لینک‌ترانه و متن ترانه معلم تصمیم با توست

🔻 لینک ترانه معلم تصمیم با توست 🔴 لینک ترانه معلم تصمیم با توست https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0 ⬇️ متن ترانه معلم تصمیم با توست معلم! ای که با گچ، روی تخته راهِ فردا را نشان دادی، امروز خودت مانده‌ای در راهِ نان، در راهِ اجاره، در راهِ سفره‌ای که هر روز کوچک‌تر می‌شود. حقوق تو کفافِ زندگی نیست، صبح در مدرسه‌ای، عصر در جای دیگر، شب خسته و درمانده باز حساب می‌کنی: «برای فردای فرزندم چه بگذارم؟» گرانی می‌تازد، تورم بالا می‌رود، و جیبِ ما روزبه‌روز خالی‌تر می‌شود. اما در همین سرزمین رانت هست و اختلاس، فساد هست و ثروت‌های بادآورده؛ گروهی اندک هر روز ثروتمندتر می‌شوند، و مردم هر روز فقیرتر. معلم! نگذار تنها بمانند آنانی که برای حق تو به خیابان می‌آیند. اگر امروز چند معلم برای سفره‌های خالی اعتراض می‌کنند، کنارشان بایست؛ تنهایشان نگذار. اگر سرکوب آمد، اگر تهدید آمد، اگر زندان آمد، بگذار بدانند پشت سرشان هزاران معلم ایستاده‌اند. معلم! تصمیم با توست؛ سکوت یا اعتراض؟ سکوت یا اعتراض؟ اگر نیایی، گرانی نمی‌ایستد؛ تورم پایین نمی‌آید؛ قدرت خریدت باز هم کمتر می‌شود. اگر امروز سکوت کنی، فردا همان پولی که امروز یک سفره را می‌چرخاند، شاید حتی نانِ سفره را هم تأمین نکند. سکوت تو گرانی را متوقف نمی‌کند؛ سکوت تو به سودِ تو نیست. سکوت یعنی چه؟ یعنی گرانی بیشتر! یعنی جیبِ خالی‌تر! یعنی سفرهٔ کوچک‌تر! معلم! تو فقط برای امروز نمی‌جنگی؛ برای فردای فرزندت می‌ایستی، برای آیندهٔ خانواده‌ات، برای کرامت انسانی‌ات. نان حقِ توست؛ زندگی حقِ توست؛ دستمزدِ عادلانه حقِ توست. چرا باید تو چند جا کار کنی و باز هم هزینهٔ زندگی‌ات تأمین نشود؟ چرا باید کودک تو آرزوی ساده‌ای داشته باشد و تو شرمندهٔ نگاهش شوی؟ گرانی برای آن‌که ثروتش هر روز بیشتر می‌شود دردی نیست؛ اما برای من و تو گاهی رسیدن به نان خودش یک مبارزه است. پس برخیز، نه از سرِ خشم، از سرِ حق. کنار هم بایستید؛ معلم در کنار معلم، کارگر در کنار کارگر، پرستار در کنار پرستار، و همه در کنار سفره‌های خالی مردم. قدرت مردم در تنها نبودن است. اگر حکومت صدای یک نفر را نشنید، صدای هزاران نفر را نمی‌تواند نادیده بگیرد. معلم! تصمیم با توست؛ سکوت یا اعتراض؟ سکوت یا اعتراض؟ امروز اگر نایستی، فردا دیرتر است. امروز اگر سکوت کنی، تورم از تو اجازه نمی‌گیرد؛ می‌آید، سفره‌ات را کوچک می‌کند، قدرت خریدت را می‌گیرد، و باز از جیب تو کم می‌کند. پس ترس را در دل خود حبس نکن. صدایت را در صدای دیگران پیدا کن. اگر چند نفر قدم برداشتند، تو تنها نگذارشان. اگر آنان برای حق تو ایستادند، پشت سرشان بایست. معلم! تنها نمان، تنهایشان نگذار. خیابان فقط جای قدم‌های ما نیست؛ جای فریادِ سفره‌های خالی است. فریاد بزن: نان می‌خواهیم! زندگی می‌خواهیم! دستمزد عادلانه می‌خواهیم! و دوباره: معلم! تصمیم با توست؛ سکوت یا اعتراض؟ سکوت یا اعتراض؟ سکوت یا اعتراض؟ اگر سکوت کنیم، گرانی ادامه دارد. اگر کنار هم بایستیم، صدای ما بلندتر می‌شود. اگر متحد باشیم، قدرتِ مطالبهٔ ما بیشتر می‌شود. معلم! تو سال‌ها به کودکان این سرزمین آموختی: «حق خود را بشناسید.» امروز نوبت خود توست. حق خود را بشناس! برای حق خود بایست! ترس را کنار بگذار، اما تنها هم نمان. دست در دست هم، شانه‌به‌شانه، با صدایی بلند و مسالمت‌آمیز بگو: گرانی بس است! سفرهٔ خالی بس است! فقر بس است! بی‌عدالتی بس است! معلم! تصمیم با توست. سکوت یا اعتراض؟ تصمیم با توست. سکوت یا اعتراض؟ فردای تو، فردای فرزند تو، فردای این سرزمین در گروی انتخاب امروز توست. برخیز معلم! تنها نمان، تنهایشان نگذار؛ صدای تو، صدای هزاران سفرهٔ خالی است. سکوت یا اعتراض؟ تصمیم با توست! سکوت یا اعتراض؟ تصمیم با توست جمعه ۱۳ شهریور ماه ۱۴۰۵ ⤵️ لینک متن ترانه https://t.me/AshaareAngizeshi