اعتصاب راه پایان رنج ، از گفتمان تا عمل

🔴 اعتصاب، راه پایان رنج؛ از گفتمان. تا عمل 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ ✔️ دو روز دیگر مانده به مهر 🔻۱. پیوند نفت و آموزش؛ مسدودسازی شریان اقتصادی و فرهنگی تجربه جنبش‌های اجتماعی در ایران و سایر کشورها نشان می‌دهد که اعتصاب هم‌زمان 👈دو رکن اصلی جامعه — یعنی کارگران صنعت نفت (شریان اقتصادی) و معلمان (شریان فرهنگی و اجتماعی) — نقطه‌ای تعیین‌کننده در فلج کردن ساختار سیاسی حکومت‌هاست. اگر جریان صادرات و تولید نفت متوقف شود، منابع مالی حکومت مسدود شده و هزینه‌های دستگاه سرکوب تامین نخواهد شد . 🤏۲. خشکاندن منابع مالی دستگاه سرکوب وقتی حکومت توان مالی پرداخت حقوق نیروهای سرکوب را نداشته باشد و آنان نیز فشار فقر و گرانی را لمس کنند، کارایی و انگیزه سرکوب به‌شدت کاهش می‌یابد. این یک تحلیل صرفاً نظری نیست؛ بلکه اعتراف به توان و خطر این اعتصابات مسأله‌ای است که نیروهای امنیتی در بازجویی‌ها از جمله : " در بازجویی‌های خود بنده — بارها به آن اذعان کرده‌اند" . ◀️ ۳. ضرورت تداوم اعتصاب؛ شرط اصلی پیروزی نکته کلیدی این است که اعتصاب نباید با موج بازداشت‌ها یا تهدیدها متوقف شود؛ زیرا اعتصاب نیمه‌کاره نتیجه‌بخش نخواهد بود. برای رسیدن به اهدافی چون آزادی زندانیان سیاسی و صنفی، توقف اعدام‌ها و کاهش فشار اقتصادی، بیانیه و سخنرانی به تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید شریان‌های حیاتی حکومت را تحت فشار واقعی و عملی قرار داد . ◀️ ۴. چرا حکومت توان مقابله با اعتصاب سراسری را ندارد؟ حکومت توان فنی و انسانیِ جایگزینی میلیون‌ها نیروی متخصص و کارگر را ندارد. اگر یک اعتصاب سراسری شکل بگیرد، دستگاه حاکم نمی‌تواند یک‌روزه ده‌ها هزار مهندس، تکنسین، راننده، پرستار یا معلم را جایگزین کند. علاوه بر این، با همگانی شدن اعتصاب، هزینه اخلاقی و اجتماعی برای کسانی که اعتصاب را می‌شکنند بالا رفته و همکاری با سیستم دچار اختلال جدی می‌شود؛ تجربه‌ای که معلمان در اعتصابات صنفی پیشین خود نیز آن را به چشم دیدند . ⏪ ۵. گذر از اعتصابات پراکنده به اعتصاب عمومی در ۴۷ سال گذشته، اصناف مختلف مانند معلمان، کارگران، پرستاران و کامیون‌داران به صورت جداگانه اعتصاب کرده‌اند، اما اعتصاب عمومی و هماهنگ سراسری هنوز به طور کامل به آزمون گذاشته نشده است. وقت آن رسیده که این قدرت همبسته . را تجربه کنیم . 🖍۶. فشار بین‌المللی و بن‌بست دیپلماتیک حکومت هزینه‌های سنگین سرکوب‌های گذشته، فشارهای بین‌المللی و گزارش‌های نهادها و کمیته‌های حقیقت‌یاب سازمان ملل، دست حکومت را برای کشتار گسترده دیگر باز نخواهد گذاشت. حتی اگر حکومت در ظاهر مدعی عدم توجه به قوانین بین‌المللی باشد، در عمل در عرصه دیپلماسی و سیاست خارجی تحت فشارهای خفه‌کننده‌ای قرار دارد . 🖍۷. گفتمان‌سازی و راهکار عملی: «هر نفر، سه نفر» برای تحقق این هدف، ما نیازمند «گفتمان‌سازی اعتصاب» هستیم. گفتگو درباره اعتصاب باید به بحث روزمره در کوچه، بازار، محیط‌های کاری و شبکه‌های اجتماعی تبدیل شود. پیشبرد اعتصاب نیازمند شجاعت، اعتمادبه‌نفس، گفتگو و امید است. 🤏* پیشنهاد مشخص: یک زنجیره ارتباطی راه بیندازیم: «هر یک نفر، پیام اعتصاب را به سه نفر دیگر برساند» و همگی یک‌صدا بگوییم: 🖍 «راه نجات ما اعتصاب است.» اعتصاب، راه پایان رنج؛ آزادی، حق ماست، امروز و هر روز! 📌 لینک ترانه اعتصاب نیمه کاره ثمری نداره https://t.me/c/3930602260/1/911 کانال ارتباطی «هفته نامه قلم معلم»‌ در شبکه اجتماعی تلگرام، به مدیریت و صاحب امتیازی محمّد خاکساری +989121090293 @MKhaksari902 https://khaksari.org/teachers_pen/ https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?s=cl&p=a&ilr=1 هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵