۱۴۰۴ اسفند ۷, پنجشنبه

رقص سلیه ها در پای بت

🔴 رقصِ سایه‌ها در پایِ بُت در زمینِ تشنه‌ی خودکامگی ریشه‌های کج‌منش، در جست‌وجویِ آبِ قدرت رو به سویِ بُت، جوانه می‌زنند. آه... این زبان‌هایِ به لکنت وا شده در رکوعی دائم و بی انتها واژه‌ها را می‌تراشند تا کلاهی بافند از جنسِ ستایش بهرِ سرپوشِ خلأهایِ درونی. در پسِ هر «زنده‌باد» و هر «ثنا» خنجری از ترس، پنهان است؛ ترسِ از زنجیر، یا از دست دادن... ترسِ از نانی که مشروط است بر سجده. در نظامِ بسته‌یِ تزویر چاپلوسی، نردبانِ قدرت است و تملق، سکه‌یِ رایج. آن که می‌خواند سرودی اغراق‌آمیز خوب می‌داند که در این بازیِ تلخ خویشتن را می‌کشد تا که در چشمِ دیکتاتور، نمیرد! این چنین است که در بزمِ سیاهی راستی تبعید می‌گردد و حقیقت، زیرِ پایِ سایه‌هایِ خودفروش ذبح خواهد شد. پنجشنبه .هفتم‌ اسفند ۱۴۰۴ https://t.me/AshaareAngizeshi

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر