خلعوسلاحوسرکوب کلید قفل پیروزی

🔴 خلع سلاحِ سرکوب؛ کلیدِ قفلِ پیروزی 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ واقعیت این است که در نزدیک به نیم قرن گذشته، نظام حاکم همواره با تکیه بر اهرمِ دوگانه «اعدام و زندان»، توانسته است هزینه‌ی تغییر را بالا برده و تحول سیاسی را به تاخیر بیندازد . ◀️ طبق نظریات جامعه‌شناسیِ سیاسی، تا زمانی که «ماشین سرکوب» دچار فرسایش و تضعیف نشود، تحقق پیروزی نهایی با دشواری‌های جدی روبروست. تجربه‌ی تاریخی انقلاب ۵۷ گواهی بر این مدعاست؛ تنها یک ماه پس از درهم‌شکستن دیوارهای زندان و آزادی گسترده‌ی زندانیان سیاسی، ستون‌های رژیم گذشته فروریخت. این نشان می‌دهد که زندان، نه تنها محل نگهداری منتقدان، بلکه دژِ نمادین قدرت حاکم است. ↩️ اگر جنبش مردمی بتواند با فشار داخلی و بین‌المللی، ابزار اعدام و زندان را از دست حکومت خارج کند، حاکمیت عملاً در برابر اراده‌ی جمعی بی‌دفاع خواهد شد. در چنین خلأ قدرتی است که هراس فرو می‌ریزد و شاهد حضور میلیونی و بی‌بازگشت مردم در خیابان‌ها خواهیم بود؛ ◀️ چرا که امروز، بخشی از سازمان‌یافته‌ترین و زبده‌ترین نیروهای محرکِ جنبش، در بند هستند و آزادی آن‌ها به معنای تزریق سوختِ دوباره به شریان‌های اعتراض است. الگوی موفقِ این استراتژی را پیش‌تر در ایستادگی شکوهمند زنان ایران پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» دیده‌ایم. زنان با نافرمانی مدنی مستمر و پذیرش مخاطرات، توانستند ابزار اجبار را ناکارآمد کنند. آن‌ها ثابت کردند که وقتی هزینه‌ی سرکوب برای حاکمیت 📌از سودِ آن پیشی بگیرد، عقب‌نشینیِ قدرت نه یک انتخاب، بلکه یک اجبار خواهد بود. تعمیم این الگویِ «بی‌اثر کردن ابزار سرکوب» به حوزه‌ی زندان و اعدام، می‌تواند گام نهایی برای گذار باشد «ای دل غافل، ورق برگشته است / نوبتِ عزلِ ستمگر گشته است» نسیم شمال محمدخاکساری هفته نامه قلم معلم ۲۴ دوشنبه فروردین ۱۴۰۴ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org