نوروز در سایه جنگ

🌹نوروز در سایه‌ی جنگ؛ از «تناقض دردناک» تا عهدی برای بقا 🌹🌷🪻🥀🪷🪸💐🌾🌺🌸 نوشتن از تبریک و شادباش، وقتی قلب یک ملت زیر آوار جنگ و سوگ می‌تپد، فراتر از یک دشواری ساده، یک «تناقض دردناک» است. چگونه می‌توان آرزوی سالی خوش داشت، وقتی تقویم ما با خون سرخِ دی‌ماه ۱۴۰۴ رنگین شده و جای خالی هزاران جانِ شیفته، بر سفره‌های هفت‌سین سنگینی می‌کند؟ امسال، نوروز دیگر بوی سنبل و سمنو نمی‌دهد؛ بوی خاکسترِ خانه‌های ویران و غربتِ سه میلیون هموطنی را می‌دهد که آواره‌ی جاده‌ها شده‌اند. تبریک گفتن در این قحطیِ امنیت و رفاه، شبیه به لبخند زدن در میانه‌ی یک تشییع جنازه‌ی بی‌پایان است. اما شاید تنها معنای نوروزِ امسال، نه «جشن»، بلکه «عهد بستن برای بقا» باشد. ما به یکدیگر تسلیت می‌گوییم برای زخم‌هایی که هنوز تازه‌اند، و در عین حال، دست یکدیگر را می‌فشاریم؛ چرا که تنها داراییِ ما در این بازسازیِ دشوار، همین «ماندن در کنار هم» است. نوروز امسال، گریستن بر مزار عزیزان و آرزوی طلوع خورشیدی است که دیگر سایه‌ی هیچ موشکی بر آن نباشد شنبه یکم فرودین ۱۴۰۴ نوروزتان پیروز https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org