۱۴۰۴ اسفند ۴, دوشنبه
تندیس خیالی
🔴 تندیسهای خیالی
جمالزاده چه خوش میگفت:
«که این قومِ کهن،
بتساز و بتپرست آمد پدید از خاک؛
و تا بوده همین بوده...
و تا هست، اینچنین باشد؛
که چشمانش به رویِ راستی کور است.»
حق با اوست...
در این وادی، چه فرقی میکند در جستوجویِ کدامینی؟
کدام آیین؟ کدام اندیشه و رویا؟
که ما معمارِ دستانِ خویشتنماییم؛
و هر یک، بر مَدارِ مِیل و سلیقه،
بتی را در نهانِ خویش میسازیم و میپردازیم.
دریغا این جماعت،
کودکی ماندهست در قنداقِ نادانی؛
که میسازد بتی از سنگ و از پندار،
و او را بر سریرِ «رهبری»، «بابایی» و «ولایت» مینشاند باز.
جامعه، گر بتتراش افتد،
ثمر جز ملتِ بتپرست نخواهد داشت.
در این بازارِ تندیسهایِ پوشالی،
هر آنکس بنده و مبهوتِ بتِ خویش است؛
و پاسخ میدهد هر نقدِ عریان را،
به دشنامی، به توهینی ...
سه شنبه
۵ اسفند ۱۴۰۴
https://t.me/AshaareAngizeshi
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر