🔴 عبور از بن‌بستِ ۴۷ سال اعتصاب مقطعی ۱. فلج‌شدن توان تنبیهی حکومت در برابر ابعاد ملی در یک اعتصاب سراسری، حکومت توانایی فیزیکی یا مالی برای قطع حقوق و جریمه کردن میلیون‌ها کارمند و کارگر را ندارد؛ چرا که هرگونه اقدام حذفی یا تنبیهی از سوی ساختار قدرت، خود می‌تواند جرقه‌ای برای شورش‌های گسترده‌تر اجتماعی (مانند آن‌چه در ماجرای حجاب اختیاری و مقاومت مدنی پس از آن رخ داد) باشد. با این حال، موفقیت هرگونه اقدام مدنی در مقیاس ملی، منوط به هماهنگی عمیق میان هسته‌های اصلی جامعه است. بدون این سازماندهی و همبستگی، اعتصاب هرگز به نتیجه نهایی نخواهد رسید. 🖍۲. شاهرگ اقتصادی و فرسایش ماشین سرکوب بزرگ‌ترین مزیت اعتصاب سراسری، قطع جریان اقتصادی است. با فلج شدن اقتصاد، حکومت به‌سرعت فاقد توانایی پرداخت حقوق و تأمین هزینه‌های نیروهای مسلح و ماشین سرکوب خواهد شد؛ امری که در نهایت منجر به از دست رفتن ابزار اصلی حفظ قدرت، یعنی خشونت عریان، می‌شود. از همین رو، اعتصاب سراسری یک «مسیر بدون خونریزی» یا کم‌هزینه تلقی می‌شود که هزینه جانی بسیار کمتری نسبت به اعتراضات خیابانی و درگیری مستقیم با نیروهای امنیتی دارد. ⏪ ۳. آسیب‌شناسی اعتصابات مقطعی در ۴۷ سال گذشته اگرچه در روزهای اخیر شاهد شکل‌گیری چند اعتصاب کارگری پراکنده در کشور هستیم، اما این اعتصابات زمانی می‌توانند منشأ تغییرات بنیادین باشند که به یکدیگر پیوسته و سراسری شوند. در غیر این صورت، حکومت با دادن امتیازات کوچک، مقطعی و موضعی به اعتصاب‌کنندگان، مانع از سرایت آن به بخش‌های دیگر می‌شود؛ تجربه‌ای که در طول ۴۷ سال گذشته بارها شاهد آن بوده‌ایم، به طوری که اعتصابات مقطعی و صنفی هرگز نتوانسته‌اند موازنه قدرت را به نفع مردم تغییر دهند. 👈۴. خشم اجتماعی؛ جایگزین صندوق‌های حمایت مالی به باور من، یک اعتصاب سراسری و همه‌گیر حتی نیازی به «صندوق حمایت از اعتصاب‌کنندگان» ندارد. حکومت اگر بخواهد به عنوان ابزار فشار، حقوق معترضان را قطع کند، با خشم مضاعف و غیرقابل‌کنترل جامعه روبرو خواهد شد که دایره اعتصاب را گسترده‌تر می‌کند. در چنین شرایط بحرانی، استراتژی سنتی حکومت‌ها، بازداشت رهبران اعتصاب و تطمیع یا فریب دادن بخشی از بدنه معترضان برای ایجاد انشقاق است. ✔️۵. تداوم اعتصاب؛ مرز میان پیروزی و سرکوب بنابراین، هوشیاری اعتصاب‌کنندگان در این مرحله بسیار حیاتی است؛ آن‌ها باید مراقب باشند که تحت تأثیر وعده‌ها یا ارعاب‌ها، زنجیره اعتصاب پاره نشود. تاریخ نشان داده است که با عقب‌نشینی مردم و قطع اعتصاب، موج دستگیری‌ها و انتقام‌جویی‌های گسترده حکومت آغاز خواهد شد. کلید پیروزی، تداوم و ایستادگی تا لحظه عقب‌نشینی کامل ساختار قدرت است… توفان اگر که دست‌به‌کارِ شکستن است ما دست در دستِ هم، سپریم و برادریم شعر از سیاوش کسرایی هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری پنجشنبه ۴ تیر ماه ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05