خاطرات ۲۱۳ خاطرات خانم معلم خاطرات فاجعه داتشکاه

۲۱۳ـ« مرگ مشکوک سعید امامی تا فاجعه کوی دانشگاه؛ روایت تیرماه ۱۳۷۸» روز یکشنبه ۳۰ خرداد ۷۸ خبر مرگ مبهم سعید امامی (از مقامات وزارت اطلاعات که در جریان قتل های زنجیره ای دست داشت) در بیمارستان لقمان تهران در روزنامه کیهان منتشر شد. کیهان نوشت که او مشکوک به ارتباط با « بیگانگان» بوده است‌. نیازی دادستان وقت مجتمع قضایی نیروهای مسلح این خبر را تایید و اعلام کرد:« سعید امامی که بالاترین عضو و مسئول اصلی « قتل های خودسرانه» معرفی شده بود، در زندان اوین با خوردن داروی نظافت خودکشی کرد.» روزنامه ایران در ۳۱ خرداد ۷۸ از قول نیازی نوشت:« کمترین مجازات سعید امامی اعدام بود و او هیچ راه فراری نداشت و اگر با این اتهامات به دادگاه می رفت حکم او اعدام بود.» در روزنامه ای دیگر اکبر گنجی در قسمت یادداشت نوشته بود خودکشی عنصر کلیدی و « شاه کلید»، و ادامه داده بود:« برخی بر آن گمانند که اگر یک نفر به عنوان « عنصر کلیدی» جنایات محفلی معرفی شود و او نیز با داروی بهداشتی خودکشی کند کل مشکل حل و خیال دیگر عناصر اصلی راحت می شود.» و سوال کرده بود که آیا قوه قضاییه برای جلوگیری از خودکشی دیگر متهمان فکری کرده است؟ آیا سهل انگاری قوه قضاییه قابل توجیه است.؟ مردم هم در مهمانی های خانوادگی یا در تاکسی می گفتند:« خود کشوندنش»!! ۱۵ تیر ۷۸ دو هفته بعد از مرگ مشکوک عامل اصلی قتل های زنجیره ای یعنی سعید امامی، روزنامه سلام با تیتر درشت نوشت:« سعید امامی پیشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را داده است.» یعنی عامل قتل های زنجیره ای پیشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را به مجلس داده بود و هدف آن محدود کردن فعالیت نشریات بوده است. مردم می گفتند:« حتما از آدم کشی خسته شده بود و می خواست استراحت کند.»!! دادگاه ویژه روحانیت افشای این خبر محرمانه را در روزنامه سلام جرم دانسته و روزنامه سلام را توقیف کرد‌. ۱۷ تیرماه ۱۳۷۸ جنبش دانشجویی در حمایت از روزنامه سلام تجمعی اعتراضی در خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران یا همان کوی دانشگاه برگزار کردند. اما وقتی دانشجویان پس از انجام تجمع اعتراضی به خوابگاه های خود برمی گردند در بامداد روز ۱۸ تیر با حمله ی غافلگیر کننده ی نیروهای وابسته به «انصار حزب الله» رو به رو می شوند. این نیروها با شعارهایی در حمایت از جمهوری اسلامی ورودی های کوی دانشگاه تهران را تخریب می کنند و با انواع سلاح های سرد به دانشجویان در خوابگاه ها حمله می کنند‌. در این واقعه حتی تعدادی از دانشجویان توسط نیروهای « انصار حزب الله» با دست و چشمان بسته از پنجره یا بالکن خوابگاه به بیرون پرتاب می شوند.!! صبح روز ۱۸ تیرماه پس از انتشار عکس هایی از خوابگاه سوخته و خرابی های به جامانده در کوی دانشگاه ابعاد فاجعه برای بسیاری از مردم روشن شد. مردم با حس همدردی با دانشجویان و در حمایت از آنان هزاران نفر با تجمع در خیابان های مرکزی تهران به عملکرد جنایتکارانه حکومت به اصطلاح اسلامی اعتراض کردند. مردم در تظاهرات خود شعار می دادند:« ای مردم آزاده حمایت، حمایت» با افزایش جمعیت، نیروهای ویژه حکومتی به مردمی که با دست خالی و در حمایت از فرزندان فرهیخته ی کشور تظاهرات می کردند حمله نموده و آنها را سرکوب کردند.!! حکومت در این سرکوب، از نیروهای لباس شخصی نیز استفاده کرد‌. حکومت آخوندها که سالها از صحرای کربلا و کشتار امام حسین و یارانش بر منبرهای مسجد ها، روضه های پرسوز برای مردم می خواندند، حالا خود، خوابگاه دانشجویان و خیابان های شهر تهران را به صحرای کربلا تبدیل نموده و به دانشجویان و مردم بی سلاح و مظلوم حمله می کردند و روی «شمر» و « یزید» را سفید نمودند.!!! این واقعه سبب شد تا مردم تهران، تبریز و دیگر شهرها در حمایت از دانشجویان و مردم، چندین روز اعتراضاتی برپا کنند. https://t.me/Khaterate_khanom_moalem