خرد جمعی در برابر اراده فردی

🔴 خرد جمعی در برابر اراده فردی؛ تفاوت مبنایی شورای راهبردی جمهوری‌خواهان داخل با جریان رضا پهلوی 🖍🖍🖌🖌✍✍ تحولات سیاسی اخیر ایران نشان‌دهنده شکل‌گیری دو جبهه متمایز در مسیر عبور از وضع موجود است. از یک سو، شورای راهبردی جمهوری‌خواهان داخل کشور با ۳۵ نفر با تکیه بر بدنه فعال داخلی و از سوی دیگر، جریان موسوم به «گذار اضطراری» تحت هدایت رضا پهلوی در خارج از کشور. تفاوت این دو جریان فراتر از جغرافیا، در مبانی فکری و تشکیلاتی است که در ۵ محور زیر خلاصه می‌شود : 📌۱. اصالت حضور: میدان در برابر تبعید نخستین تفاوت در «مرکز ثقل» فعالیت است. شورای راهبردی جمهوری خواهان داخل کشور متشکل از ۳۵ فعال سیاسی است که در قلب رویدادها و در داخل مرزها حضور دارند. در مقابل، جریان رضا پهلوی در خارج از کشور مستقر است. این فاصله جغرافیایی، تفاوت در درک اولویت‌ها و نبض واقعی جامعه را رقم می‌زند . ✔️۲. تجربه زیست و قواعد مبارزه اعضای شورای راهبردی داخل را زندانیان سیاسی سابق و فعالانی در زندان تشکیل می‌دهند که دهه‌ها هزینه مبارزه در محیط استبدادی را لمس کرده‌اند. آن‌ها به «قواعد بازی در زمین سخت» مسلط هستند. اما جریان خارج‌نشین، به دلیل دوری از اصطکاک مستقیم با نهادهای امنیتی، گاهاً از درک پیچیدگی‌های مبارزه میدانی عاجز است و نسخه‌هایی می‌پیچد که با واقعیت‌های داخل انطباق ندارد. ◀️ ۳. تکثرگرایی در برابر تمرکزگرایی 🔴شورای راهبردی داخل در نخستین بیانیه‌های خود بر تکثرگرایی تاکید کرده است؛ یعنی پذیرش تنوع افکار برای ساختن آینده. اما رویکرد رضا پهلوی بر نوعی تمرکزگرایی مفرط استوار است. آن‌ها به جای ائتلاف، به دنبال «بیعت» هستند و شعارشان عملاً به «همه با من» (مشابه الگوی سال ۵۷) گرایش دارد تا «همه با هم». 🔻۴. ساختار افقی شورای راهبردی در برابر الگو اقتدارگرا در شورای راهبردی ۳۵ نفره، تمامی اعضا دارای حقوق مساوی هستند و تصمیمات به صورت شورایی اتخاذ می‌شود؛ این تمرینِ دموکراسی در مقیاس کوچک است . در مقابل، طیف سلطنت‌طلب ساختاری شبیه به «ولایت فقیه» را بازتولید می‌کند که در آن حرف آخر را یک نفر می‌زند و بقیه موظف به اطاعت هستند، نه مشارکت. ↙️ ۵. همبستگی ملی در برابر بازگشت به گذشته شورای راهبردی داخل ۳۵ نفره به دنبال پیوند دادن تمام بلوک‌های سیاسی جمهوری‌خواه و دموکراسی‌خواه برای عبور از بن‌بست کنونی است. نگاه آن‌ها به عبور از جمهوری اسلامی، یک پروژه ملی و جمعی است. اما در سمت مقابل، اصرار بر محوریت یک فرد، تکرار تجربه تلخ بهمن ۵۷ و جایگزینی یک «شخص» به جای «قانون و ساختار» را تداعی می‌کند شنبه‌ ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org