همبسی ملی در مراسم چهلم جان فشان میهن

همبستگی ملی در مراسم 📌چهلم جان فشانان میهن، شعارهای انحرافی و فردمحور را به حاشیه راند؟» 🖌🖌🖌🖍🖍🖍 مراسم چهلم جان‌باختگان وقایع خونین ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، که در ۲۸ بهمن‌ماه در بیش از ۱۵ شهر ایران برگزار شد، نقطه‌عطفی در بلوغ سیاسی جنبش‌های اجتماعی معاصر ایران بود. این تجمعات که تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار شد، فراتر از یک سوگواری ساده، به مانوری برای نمایش همبستگی ملی و مطالبات ساختارشکن تبدیل گشت . ⏪۱. کالبدشکافی شعارها: نفی استبداد و نفی انحراف بررسی میدانی شعارها در شهرهایی نظیر کرج، آبدانان و دیگر نقاط، نشان‌دهنده یک «انضباط گفتمانی» در میان معترضان است. شعارهای محوری نظیر: «هر یه نفر کشته بشه، هزار نفر پشتشه» «قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان» «مرگ بر حکومت بچه‌کش» این شعارها نشان داد که هدف اصلی، کلیت نظام حاکم و دادخواهی برای خون‌های ریخته شده است. گزارش‌ها تاکید دارند که در این ۱۵ شهر، شعارهای انحرافی و فرد محور (مانند جاوید شاه) جایگاهی نداشتند. این هوشمندی جمعی مانع از مصادره جنبش توسط جریان‌های تمامیت‌خواه گشت . 🖌۲. آسیب‌شناسی ۲۰۰ سال فرد پرستی در ایران یکی از بخش‌های کلیدی این مقاله، نگاهی به تاریخ معاصر است. تجربه ۲۰۰ سال گذشته نشان می‌دهد که «فرد پرستی» بزرگترین آسیب جنبش‌های اجتماعی ایران بوده است. بالا بردن یک فرد به عنوان «رهبر مطلق»، همواره روند پایین آوردن او را در صورت انحراف، با هزینه‌های گزاف روبرو کرده است. مراسم ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ ثابت کرد که نسل جدید به دنبال «رهبری شورایی» است؛ مدلی که در آن فرد نه به عنوان رئیس، بلکه تنها به عنوان سخنگوی موقت و پاسخگو عمل می‌کند . 🖍۳. ضرورت قوه قضاییه مستقل برای دوران گذار موفقیت هر جنبش اعتراضی در گرو ترسیم افق آینده است. شعارهای ضد اعدام و حمایت از زندانیان سیاسی که در این مراسم‌ها طنین‌انداز شد، پیش‌درآمدی برای مطالبه‌گری بزرگتر یعنی ایجاد یک قوه قضاییه قدرتمند و مستقل است. عدلیه‌ای که وابسته به قدرت سیاسی نباشد، ضامن بقای دموکراسی و مانع از بازتولید دیکتاتوری در لباس جدید خواهد بود . ✍۴. مقاومت نمادین: از رقص سوگ تا سرود ای ایران در شهرهایی مانند کرج و آبدانان، اعتراض تنها در شعار خلاصه نشد. استفاده از نمادهایی چون «رقص سوگ» بر مزارها و خواندن دسته‌جمعی سرود «ای ایران»، نوعی بازپس‌گیری فضای عمومی و فرهنگی بود. این کنش‌ها نشان داد که جان‌فشانان نه «قربانی»، بلکه «قهرمانان» میهنی هستند که مرگشان نیز مایه حیات و پویایی جامعه است ۵- 👈فریاد مشترک بر مزار یاران برای پیروزی در مسیر تغییر، شعارها باید مانند چتری فراگیر تمام رنگ‌های این سرزمین متکثر را زیر خود جای دهند؛ چرا که هرگونه شعار حذفی یا فردمحور، شکافی در صفوف مبارزه ایجاد می‌کند که تنها به سود استبداد است. تمرکز بر آزادی زندانیان سیاسی و پایان دادن به اعدام، پیوندی اخلاقی و انسانی میان تمامی گروه‌ها ایجاد کرده و قدرت جمعی را برای زیر کشیدن ساختار سرکوب دوچندان می‌کند. در ایرانی که مانند یک رنگین‌کمان از اقوام و عقاید گوناگون تشکیل شده، تنها راه رستگاری، تکیه بر رهبری شورایی و شعارهای ساختارشکنی است که کرامت انسانی را فراتر از نام‌ها قرار می‌دهند. تداوم فریادهایی چون «قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان» نشان‌دهنده بلوغ جامعه‌ای است که از بند فردپرستی رها شده و به سوی ساختن آینده‌ای مبتنی بر عدالت و تکثرگرایی گام برمی‌دارد. . ⬅️نتیجه‌گیری: مراسم چهلم جان‌فشانان دی‌ماه ۱۴۰۴ پیامی روشن برای تمام جریان‌های سیاسی داشت: جنبش مردم ایران به بلوغی رسیده است که از شعارهای انحرافی عبور کرده و بر مطالبات بنیادین (نه به اعدام، آزادی زندانیان و نفی دیکتاتور) متمرکز است. تنها راه پیروزی، تداوم این مسیر، تقویت نهادهای شورایی و پرهیز از کیش شخصیت است تا ایران آینده بر پایه قانون و عدالت بنا شود، نه بر اراده یک فرد دست بزن بر کـرمِ خویشتن حواله مـکـن بـر کـسِ دیگـری نسیم‌ شمال چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org