۱۴۰۴ اسفند ۵, سه‌شنبه

تندیس های خیالی

🔴 تندیس‌های خیالی جمال‌زاده چه خوش می‌گفت: «که این قومِ کهن، بت‌ساز و بت‌پرست آمد پدید از خاک؛ و تا بوده همین بوده... و تا هست، این‌چنین باشد؛ که چشمانش به رویِ راستی کور است.» حق با اوست... در این وادی، چه فرقی می‌کند در جست‌وجویِ کدامینی؟ کدام آیین؟ کدام اندیشه و رویا؟ که ما معمارِ دستانِ خویشتنماییم؛ و هر یک، بر مَدارِ مِیل و سلیقه، بتی را در نهانِ خویش می‌سازیم و می‌پردازیم. دریغا این جماعت، کودکی مانده‌ست در قنداقِ نادانی؛ که می‌سازد بتی از سنگ و از پندار، و او را بر سریرِ «رهبری»، «بابایی» و «ولایت» می‌نشاند باز. جامعه، گر بت‌تراش افتد، ثمر جز ملتِ بت‌پرست نخواهد داشت. در این بازارِ تندیس‌هایِ پوشالی، هر آن‌کس بنده و مبهوتِ بتِ خویش است؛ و پاسخ می‌دهد هر نقدِ عریان را، به دشنامی، به توهینی ... سه شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ https://t.me/AshaareAngizeshi

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر