تفسیر جمله برتولت برشت کسانی که مقابل ظلم متحد نمی شونند

🔴 کسانی که در مقابل ظلم متحد نمی شوند در زندان های ظالم یکدیگر را ملاقات خواهند کرد. برتولت برشت 🖌🖌🖌🖍🖍🖍✍✍✍ 🔷برشت می‌خواهد یک قانون تغییرناپذیر تاریخ را به ما یادآوری کند: هزینه مقاومتِ متحدانه، بسیار کمتر از هزینه تسلیمِ منفردانه است ۱. ◀️ اتحاد به عنوان تنها سپر: از نظر برشت، قدرت ظالم در ذات خود زیاد نیست، بلکه این «پراکندگی و تفرقه مظلومان» است که به ظالم قدرت می‌دهد ۲. هشدار نسبت به بی‌تفاوتی: چرا زندان📌؟ چون زندان نماد سلب آزادی و پشیمانیِ بی‌فایده است. برشت می‌خواهد بگوید بی‌تفاوتی در برابر ظلم، شما را نجات نمی‌دهد؛ فقط نوبتِ مجازات شما را به تاخیر می‌اندازد. ۳ 🤏چطور این اتفاق می‌افتد و ظالم از این عدم اتحاد سوءاستفاده می‌کند؟ این مسئله به استراتژی معروف «تفرقه بینداز و حکومت کن» برمی‌گردد. ظالم از منافع شخصی، ترس‌ها، اختلافات مذهبی، قومی یا طبقاتی مردم سوءاستفاده می‌کند تا آن‌ها را روبروی هم قرار دهد یا نسبت به هم بی‌تفاوت کند ۴. ⬇️چطور؟ با ایجاد این توهم که «اگر تو کاری به کار من نداشته باشی، من هم کاری به تو ندارم». اما حقیقت این است که اشتهای ستمگری سیرناپذیر است و چرخ‌دنده‌های ظلم در نهایت سراغ همه خواهد آمد. ۵ 🖌چگونه کسانی که متحد نمی‌شوند، در زندان یکدیگر را ملاقات می‌کنند؟ وقتی افراد یا گروه‌های مختلف جامعه در برابر یک حاکم ظالم یا یک سیستم سرکوبگر متحد نمی‌شوند، به تکه‌های کوچک و بی‌دفاعی تبدیل می‌شوند که سرکوب کردن آن‌ها برای ظالم بسیار راحت است فرآیند حذف تک‌تک: ظالم ابتدا سراغ گروه اول می‌رود؛ گروه‌های دیگر سکوت می‌کنند چون فکر می‌کنند نوبت آن‌ها نیست. سپس سراغ گروه دوم می‌رود و گروه اول دیگر وجود ندارد که از آن‌ها دفاع کند ۷. 🖍نتیجه: در نهایت، سیستم همه را یکی‌یکی حذف کرده و در یک مکان (که برشت به نماد از آن به عنوان «زندان» یاد می‌کند) جمع می‌کند. حالا همه همان‌جا هستند، اما زمانی که دیگر کار از کار گذشته است. ✔️این اتفاق دقیقاً در سه زمان‌بندی رخ می‌دهد : در کوتاه‌مدت (وقتِ سکوت مصلحتی): زمانی که افراد جامعه به خاطر حفظ منافع شخصی یا ترس، چشم خود را روی سرکوب هم‌نوعانشان می‌بندند. در میان‌مدت (وقتِ نوبت من): زمانی که دایره سرکوب گسترده‌تر می‌شود و به سراغ کسانی می‌آید که تا دیروز فکر می‌کردند جایشان امن است . در بلندمدت (وقتِ حسرت): ۷ دقیقاً همان لحظه‌ای که افراد در سلول‌ها یا در وضعیت سقوط جامعه، چشم در چشم هم می‌دوزند و متوجه می‌شوند که اگر روز اول پشت هم می‌ایستادند، امروز اینجا نبودند. ۸ ⏪ پاسخ نهایی این است اگر امروز برای دفاع از آزادیِ دیگری کنار او نایستی، فردا در اسارت، هم‌بند او خواهی شد. سرنوشت افراد یک جامعه به هم گره خورده است. محمد خاکساری هفته نامه قلم معلم ۱۷ تیرماه ۱۴۰۵ کانال ارتباطی «هفته نامه قلم معلم»‌ در شبکه اجتماعی تلگرام، به مدیریت و صاحب امتیازی محمّد خاکسار https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05 +989121090293 @MKhaksari902 https://khaksari.org/teachers_pen/