۱۴۰۴ اسفند ۳, یکشنبه

قدرت خیابان کلید آزادی زتدانیان سیاسی

🔴 قدرت خیابان؛ کلید رهایی زندانیان سیاسی ✍✍✍🖍🖍🖍🖌🖌 بیش از دو سال است که در فضای مجازی و هفته‌نامه «قلم معلم» بر یک نکته پافشاری کرده‌ام: ⬅️ برای عبور از بن‌بست‌های سیاسی و گذار از وضعیت فعلی، نخستین گام حیاتی، آزادی زندانیان است. اگرچه در گذشته گوش شنوایی برای این مطالبه نبود، اما تجربه‌های عینی، درستی این تحلیل را اثبات کرده است . ↩️ درس بزرگ شهرستان آبدانان نمونه بارز این مدعا، اتفاقات اخیر در آبدانان است. امروز، یکشنبه ۳ اسفند ۱۴۰۴، این شهر به صحنه‌ای درخشان از شجاعت و همبستگی تبدیل شد. یعقوب محمدی، معلم معترض، که تنها ۲۴ ساعت پیش توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده بود، در پی فشار قاطع مردم و حضور گسترده در خیابان‌ها، آزاد شد. ⏪ دادستان شهر آزادی او را مشروط به عدم استقبال مردمی کرده بود، اما مردم غیور آبدانان بی‌توجه به این تهدیدها، با حضوری پرشور به استقبال او رفتند. جمعیت انبوهی که شب گذشته در برابر منزل وی گرد آمدند، ثابت کردند که فشار اجتماعی می‌تواند عقب‌نشینی حاکمیت را رقم بزند . 🖌از مطالبه تا عمل: ضرورت آزادی رهبران جنبش تجربه ربع قرن فعالیت صنفی به من می‌گوید که برای هرگونه تحول جدی، باید رهبران نمادین جنبش و معلمان دلسوزی چون هاشم خواستار (که با ۷۲ سال سن و بیماری در بند است) و چهره‌هایی نظیر نرگس محمدی آزاد شوند . مردم آبدانان با آگاهی از خطر تیراندازی و سرکوب به خیابان آمدند، اما ایستادگی آن‌ها نشان داد که هزینه سرکوب برای حکومت در برابر اراده جمعی بالا می‌رود. برداشت شخصی من این است که همزمانی فشار داخلی با نظارت و فشارهای بین‌المللی، دست حاکمیت را کمتر در استفاده از اسلحه گرم می‌بندد؛ 📌 چرا که سایه مداخلات بین‌المللی مانع از تکرار فجایع انسانی بزرگ می‌شود نمونه آن‌ دخالت بین المللی در نسل کشی رواندا . درباره نسل‌کشی رواندا نسل‌کشی رواندا در سال ۱۹۹۴ رخ داد که طی آن در مدت ۱۰۰ روز، حدود ۸۰۰ هزار نفر از اقلیت توتسی توسط تندروهای هوتو سلاخی شدند. این فاجعه به دلیل سکوت و تعلل جامعه بین‌المللی به یکی از سیاه‌ترین لکه‌های تاریخ معاصر تبدیل شد و پس از آن، مفهوم «مسئولیت حمایت» برای جلوگیری از تکرار چنین جنایاتی در حقوق بین‌الملل تقویت گردید. یکشنبه سوم اسفند ۱۴۰۴ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر