خاطرات خانم معلم ۲۰۰- گفت و گوی تمدن ها

۲۰۰ـ « گفت و گوی تمدن ها» در برابر واقعیت جمهوری اسلامی در سال های نخست روی کار آمدن دولت محمد خاتمی، به نظر می آمد که فضای سیاسی کشور نسبت به گذشته باز تر شده است. انتشار روزنامه ها و مجلات جدید افزایش یافت. در دانشگاه ها و محافل اجتماعی بحث های سیاسی و فرهنگی برپا بود. در ۱۷ مرداد ۷۷ همزمان با تصرف شهر مزار شریف توسط طالبان، کنسولگری ایران هم مورد حمله قرار گرفت و به کشته شدن دیپلمات‌های ایرانی و محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری ایرنا منجر شد.!! این واقعه باعث شد تا روز ۱۷ مرداد به عنوان « روز خبرنگار » در تقویم رسمی ایران جای گیرد. در ۵ شهریور ۷۷ داریوش فروهر، دبیرکل وقت حزب ملت ایران در رادیوهای خارج از کشور خبر داد که پیروز دوانی در ۳ شهریور توسط ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ربوده شده است.! پیروز دوانی متولد ۱۳۴۰ نویسنده، روزنامه نگار، پژوهشگر و فعال سیاسی بود. او در دهه ی شصت دو بار دستگیر شد و هر بار سه سال زندان را تحمل کرد. درسال ۷۳ پس از آزادی از زندان اوین به فعالیت های سیاسی و اجتماعی پرداخت. او بنیانگذار، دبیر و سخنگوی « اتحاد برای دموکراسی در ایران » بود. بعداً با وجود اعتراف متهمان قتل های سیاسی ۷۷ مبنی بر قتل و سوزاندن جنازه و دفن پیروز دوانی، قوه قضائیه این قتل را پیگیری نکرد.!! (علی افشاری ) پیروز دوانی با انتشار جزوه ها و تحقیقات آگاه کننده جامعه، فضای خفقانی که وزارت اطلاعات خالق آن بود را درهم شکست. زمانی که فرج سرکوهی نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران توسط وزارت اطلاعات دزدیده شد، « درد نامه ی تاریخی » او که پرونده سازی و پاپوش دوزی این سازمان امنیتی بر ضد آزادیخواهان را فاش می کرد، توسط پیروز دوانی به تعداد بسیار چاپ و منتشر شد. همین مسئله سبب شد تا امنیتی ها او را در روز سوم شهریور هنگامی که به قصد منزل خواهرش از خانه بیرون آمده بود، بربایند و مثل قتل های زنجیره ای از بین ببرند.!! در روز ۳۰ شهریور ۱۳۷۷ محمد خاتمی رئیس جمهور وقت در پنجاه و سومین نشست سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک سخنرانی کرد و پیشنهاد نمود که سازمان ملل سال ۲۰۰۱ را سال « گفتگوی تمدن ها» اعلام کند. این پیشنهاد تصویب شد. خاتمی بر مفاهیمی چون عدالت، آزادی گفت و گو، احترام به حقوق زنان و مشارکت اجتماعی تاکید کرد. او همچنین درباره حکومت های سرکوبگر و فرهنگ خشونت سخن گفت و اظهار داشت که حکومت های سرکوبگر با تداوم ارعاب و ترور، فرهنگ خشونت را در جامعه گسترش می دهند.بعد گویی مشخصات رفتاری علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی را بیان می کند می گوید:« شگفتا که کسانی به بهانه ی رستگاری مردم، گاه بر اندیشه و اراده ی آدمیان لجام زده اند و آزادی آنان را سرکوب کرده اند.» مردم با اشاره به موارد فوق از سخنرانی خاتمی با خشم از او می پرسیدند:« این سخنان تو تا چه اندازه با واقعیت سیاسی ایران سازگار است.»؟ « آیا در داخل ایران زندانی سیاسی، فشار بر مطبوعات مستقل، قتل روشنفکران و مخالفان وجود ندارد.»؟ خاتمی در آن سخنرانی ناخودآگاه زیر و بم حکومتی را که خود با شعار «تحقق مردم سالاری» رئیس جمهور آن شد را بازگو می کند و می گوید:« حکومت های سرکوبگر وابسته، امکان تجربه مردم سالاری را از مردم می گیرند…تا زمانی که حکیمان و خردمندان زمام امور را از دست سیاستمداران کم خرد و آزمند در نیاورند، نمی توان این تصویر را تغییر داد.» خمینی در مرحله نخست از نیروهای جبهه ملی، نهضت آزادی و سازمان های انقلابی استفاده کرد. «دولت موقت مهندس بازرگان» با دخالت های ناروای خمینی در امور کشور نظیر حمایت از اشغال سفارت آمریکا، آنها را وادار به استعفا کرد و «آخوندهای کم خرد و آزمند، جای سیاستمداران حکیم و خردمند» را گرفتند.!! https://t.me/Khaterate_khanom_moalem