تجلی مسئولیت پذیری

🔴 تجلی مسئولیت‌پذیری؛ پاشنه آشیل موفقیت در تشکل‌های صنفی و مدنی 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍✍ تجلی مسئولیت‌پذیری؛ پاشنه آشیل موفقیت در تشکل‌های صنفی و مدنی مسئولیت‌پذیری یکی از کلیدی‌ترین عوامل پیشرفت در کار گروهی، فعالیت‌های صنفی و نهادهای مدنی است. «پاسخگویی» افراد در قبال تعهداتی که بر عهده می‌گیرند، اصلی بنیادین است که راه فرار از زیر بار مسئولیت را مسدود می‌کند. در واقع، مسئولیت‌پذیری اعضای یک تشکل، مستقیماً از میزان تعهد آن‌ها نسبت به اهداف صنف و سیاسی وظایف محوله‌شان سرچشمه می‌گیرد. با این حال، نباید فراموش کرد که این رابطه دوطرفه است؛ وجود «اعتماد متقابل» میان اعضای صنف از یک سو، و اعتماد به خودِ تشکل از سوی دیگر، کاتالیزوری است که انگیزه و میزان مسئولیت‌پذیری اعضا را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد . در نقطه مقابل، «عدم مسئولیت‌پذیری» به معنای گریز از پاسخگویی است. این عارضه زمانی در هیئت اجرایی یا شورای مرکزی یک تشکل صنفی و سیاسی بروز می‌کند که نوعی بی‌میلی و مقاومت در برابر «انتقاد» و بازخواست از سوی اعضا شکل بگیرد. در این حالت، مدیران خود را مبرّا از پاسخگویی می‌دانند . بنا بر تجربیات ساختاری، مهم‌ترین عامل بازدارنده مسئولیت‌پذیری و مسئولیت‌خواهی در یک تشکل ، «ابهام در عملکرد» و «عدم شفافیت در تعریف وظایف» هیئت مدیره است. هرگاه مرز وظایف کدر و گزارش عملکردها پنهان باشد، فضا برای بی‌مسئولیتی و افول تشکل فراهم خواهد شد وظیفه است که با ناتوان بـرآیـی بـر نه آنکه خود بنشینی و ناتوان دانی (پروین اعتصامی) چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org