ائتلاف بر اهداف حداقلی

🔴 از آسیب‌شناسیِ ۴۷ سال تفرقه تا راهکار علمیِ تغییر: ائتلاف بر اهداف حداقل و پشتیبانی از جنبش‌های معیشتی 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ پاسخ به مخاطب واتساپ مشورتی و هماهنگی تحقق واقعی نهادها، مستلزم ایجاد «تشکیلات» است. نخست باید ساختار و تشکیلات ایجاد شود و سپس بر پایه آن، سازمان‌دهی و برنامه‌ریزی صورت گیرد. یکی از مشکلات بنیادین ما، ضعیف بودن فرهنگ تحزب در ایران است؛ در حالی که برای نمونه در آمریکای لاتین، اکثر مردم عضو احزاب هستند و تغییرات اجتماعی از مسیر حزب و رفتارهای حزبی پیگیری می‌شود. مدت‌هاست بنده و جمعی از جامعه‌شناسان در فضای مجازی بر این نکته تأکید می‌کنیم که ائتلاف همواره بر سر «حداقل‌ها» شکل می‌گیرد، نه حداکثرها. در تجربه تاریخی نیز ائتلافی بر بر حسب اهداف حداکثری دیده‌ نشده است متاسفانه در ۴۷ سال گذشته، تشکل‌های داخل و خارج از کشور به دلیل پافشاری بر اهداف حداکثری از ائتلاف بازمانده‌اند و نتیجه آن، هدر رفتن سرمایه‌ها و انرژی‌های مبارزاتی بوده است . راهکار ائتلاف باید روی دو یا سه هدف کلی و جامع توافق کنیم؛ به عنوان ⬇️ مثال: «جمهوری دموکراتیک و سکولار (لائیک)، مبتنی بر حقوق بشر و عدالت اجتماعی». پس از این توافق اولیه، هر تشکل و گروه باید تلاش کند وزن و پایگاه اجتماعی خود را بالا ببرد تا در آینده، وزن واقعی خود را در پارلمان نشان دهد. متاسفانه در حال حاضر گروه‌ها روی مسائلی اختلاف دارند که مربوط به مرحله پس از تغییر است ! در این میان، جریان حاکم نیز با ایجاد اپوزیسیون‌های فیک (مانند رضا پهلوی و باند او) در مسیر ائتلاف سنگ‌اندازی می‌کند. هر زمان که اعتراضات مردمی جان می‌گیرد، این جریانات با طرح شعارهای انحرافی، جنبش را به بیراهه می‌کشند؛ همان‌طور که در جنبش «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ شاهد آن بودیم . 🖌مسأله روز و اعتراض عملی: 🖍در حال حاضر، یک موقعیت واقعی برای اعتراض عملی پیش‌رو داریم: فراخوان تجمع معلمان از روز ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ در برابر اداره‌های آموزش و پرورش در اعتراض به گرانی و تورم (که دردهای مشترک همه ماست). نباید مدام بحث کرد که چه کسی یا چه گروهی این اطلاعیه را داده است. همه تشکل‌های داخل و خارج باید از این حرکت پشتیبانی کنند. در این تجمعات نباید به هیچ‌کس اجازه داده شود که پرچم یا نماد گروهی خاصی را ببرد؛ تنها شعار باید علیه گرانی باشد. . حکومت تمایل دارد هزینه تصمیمات جنگ‌طلبانه‌اش را از جیب و سفره مردم بپردازد، قدرت خود را تثبیت کند و سرکوب، زندان و اعدام را شدت ببخشد. این جنگ، جنگ مردم نیست؛ بلکه جنگ ترامپ، نتانیاهو و باند پایداری و جریان حاکم بر مجلس، خبرگان و سپاه است. مردم نباید تاوان گرانی و جنگ‌طلبی را بدهند یا شاهد این باشند که حکومت به بهانه شرایط جنگی، هر روز دست به اعدام بزند . 👈دو راه در برابر مردم است اول * تحمل فقر، گرانی، سرکوب و مرگ هزاران انسان از گرسنگی و فشار معیشتی دوم‌ * پیشبرد اعتصابات سراسری و هدف قرار دادن شریان‌های اقتصادی حکومت. جنگ برای جمهوری اسلامی یک «نعمت» است تا به بهانه آن، نهادهای مدنی را از کار بیندازد، گرانی ایجاد کند، اعتراضات را سرکوب نماید و ماشین زندان و اعدام را فعال‌تر کند. اگر غیر از این است، دوستان مستدلاً اعلام کنند. بارها در یادداشت‌های خود در هفته نامه قلم معلم تأکید کرده‌ام: تداوم عمر این حکومت متکی بر ابزار زندان و اعدام است. تا زمانی که جامعه نتواند این ابزارها را از حکومت سلب کند، دیکتاتوری ادامه خواهد داشت. در فضای ارعاب، اعدام و زندان، «قشر خاموش» کمتر جرات ورود به میدان را پیدا می‌کند و تجربه ناکام این ۴۷ سال تکرار می‌شود . 🔻حدود ۴ روز تا اعتراضات معلمان در برابر اداره‌های آموزش و پرورش باقی مانده است. اگر معلمان در این ایستادگی تنها بمانند و سرکوب شوند، حرکت عمومی جامعه باز هم به تاخیر خواهد افتاد. ما برای ایجاد تغییر ملموس، به حداقل ۳ میلیون نفر نیروی پای‌کار و فعال نیاز داریم. تصمیم با شماست. سکوت یا قیام خواجوی کرمانی در قرن هشتم ‌در شعر خود گفته : گر نان و پنیر است، بنه، زود بیار ور نان و پیاز است، مکن هیچ گذار امروز «گرانی» است به حدّی که معاف در شهر نمانده‌ است، نه در شهر و دیار چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری کانال ارتباطی «هفته نامه قلم معلم»‌ در شبکه اجتماعی تلگرام، به مدیریت و صاحب امتیازی محمّد خاکساری +989121090293 @MKhaksari902 https://khaksari.org/teachers_pen/ https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?s=cl&p=a&ilr=1