هزینه ویرانگر جنگ

🔴 هزینه‌های ویرانگر جنگ؛ سرابِ نجات از بیرون ✍🏿✍🏿✍🏿🖍🖍🖌🖌 برخی تصور می‌کنند دخالت نظامی خارجی می‌تواند راهگشا باشد، اما نگاهی به تاریخ معاصر نشان می‌دهد که جنگ، پیش از هر چیز، یک معامله اقتصادی بزرگ برای قدرت‌هاست. نمونه‌های کویت و عراق پیش روی ماست. وقتی صدام به کویت حمله کرد، آمریکا در حالی این کشور را بازپس گرفت که طبق گزارش‌ها، تمامی مخارج جنگ — حتی جزئی‌ترین هزینه‌های تدارکاتی سربازانش — را از ذخایر نفتی کویت دریافت کرد. در عراق نیز، پیش از آنکه دولت رسمی شکل بگیرد، قراردادهای نفتی بلندمدت (مانند قراردادهای سنگین با شرکت‌های چندملیتی) امضا شد تا هزینه‌های نظامی جبران شود. باید از خود بپرسیم: هزینه استقرار ناوهای فوق‌پیشرفته‌ای مثل «آبراهام لینکلن» که روزانه میلیون‌ها دلار صرف نگهداری آن‌ها می‌شود، از جیب چه کسی پرداخت خواهد شد؟ ⏪واقعیت این است که این هزینه‌ها در نهایت از سفره و سرمایه‌های ملی ایران برداشت می‌شود. جنگ نه تنها آزادی نمی‌آورد، بلکه دارایی‌های نسل‌های آینده را نیز به یغما می‌برد ↩️راه چیست ؟ ۱. 🤝 قدرتِ اتحاد؛ اعتصاب سراسری به جای دخالت بیگانه تجربه ۴۴ سال گذشته نشان داده است که حضور در خیابان هزینه‌های انسانی سنگینی داشته است. اما راهکار موثرتر و مدنی‌تری وجود دارد که ریشه در تاریخ موفقیت‌های ملت ایران دارد: اعتصابات سراسری و هماهنگ.بسیاری بهانه می‌آورند که بدون «صندوق حمایت از اعتصاب» نمی‌توان ایستادگی کرد؛ اما واقعیت این است که در یک همبستگی واقعی میان کارگران، معلمان، دانشجویان و بازاریان، و سایر اقشار مردم خود پشتیبان یکدیگر خواهند بود. همان‌طور که در آستانه انقلاب ۵۷، اعتصاب کارکنان شرکت نفت کمر اقتصاد استبداد را شکست و مردم با همدلی، نفت را به درب خانه‌های یکدیگر می‌بردند، امروز هم اتحاد ملی می‌تواند جایگزین هر سلاحی باشد ۲. 🚩 فراخوان عمل؛ از بهانه تا اراده بیش از دو سال است که بر این راهکار تاکید می‌کنیم، اما گاهی گوش شنوایی نیست. نباید اجازه داد بهانه‌هایی مانند نبودِ صندوق اعتصاب یا ترس از دستگیری، مانع از حرکت شود. 🟧 اگر اعتصاب، مستمر و فراگیر باشد، هیچ وعده مالی (حتی مانند حقوق‌های ۵۰ میلیونی) بدهند و حتی نمایندگان اعتصاب دستگیر کنند نمی‌تواند چرخ‌های حکومتی را که مشروعیتش را از دست داده، به حرکت درآورد. ◀️نجات ایران نه در دستان ناوهای بیگانه، بلکه در گروه دستان گره‌خورده‌ی کارگر و معلم و دانشجوست. مقالات و مستندات متعددی در این باره پیام های متعدد در «هفته‌نامه قلم معلم» تلگرام و واتساپ منتشر شده که گویای این حقیقت است: ⬇️«حق گرفتنی است و بهترین راه برای گرفتن آن، از کار انداختن ماشین استبداد با نیروی اتحاد داخلی است یعنی اعتصاب سراسری است .» بیت شعر منتخب از شاعر معاصر: این بیت زیبا از فریدون مشیری، به خوبی بیانگر قدرت اتحاد و امید به تغییر درونی است : «من اینجا ریشه در خاکم، من اینجا عاشق این بوم و بر خاکم من اینجا تا نفس باقی‌ست می‌مانم، من از اینجا چه می‌خواهم؟ شنبه ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ https://t.me/q920t