آزادی زندانیان سیاسی کلید بلزگشت مردم به خیابان

🔴 . آزادی زندانیان سیاسی: کلیدِ بازگشتِ مردم به خیابان 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ سلام بر همراهان و دغدغه‌مندان ایران در فضای مجازی شاهد صدور بیانیه‌های پراکنده از سوی گروه‌های مختلف با موضوع «نه به اعدام» و ◀️ «آزادی زندانیان سیاسی» هستیم. پرسش اصلی اینجاست: آیا بهتر نیست سازمان‌های حقوق بشری که در این مسیر فعالیت می‌کنند، با یکدیگر هماهنگ شوند؟ اگر این انرژی‌های پراکنده متمرکز گردند و سازمان‌ها به‌جای کارهای موازی، بلوک‌های همکاری مشترک تشکیل دهند، توان اثرگذاری ما چندین برابر خواهد شد . بنده طی ۳۰ تا ۵۰ یادداشتی که در هفته‌نامه «قلم معلم» منتشر کرده‌ام ،. همواره تاکید داشته‌ام که اولویت اول اپوزیسیون باید آزادی زندانیان سیاسی باشد. اهمیت این نکته در دو مورد حیاتی نهفته است ۱. ⬇️ تقویت روحیه مبارزان: وقتی زندانیان و خانواده‌هایشان حس کنند سازمان‌های حقوق بشریِ متحد و قدرتمندی در سطح بین‌المللی پشتیبان آن‌ها هستند، فعالانِ بیرون از زندان نیز با جسارت بیشتری به میدان می‌آیند ۲ .↩️ عقب راندن حاکمیت: واقعیت این است که در طول ۴۷ سال گذشته، نظام حاکم توانسته است با تکیه بر ابزار «اعدام و زندان»، جریان تغییر را به تاخیر بیندازد. ✔️ طبق نظریات جامعه‌شناسی، تا زمانی که نهاد سرکوب تضعیف نشود، پیروزیِ نهایی دشوار است. ما این تجربه را در انقلاب ۵۷ دیدیم؛ تنها یک ماه پس از آزادی گسترده زندانیان سیاسی، رژیم گذشته فرو پاشید . اگر بتوانیم ابزار اعدام و زندان را از دست حکومت بگیریم، حاکمیت عملاً بی‌دفاع خواهد شد. و آن زمان است که شاهد حضور میلیونی مردم در خیابان‌ها خواهیم بود. امروز بهترین و سازمان‌یافته‌ترین نیروهای جنبش در داخل زندان‌ها هستند . الگوی موفقِ این عقب‌نشینی را در ایستادگی زنان ایران پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» مشاهده کردیم. زنان با نافرمانی مدنی مستمر، حاکمیت را در اجرای قوانین اجباری به زانو درآوردند. اما متاسفانه پس از حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴، جریانی موسوم به «پهلوی‌پرست‌ها» با تریبون‌های رسانه‌ای خود، مردم را از مبارزه مدنی مایوس کردند. آن‌ها با ترویج وابستگی به قدرت‌های خارجی نظیر ترامپ و نتانیاهو، مدعی شدند که مشکل تنها با حذف فیزیکی اشخاص حل می‌شود.. . بنده بارها هشدار داده‌ام که مشکل ما «سیستم» است، نه فقط یک فرد. همان‌طور که پس از مرگ خمینی، سیستم فرد خامنه ای را جایگزین کرد، تمرکز صرف بر حذف فیزیکی بدون تغییرات ساختاری، راه به جایی نمی‌برد. تکیه بر خارجی، هویت و توانمندی ملی ایرانیان را زیر سؤال می‌برد. کسانی که ایران را صادقانه دوست دارند، باید به جبهه آزادی‌خواهیِ مستقل بپیوندند. 📌سخن پایانی : بیایید از تاریخ درس بگیریم. اولویت ما باید اتحاد برای لغو اعدام و آزادی زندانیان سیاسی باشد. با شکستن دیوارهای زندان و از کار انداختن ماشین اعدام، نیروی سرکوب عقب‌نشینی کرده و مسیر برای تغییر بزرگ هموار می‌شود . به قول سعدی شیرین‌سخن: «من آنچه شرطِ بلاغ است با تو می‌گویم تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم جمعه ۲۱ فروردین ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org