سراب تکیه بر شرق و بن بست جنگ

🔴 سراب تکیه بر شرق و بن‌بست جنگ؛ چرا استقلال قربانی بازی قدرت‌ها شد؟ 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ مقدمه: ⬇️مفهوم گم‌شده استقلال استقلال به معنای واقعی کلمه، توانایی تصمیم‌گیری ملی و عمل سیاسی بدون وابستگی به قدرت‌های خارجی است. این مفهوم در سطح کلان، به معنای حفظ توازن در روابط با قدرت‌های جهانی برای تامین منافع ملی و حقوق شهروندان است. با گذشت دهه‌ها از شعار «نه شرقی، نه غربی»، امروز شاهدیم که سیاست خارجی ایران از وابستگی به غرب در دوران پهلوی، به نوعی وابستگی مفرط و یک‌جانبه به روسیه و چین تغییر مسیر داده است؛ تغییری که هزینه‌های سنگینی بر دوش ملت گذاشته است ۱ ✔️ روسیه و چین؛ متحد یا بهره‌کش؟ در سال‌های اخیر، قراردادهای میلیاردی متعددی با روسیه و چین منعقد شده است. از قرارداد ۲۵ ساله با چین تا امتیازات گسترده به روسیه در دریای خزر و واگذاری پهپادهای ایرانی برای جنگ اوکراین. با این حال، در هفته‌های بحرانی جنگ اخیر، شاهد سکوت معنادار این دو قدرت بودیم. روسیه و چین نه تنها از ارسال تجهیزات مدرن پدافندی به ایران خودداری کردند، بلکه حتی در دیپلماسی بین‌المللی و تامین نیازهای اساسی مانند دارو نیز گامی بر نداشتند. واقعیت تلخ این است که جمهوری اسلامی به «کارت بازی» در شطرنج روسیه و چین تبدیل شده؛ کارت‌هایی که به راحتی برای امتیازگیری از غرب قربانی می‌شوند ۲ نقد جنگ‌طلبی و توهم «نقطه‌زنی بارها از زبان جامعه‌شناسان و کارشناسان شنیده‌ایم که جنگ هرگز حامل دموکراسی نیست. کسانی که به امید «دخالت بشردوستانه» نشسته‌اند، باید بدانند که جنگ شروع‌کننده‌ای دارد، اما پایان آن هرگز قابل پیش‌بینی نیست . افراطیونی که معتقد بودند آمریکا و اسرائیل با «نقطه‌زنی» فقط مراکز حکومتی را هدف قرار می‌دهند، فریب خورده‌اند. تخریب بیش از ۱۲۵ مکان تاریخی و فرهنگی ایران و نابودی زیرساخت‌های ملی، سندی بر این مدعاست که جنگ، فرهنگ و سرمایه‌های ملی یک ملت را هدف می‌گیرد؛ سرمایه‌هایی که برخلاف ساختمان‌ها، هرگز قابل بازسازی نیستند ۳ اپوزیسیون و بن‌بست میدانی عملکرد جریان‌های طرفدار رضا پهلوی نشان داد که تکیه بر قدرت‌های خارجی برای تغییر درونی، مسیری به بن‌بست است. ادعاهای مربوط به فروپاشی سریع با حملات خارجی و دعوت مردم به خیابان‌ها در بحبوحه جنگ، با واقعیت‌های جامعه ایران همخوانی نداشت. پیش‌بینی می‌شود با تداوم این وضعیت و تخریب زیرساخت‌ها، پایگاه اجتماعی این جریانات به دلیل نادیده گرفتن امنیت ملی، بیش از پیش ریزش کند ۴ ⏪ چکار باید کرد بعد از جنگ : ایران سرزمینی است متکثر و «رنگین‌کمانی»؛ هر جریانی که این تکثر را نادیده بگیرد، محکوم به شکست است. راه خروج از وضعیت فعلی، نه بمباران زیرساخت‌هاست و استقلال واقعی . تجربه ۴۷ سال گذشته نشان می‌دهد که اعتصابات سراسری (و نه فصلی) هرگز به طور کامل آزمایش نشده است . ⬅️ مزیت اعتصاب سراسری : اعتصاب سراسری کم‌هزینه‌ترین راه برای فلج کردن شریان‌های اقتصادی حکومت و از کار انداختن ماشین سرکوب است اگر قبل جنگ سخن جامعه شناسان و بنده مرتب در هفته نامه قلم به مخاطبان منتشر می کردم با ارقام گفتم : اعتصاب سراسری چاره کار برای پایین آوردن حکومت است نه داخل و نه خارج توجه نکردند گرفتار جنگ شدیم . وگرنه با کمترین هزینه اعتصاب سراسری حکومت را پایین می آورد. . نقش کلیدی اعتصاب سراسری بعد از جنگ : نبض این حرکت در دستان کارگران صنعت نفت و بخش‌های حیاتی اقتصاد است. تنها با سازماندهی داخلی و تکیه بر قدرت مردم در قالب نافرمانی مدنی و اعتصاب است که می‌توان به تغییراتی پایدار و دموکراتیک دست یافت، بدون آنکه ایران به ویرانه‌ای زیر چکمه قدرت‌های بزرگ تبدیل شود نقل است می گویند : «هر که سخنِ عاقلان نشنود، به نکبت و خواری رسد محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم شنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org