از باور.
که پراکندگی، مرگ است
و هر یک رودِ تنها، در کویرِ خشک میمیرد.
بیا تا دست در دستِ هم اندازیم
که در این همصدایی، قدرتی صدچندان پنهان است.
اگر ما یکصدا گردیم،
توانِ فکری و رزمی
بسانِ چشمهای جوشان
به سویِ مقصدی واحد، خروشان میشود جاری.
طلوعِ اتحادِ ما
به دلهایِ پریشانِ وطن، امید میبخشد.
و مردم، خسته از تکرارِ ویرانی
به ما، این جبههیِ واحد
به این فردایِ دموکراسی
دوباره اعتماد و مهر میبندند.
بیا لبخندِ فردا را
میانِ سفرهیِ خالیِ مردم، جستجو سازیم…
یکشنبه
۲۸ دی ماه ۱۴۰۴
https://t.me/AshaareAngizeshi
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر