حصار خویشتن

🔴 حصارِ خویشتن خوِدپرستی... نامِ دیگر از برایِ کِبر و نخوت، ایستادن بر بلندایِ منیّت. تیرگی در جانِ انسان می‌دواند، دیده‌اش را از تماشایِ حقیقت می‌رهاند. آن که در زنجیرِ خود خواهی اسیر است، در مسیرِ رشدِ خود، کور و زمین‌گیر است. سایه‌یِ سنگینِ قدرت بنگر اینک حاکمی را، که گُم کرده است راهِ توسّعه در مِهِ پندار؛ او که خود را برتر از مردم بداند، درکِ واقعیت کجا در جانِ او ماند؟ سفره‌ها خالی، نفس‌ها تنگ، کودکان در حسرتِ آموزش و فرهنگ. دردِ دارو، رنجِ واکسن، بیکاری و حرمان، زیرِ پایِ خودپرستی گشته است پنهان. حاکمِ خودخواه، مسئولیت را نمی‌شناسد، در حصارِ قدرتِ خود، اسب می‌تازد. او نه پاسخگوست، نه همدردِ مردمان، اوست سدّی سخت، در راهِ دگرگون‌گشتنِ دوران. راهِ رهایی دیکتاتوری، میوه‌یِ این ریشه‌یِ پوسیده در خاک است. هر که خود را محورِ عالم بداند، جامعه را سویِ ویرانی کِشاند. سه شتبه ۴ فرودین ۱۴۰۵ نوروزتان پیروز https://t.me/AshaareAngizeshi