خاطرات خانم معلم ۲۰۵ قتل هایی در سایه اصلاحات

۲۰۵ـ«قتل هایی در سایه ی اصلاحات» داریوش فروهر ( ۷ دی ۱۳۰۷- ۱ آذر ۱۳۷۷) متولد اصفهان بود. از ۱۵ سالگی و پس از آشنایی با « دکتر محمد مصدق» فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بیش از ده بار بازداشت و زندانی شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۷ ماه زندانی و بعد تبعید شد. در سال ۱۳۳۹ در حالی که در زندان بود با تشکیل جبهه ملی دوم، به عضویت شورای مرکزی این جبهه انتخاب شد. او از سال ۳۹ تا ۴۴ به دلیل فعالیت های سیاسی خود در دوره پهلوی جمعا ۱۴ سال به زندان افتاد و نمادی از مبارزه شد. یکی از طولانی ترین حبس های داریوش فروهر، سه سال زندان به خاطر اعتراض به تجزیه ایران و جدا شدن « بحرین» از ایران بود. زمانی که سیدرضا زنجانی و مهدی بازرگان «نهضت مقاومت ملی» را تشکیل دادند، فروهر به آن پیوست.( همایون کاتوزیان - مصدق و نبرد قدرت - ترجمه احمد تدین) پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ فروهر در دولت موقت مهندس مهدی بازرگان وزیر کار و سپس وزیر مشاور بازرگان بود. او از آغاز سال ۵۹ به صف منتقدان نظام جمهوری اسلامی پیوست. در سال ۱۳۶۰ چند تن از اعضای حزب او اعدام شدند. خود او نیز به زندان افتاد. او مخالف جمهوری اسلامی شده بود و خواستار « همه پرسی برای تعیین حکومت جدید در ایران» شد. او و همسرش پروانه اسکندری در ۱ آذر ۱۳۷۷ در خانه شخصی خود در خیابان سعدی تهران طی قتل های سیاسی،« قتل های زنجیره ای » با ضربات متعدد چاقو به قتل رسیدند. قاتلان به عنوان دانشجو- خبرنگار و به بهانه ی « مصاحبه برای نشریه دانشجویی » به خانه ی آنها رفته بودند.!! محمد مختاری ( ۱ اردیبهشت ۱۳۲۱- ۱۲آذر ۱۳۷۷) شاعر، نویسنده، مترجم و منتقد چپ گرا و از فعالان کانون نویسندگان ایران و عضو هیئت دبیران آن بود. وی چندین سال در بنیاد شاهنامه فعالیت داشت. محمد مختاری در ۱۲ آذر برای خرید از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. جسد او در بیابان های امین آباد شهر ری کشف و روز بعد به عنوان ناشناس به پزشکی قانونی منتقل شد و نهایتاً خانواده اش او را شناسایی کردند.!! مختاری از تلاشگران اصلی بازگشایی و برگزاری مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران بود که خشم نهادهای امنیتی وقت را برانگیخت و او را در ماجرای قتل های زنجیره ای کشتند.!! محمد جعفر پوینده (۱۷خرداد۱۳۳۳- ۱۸ آذر ۱۳۷۷) مترجم، نویسنده و جامعه شناس که در جریان قتل های زنجیره ای کشته شد. او از اعضای فعال کانون نویسندگان ایران بود و تا پیش از مرگ در دفتر پژوهش های فرهنگی مشغول به کار بود. وی از طرفداران جریان چپ و مدافع پرکار دموکراسی، حقوق بشر و آزادی نامحدود اندیشه و بیان بود و اعلامیه جهانی حقوق بشر را به فارسی برگرداند. او فوق لیسانس جامعه شناسی را از دانشگاه سوربن فرانسه گرفته بود. پوینده بالغ بر ۲۶ اثر فلسفی و ادبی را ترجمه کرد. او در ۱۸ آذر از منزل خود در خیابان ایرانشهر تهران خارج شد و ده روز بعد جسد وی در روستای بادامک در شهریار پیدا شد. علت مرگ او خفگی اعلام شد.!!! با قتل داریوش فروهر و پروانه اسکندری، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده؛ گویی قرار بود صدای نسلی از روشنفکران، نویسندگان و منتقدانی خاموش شود که آزادی اندیشه، حق اعتراض و جامعه ای مبتنی بر حقوق شهروندی را مطالبه می کردند. این قتل ها در شرایطی رخ داد که محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت از « اصلاحات»، «جامعه مدنی» و گسترش مشارکت و آزادی های اجتماعی سخن می گفت و من و بخش بزرگی از مردم نیز با امید به تغییر، پای صندوق های رأی رفته بودیم. از همین رو، آشکار شدن ابعاد این جنایت ها، شکافی عمیق و تکان دهنده میان آرمان های اعلام شده و واقعیت پنهان قدرت را در برابر افکار عمومی قرار داد. https://t.me/Khaterate_khanom_moalem