اعتصابات سرلسری مبارزه کم هزینه

هفته نامه قلم معلم: 🔴 موضوع: چرا اعتصاب سراسری تنها راه کم‌هزینه و اثربخش برای تغییر است؟ 🖌🖌🖌🖍🖍🖍✍✍ یکی از مخاطبان محترم درباره چگونگی تأمین دستمزد کارگران و سایر اقشار در زمان اعتصاب و موضوع «صندوق اعتصاب» سوال کرده بودند. بنده پیش از این در بیش از ۲۰ پیام، در هفته قلم معلم در تلگرام و واتساپ شرایط اعتصاب، تجربیات سایر کشورها و تجربه تاریخی اعتصاب شرکت نفت در سال ۱۳۵۷ را تبیین کرده‌ام. واقعیت این است که در سال ۵۷، استفاده از صندوق اعتصاب تنها برای یک دوره زمانی کوتاه لازم شد و به سرعت پاسخ داد. نقد تمرکزِ صِرف بر اعتراضات خیابانی متاسفانه در طول ۴۷ سال گذشته، تمرکز اصلی عمدتاً بر حضور در خیابان بوده که هزینه‌های سنگینی چون کشتار و سرکوب معترضان را به همراه داشته است. اگر به جای آن، از ظرفیت اعتصابات استفاده می‌شد، ما هرگز شاهد این تعداد کشته در خیابان‌ها نبودیم. ده‌ها کتاب علمی و تجربی درباره اعتصاب نوشته شده است. بنده با بهره‌گیری از نظر کارشناسان این حوزه، شرایط را خدمت مخاطبان عرض کردم؛ اما متاسفانه اپوزیسیون داخل و خارج حاضر نیست روی این راهکار تمرکز کند و موانع آن را بردارد. آن‌ها باز هم مردم را به خیابان فرا می‌خوانند و مردم کشته می‌دهند. چند بار می‌خواهیم یک مسیر اشتباه را در طول این ۴۷ سال تکرار کنیم؟ ما باید روشی را انتخاب کنیم که کمترین هزینه انسانی را برای مردم و بیشترین فشار و فلج اقتصادی را برای حکومت به همراه داشته باشد. این هدف تنها از طریق اعتصاب سراسری محقق می‌شود. شرایط و مراحل تحقق یک اعتصاب سراسری 🖍۱. گفتمان‌سازی عمومی و همه‌گیر: حدود یک ماه تمام، اپوزیسیون داخل و خارج باید تمرکز خود را روی گفتگو درباره اعتصاب بگذارند. باید مانند دوران کرونا، «اعتصاب» به بحث روز جامعه تبدیل شود؛ در صف نانوایی، هنگام خرید، در دانشگاه، میان کارمندان و حتی در مهمانی‌ها باید درباره ضرورت و چگونگی اعتصاب گفتگو شود . 🖌۲. تمرکز بر زنجیره سراسری (ردّ اعتصابات پراکنده): بارها تأکید کرده‌ام که برای تغییر مبنایی، به «اعتصاب سراسری» نیاز داریم. اعتصابات پراکنده پرستاران، کامیون‌داران یا کارگران به تنهایی و به‌صورت مجزا اثرگذار نخواهد بود و حکومت به راحتی آن‌ها را مدیریت می‌کند . ۳. ناتوانی حکومت در سرکوب هم‌زمان : در یک اعتصاب سراسری، حکومت توان سرکوب ندارد. تصور کنید اگر جمعیتی بین ۵۰۰ هزار تا یک میلیون نفر دست به اعتصاب بزنند، سیستم چگونه می‌تواند آن‌ها را سرکوب کند؟ تجربه کشور ما و سایر نقاط جهان نشان می‌دهد که با گستردگی اعتصاب، توان سرکوب کاملاً فلج می‌شود . ⬇️۴. قدرتِ آمار و ارقام جامعه مدنی ایران : نگاهی به پتانسیل عظیم بخش‌های مختلف کشور بیندازید: ♦️تعداد مدارس سراسر کشور: حدود ۱۲۰,۰۰۰ مدرسه ♦️ ♦️تعداد دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی: ۲,۱۸۳ مؤسسه ♦️تعداد کارخانجات و واحدهای صنعتی: حدود ۱۳۶,۰۳۰ واحد ♦️تعداد کسبه و واحدهای صنفی: بین ۲.۴ تا ۲.۴۳ میلیون واحد (در این آمار، جامعه بزرگ پرستاران، رانندگان کامیون و ناوگان حمل‌ونقل هنوز لحاظ نشده است). ♦️فقط یک لحظه تصور کنید نیمی از این جمعیت دست از کار بکشند. شما جلوه کوچکی از این پتانسیل را در اعتصاب بازار تهران در دی‌ماه ۱۴۰۴ مشاهده کردید که در حال رشد بود، اما متاسفانه با جهت‌دهی‌های نادرست رضا پهلوی (مانند تجربیات گذشته) منحرف شد. ◀️ ۵. تجربیات موفق گذشته و دستاوردهای نسبی: به کسانی که با اعتصاب مخالفند پیشنهاد می‌کنم بروند و از کامیون‌داران، پرستاران و کارگران هفت‌تپه بپرسند؛ هرچند به تمام خواسته‌های خود نرسیدند، اما مطالبات نسبی بزرگی به دست آوردند. ♦️ بنده خودم در جریان اعتصاب معلمان در سال ۱۳۸۳ بودم؛ زمانی که معلمان در ۴۰۰۰ مدرسه اعتصاب کردند، بیش از ۵۰ درصد به حقوقشان اضافه شد و پیگیری‌ها میان ۵ وزارت‌خانه، دانشگاه فرهنگیان و شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان به نتیجه رسید. ⏺ ۶. نقطه ضعف نیروی سرکوب: بارها در پیام‌های مختلف در «قلم معلم» اشاره کرده‌ام که نیروهای امنیتی و سرکوبگر (حتی آن‌هایی که تحت آموزش‌های خاص مثلاً در روسیه بوده‌اند) برای سرکوب «خیابان» آموزش دیده‌اند، اما برای سرکوب «اعتصاب در خانه و محل کار» هیچ دوره‌ای ندیده‌اند. 🔷اعتصاب سراسری چنان در تمام ایران پراکنده و نافرمانی مدنیِ رو به گسترشی است که حکومت ابزار فنی و انسانی برای سرکوب آن ندارد . 🔴 موانع اصلی اعتصاب سراسری و راهکارهای عبور از آن 🔻۱. کارشکنی و تفرقه‌افکنی حکومت: اولین مانع، خود حکومت است که با ایجاد اختلاف میان اعتصاب‌کنندگان و نفوذ دادن افراد وابسته، تلاش می‌کند در بدنه اعتصاب کارشکنی کند . 🟪 ۲. عدم تداوم: اعتصاب سراسری زمانی اثرگذار است که مستمر، پیگیر و هم‌زمان باشد، نه مقطعی و یک‌روزه . ۳. ضعف رسانه‌ای: عدم اطلاع‌رسانی و تبیین کافی از سوی رسانه‌ها، کارشناسان سیاسی و چهره‌های تأثیرگذار . ۴. فقدان لایه‌های جایگزین در رهبری اعتصابات: در میان کارگران، دانشجویان، معلمان، کسبه و... باید شورای اعتصاب با لایه‌های مدیریتی 🟫 متعدد شکل بگیرد. برای مثال، ۳۰ بطور مثال شورای اصلی معرفی شوند. و ۳۰ نفر دوم به عنوان جایگزین آماده باشند. اگر لایه اول بازداشت شد (مانند تجربه اعتصاب کارگران هفت‌تپه)، لایه دوم بلافاصله کار را به دست بگیرد تا اعتصاب متوقف نشود. 🟩 پیشنهاد برای گام اول: لغو اعدام و آزادی معلمان و زندانیان سیاسی بارها از زبان کارشناسان جامعه‌شناسی در هفته‌نامه «قلم معلم» عرض کرده‌ام: تا زمانی که ابزار «اعدام» و «زندان» . از دست دیکتاتور گرفته نشود، قشر خاکستری (توده جمعیتی محافظه‌کار) ب ه میدان نخواهد آمد و در نتیجه عمر حکومت طولانی می‌شود. در تحولات و تنش‌های اخیر نیز مشاهده کردید که ماشین سرکوب متوقف نشد و موج دستگیری‌ها و اعدام‌ها دوباره شکل گرفت. متاسفانه اپوزیسیون داخل و خارج به این نکته کلیدی توجه نمی‌کند که نقطه آغاز، تمرکز بر شعار «آزادی زندانیان سیاسی» و «نه به اعدام» است. تجربه تاریخی نشان می‌دهد 🔷در هر کشوری که زندانیان سیاسی آزاد شدند، پایه‌های حکومت دیکتاتوری به سرعت فرو ریخت 👈از سخن صائب تبریزی الگو بگیریم آزموده را آزمودن خطا است» محمد خاکساری . هفته نامه قلم معلم است یکشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۵ .