۱۴۰۴ بهمن ۱۷, جمعه

واقعه ۵۷

🔴واقعه‌ی ۵۷ بر بسترِ تاریخ، آنجا که خشمِ خفته‌ی دهقان و کارگر با بغضِ دانشجو گره می‌خورد؛ طوفان به پا شد، ناگهان، سنگین. تنها نه یک فریاد، تنها نه یک پیکار... از چپ‌گرایان تا مذهبی‌ها، جملگی در صف در جست‌وجویِ نان و آزادی در آرزویِ عدل و استقلال دیوارِ استبداد را از بیخ برکنند. در ذهنِ مردم، واژه‌ها خورشیدگون می‌سوخت: «آزادی» و «پایانِ وابستگی» آنجا کسی از «حکمرانیِ فقیه» آوا نمی‌آورد، ایمانِ مردم، شعله‌ای در دستِ تغییر بود. اما... در پیچِ تندِ حادثه، ناگاه آن مادیانِ سرکشِ قدرت در دستِ روحانیان آرام شد، مهار گشت؛ آن‌ها مسیرِ رود را با مکر برگرداندند. فراتر از مرزها، در سایه‌یِ لرزانِ جنگِ سرد بازیگرانِ قدرتِ دنیا در پشتِ پرده، نقشه‌ها در سر می‌پروردند. امروز اما، آن‌ها که از تخت و شکوهِ پیشین می‌گویند، بر چشم‌هایِ خویش، بندی بسته از انکار؛ آزادی و استقلالِ مردم را در لایه‌یِ نسیان رها کردند. این شورشِ مقطعی نبود، ای دوست! انقلابی بود سرشار از حضورِ خلق؛ پنجشنبه ۱۶ بهمن‌ https://t.me/AshaareAngizeshi

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر