۱۴۰۴ آبان ۱۲, دوشنبه

از سرکوب نترسیم‌؟

↙️از سرکوب نترسیم؟

نگاهی به ترس، آگاهی و رهایی انسان
🖍🖍🖍🖌🖌🖌

۱
. ↙️قدرت، فرزند ترس است

قدرتِ سرکوب، نه بر شمشیر و زندان، که بر لرزش درون ما بنا شده است.
هیچ دیکتاتوری با زنجیر نمی‌مانَد، مگر آن‌که ما درون خود، زنجیر را بپذیریم.
آنان که می‌ترسانند، از ما می‌ترسند.
زیرا می‌دانند اگر ترس فرو بریزد، آن تخت که بر وحشت ما بنا کرده‌اند، فرومی‌پاشد.

حکومت‌های استبدادی، مردم را از سایه‌ی زندان، از فقر، از بی‌کاری، از تهدید خانواده می‌هراسانند؛
اما حقیقت آن است که ترس، زندانی درونی است، و تنها کسی آزاد است که از این زندان گریخته باشد.

>
«هر که او بیدارتر، پر دردتر / هر که او آگاه‌تر، رخ زردتر»
— مولوی

۲
↙️. آن‌که از جان گذشته است، آزاد است

آری، کسی که از جان و مال و نام خود گذشته، دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.
او از مرگ عبور کرده است، پس زندگی را با عزت می‌طلبد، نه با ترس.
چنین انسانی «سربدار» است؛ یعنی آن‌که سر بر دار می‌نهد، اما در برابر ذلت سر فرود نمی‌آورد.

وقتی گروهی از مردم به این آگاهی برسند، قدرتِ سرکوب درمی‌یابد که رعب دیگر کارگر نیست؛
و آن روز، لرزش نه در جان مردم، که در ستون‌های کاخ قدرت می‌افتد.

۳
. ↙️ترس را بشناس، تا از آن برهی

نترسیدن، به معنای دیوانگی نیست؛ آگاه بودن است.
آدمی باید ترس را بشناسد، ریشه‌اش را در خویش ببیند، و سپس از آن بگذرد.
ترس، اگر شناخته نشود، اسارت می‌آورد؛ اما اگر فهمیده شود، به جرأت بدل می‌گردد.
و این آگاهی، آغاز رهایی انسان است.


هر انقلاب راستین، پیش از آن‌که در خیابان‌ها آغاز شود، در جان انسان آغاز شده است؛
آنجا که او می‌گوید:
«دیگر نمی‌ترسم.»

۱۲    آبان   ۱۴۰۴
https://t.me/ghalamemoalem

https://chat.whatsapp.com/K8ZOz0XK0eDFNtzkDAPuTZ?mode=wwt

https://t.me/+oSxwxqnIyTAwYzY8

۱۴۰۴ آبان ۱۱, یکشنبه

قدرت جمعی از هانا آرنت

↙️قدرت جمعی: نیروی تغییر و ائتلاف

🖍🖍🖍🖌🖌🖌 ✨
​بخش اول
:

درک قدرت جمعی

از دیدگاه هانا آرنت
​قدرت، آن‌گونه که هانا آرنت تبیین می‌کند، ذاتی فرد نیست؛ بلکه جریان حیات‌بخش و محصول مشترک کنش‌ها، تعاملات و حضور افراد در کنار یکدیگر است.
او تاکید می‌کند که اگر مردم از هم جدا شوند یا از فضای کنش عمومی محروم گردند، این نیروی حیاتی، یعنی «قدرتِ میانِ مردم»، به‌سرعت تضعیف و تحلیل می‌رود.

↙️بخش دوم:
ائتلاف، کلید پایداری و پیروزی


​به همین دلیل، یک جنبش یا حرکت اعتراضی، هر چقدر هم که اهداف والایی داشته باشد، اگر نتواند افراد را به‌طور مستمر گرد هم آورد و کنش جمعی را پایدار سازد، قدرتش از هم می‌پاشد و توانایی لازم برای فروپاشی یک
حکومت استبدادی را نخواهد داشت.

↙️​بخش سوم:

راهکار عملی برای دستیابی به هدف


​اگر هدف، سقوط حکومت‌های خودکامه و استقرار نظامی مبتنی بر جمهوری است، باید بر اصول حداقلی و مشترک ائتلاف کرد.
تجربه تاریخ نشان داده است که هیچ جریان و گروه تکی، به‌تنهایی، توان و قدرت لازم برای مقابله و پیروزی بر یک حکومت استبدادی مستقر را ندارد. راهکار عملی و حیاتی برای کوتاه کردن عمر این حکومت‌ها، تداوم گفتگو و تقویت ارتباط و ائتلاف حداقلی میان تمام جریانات هم‌سو با هدف جمهوری‌خواهی است. همبستگی امروز، تضمین آزادی فرداست!

​تنها نگذاری مرا، ای محرم اسرار من
بیا که در جمع ما، نیرویی نهفته است
مولانا
هفته‌ نامه قلم معلم
دوشنبه
   ۱۲   آبان   ۱۴۰۴
+989121090293
@MKhaksari902
https://khaksari.org/teachers_pen/

https://chat.whatsapp.com/K8ZOz0XK0eDFNtzkDAPuTZ?mode=wwt

https://t.me/+oSxwxqnIyTAwYzY8

۱۴۰۴ آبان ۱۰, شنبه

فایل دوم : خاطرات صنفی محمد خاکساری

↙️فایل صوتی : شماره یک خاطرات صنفی محمد خاکساری

موضوع :
۱- زمینه های تشکیل کانون صنفی معلمان
۲- تشکل معلمان دولتی و تشکل های مستقل

https://t.me/khaksari1sokhanrani

↙️فایل صوتی : شماره یک خاطرات صنفی محمد خاکساری موضوع :۱- زمینه های تشکیل کانون صنفی معلمان ۲- تشکل معلمان دولتی و تشکل های مستقل https://t.me/khaksari1sokhanrani

تحلیل وضعیت آسیب‌شناسی شناسی انفعال و راهکار اعتصاب

پاسخ مخاطب درتلگرام 
تحلیل وضعیت، آسیب‌شناسی انفعال و راهکار «اعتصاب سراسری
🖍🖍🖍🖌🖌🖌
.
↙️ نقد انفعال و دعوت از نسل Z

​این ادعاکه حکومت به دلیل سن بالای بازنشستگان، کاری به آن‌ها ندارد، تحلیلی ساده‌اندیشانه است. اتفاقاً برای موفقیت، ضروری است که جوانان و به اعتراضات هفتگی بازنشستگان نسل z نیز به این اعتراضات ملحق شوند.
 اگر بخواهیم با تحلیل‌هایی این‌چنین منفعلانه پیش برویم، سرنوشتی جز تداوم استبداد، شبیه به دوران قاجار، نخواهیم داشت
.
​۲
↙️. بهای آزادی: هزینه باید داد

​فراموش نکنیم که آزادی را در سینی طلا تقدیم نمی‌کنند؛ برای به دست آوردن آن باید هزینه داد. سؤال این است که آستانه تحمل مردم چقدر است؟ اثرات تحریم‌ها نیز در ماه‌های آینده آشکارتر خواهد شد و باید دید مردم چه اقدامی خواهند کرد.
​۳
. ↙️سیاهه بحران‌ها: از نان تا جان

​واقعیت‌های تلخ امروز جامعه، که آستانه تحمل را به چالش کشیده‌اند، از این قرار است:
​کمبود آب و قطعی مکرر برق.
​داروهای نایاب و افزایش سرسام‌آور هزینه‌های درمان.
​گرانی لجام‌گسیخته و روزافزون کالاهای اساسی.
​آمار تکان‌دهنده خودکشی 
(روزی ۵ نفر، طبق آمارهای رسمی).
​بیکاری گسترده جوانان تحصیل‌کرده.
​زمزمه‌های نگران‌کننده از گرانی روز به روز
گرانی بنزین.
​اجاره‌بهای نجومی و بحران مسکن.
​ناتوانی خانواده‌ها در تأمین هزینه‌های تحصیل.
​فرسودگی شدید اکثر مدارس 
(طبق آمارهای خودشان).
​نبود کامل امنیت شغلی
.
​۴
↙️. آسیب‌شناسی «اکثریت خاموش»

​در این میان، «اکثریت خاموش» معترض، از ترس سکوت کرده و متأسفانه جان خود را مهم‌تر از وطن می‌داند. 
این اکثریت، خاموش معترض زبانی حتی برای آزادی زندانیان نیز اقدام جدی نمی‌کند. اعتماد اجتماعی فروپاشیده و کسی به کسی کمتر اعتماد نمی‌کند.
​۵
.↙️ تفرقه؛ استراتژی حکومت، انفعال مخالفان

​حکومت نیز فعالانه در حال 
«تفرقه
 بینداز و حکومت کن» است. از سوی دیگر، مخالفان جمهوری اسلامی نیز حاضر به ائتلاف و اتحاد نیستند. بسیاری تنها منتظر مرگ رهبر نشسته‌اند؛ غافل از آنکه مجلس خبرگان، به‌سرعت فردی مشابه او را بر مسند می‌نشاند. دیدیم که پس از خمینی، چگونه سپاه، خامنه‌ای را به قدرت رساند.
​۶

​در وصف این بن‌بست و لزوم اراده برای تغییر، چه کلامی رساتر از حافظ است:
​«بر سر آنم که گر ز دست برآید
 / دست به کاری زنم که غصه سر آید
»
​۷
↙️. راه حل: 
شکستن بن‌بست با اعتصاب سراسری

​راه حل، نیازمند فداکاری، اراده و غلبه بر ترس است. این راه، «اعتصاب سراسری و مستمر» است. باید این پیام را هر روز تکرار کرد تا به گوش همگان برسد: 
«اعتصاب سراسری، مؤثرترین راه است.»

​۸. 
↙️مکانیسم پیروزی: 

قطع شریان مالی ماشین سرکوب
​این حکومت تا زمانی که ماشین سرکوبش فعال است، ادامه خواهد داد. اعتصاب سراسری، شریان مالی حکومت برای پرداخت حقوق نیروهای سرکوبگر را قطع می‌کند.
 با قطع این شریان، این نیروها دچار ریزش خواهند شد و ماشین سرکوب خاموش می‌شود
.
​۹

.↙️ درس نپال: امید به جای یأس

​تا زمانی که مردم اقدامی نکنند، هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد. آیا ما از مردم نپال کمتریم که توانستند ظرف ۴۸ ساعت، حکومت را وادار به تغییر کنند؟ به جای ترویج ناامیدی و تکرار "نمی‌شود"، باید به یکدیگر امید بدهیم

هفته نامه قلم معلم‌

شنبه 
۱۰ آبان ۱۴۰۴
+989121090293
@MKhaksari902
https://khaksari.org/teachers_pen/

https://chat.whatsapp.com/K8ZOz0XK0eDFNtzkDAPuTZ?mode=wwt

https://t.me/+oSxwxqnIyTAwYzY8

پرسش از نسل z

https://x.com/khaksari902/status/1984640306684493927?t=o7_OY_wSsmvt1Dsp2KNX_Q&s=35


↙️‏یک سوال:
چطور بازنشستگان (که اغلب «پنجاه و هفتی» هستند) هر هفته پیگیر مطالباتشان تجمع می‌کنند،
اما «نسل Z» که منتقد آن نسل است، پس از اعتراضات ۱۴۰۱، تحرک و تجمع جدی نداشته؟
دلیل این تفاوت در کنش‌گری چیست؟
بازنشستگان
#نسلZ#پنجاه_وهفتی"

سرود بیداری

↙️ سرود بیداری

به میدان آمده مردم، به فریاد و امید،
که ظلمت بشکند، صبح دگر گردد پدید.

سپاهِ خسته‌ی شب، پاسداران ستم،
خود اسیرند درونِ زنجیرِ درد و غم.

تا دلِ مردِ رزمنده هنوز در قفس است،
طلوعِ صبحِ رهایی، چه دیر و بی‌نفس است.

ولی چو بیداری در جانشان دَمَد،
به جای گلوله، فریادِ ملت رسَد.

چو تیغِ سرباز برادر بر زمین آید،
خون نمی‌جوشد، آفتاب برآید.

تجمع و فریاد، اگر پیوسته شود،
دیوارِ آهنینِ سکوت، شکسته شود.

از خستگیِ سرکوب، از دردِ وطن،
دلِ نظامی بیدار گردد ز خفَن.


آن‌گاه که وجدان، بر سینه‌شان بجوشد،
دستِ ستم، از تختِ قدرت فروکوشد.

نه خون که خرد، نه قهر که مهر،
جهان نو شود، با یک پیمانِ نیک‌مهر.